بسمه تعالی
رئیسجمهور محترم جمهوری اسلامی ایران
دبیر محترم شورای عالی امنیت ملی
اعضای محترم مرکز ملی فضای مجازی
وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات
سلام
ما، امضاکنندگان این کارزار، به عنوان جمعی از شهروندان ایران، نگرانی عمیق و اعتراض مدنی خود را نسبت به روند تکرارشونده و نگرانکنندهی قطعیهای گسترده و محدودسازی شدید دسترسی طولانیمدت اینترنت اعلام میکنیم؛ روندی که متأسفانه در سالهای اخیر بهتدریج در حال عادیسازی است.
بدیهی است که در تمامی کشورها، در شرایط بسیار خاص و اضطراری امنیتی، ممکن است محدودیتهای موقت و کوتاهمدتی در دسترسی به اینترنت اعمال شود؛ اما آنچه در ایران شاهد آن هستیم، فراتر از یک اقدام استثنایی و محدود است.
در بسیاری از کشورها، در صورت اعمال محدودیت، اینترنت در کوتاهترین زمان ممکن و با ارادهی روشن برای بازگشت به وضعیت عادی، مجدداً برقرار میشود. در مقابل، در ایران، قطعی اینترنت اغلب بهگونهای اعمال میشود که بازگشت آن با تأخیرهای طولانی، بدون شفافیت و بدون پاسخگویی مشخص همراه است؛ بهطوریکه گاه روزها و هفتهها طول میکشد و خسارتهای گستردهای بر جامعه تحمیل میکند.
امروز اینترنت یک امکان جانبی یا ابزار سرگرمی نیست؛ زیرساخت زندگی روزمرهی مردم است. اختلال در این زیرساخت، مستقیماً به اختلال در زندگی عادی شهروندان منجر میشود. برای میلیونها ایرانی، هر ساعت قطعی اینترنت بهمعنای از دست رفتن درآمد، آموزش یا ارتباط حیاتی است.
از دانشآموزان و دانشجویان تا پژوهشگران، استادان و تحلیلگران،
از فعالان بازارهای مالی تا فریلنسرها، کارآفرینان دیجیتال و کسبوکارهای آنلاین،
و میلیونها نفر که معیشت آنها بهطور مستقیم یا غیرمستقیم به فضای مجازی وابسته است، همگی برای آموزش، اشتغال، ارتباطات، خدمات مالی، درمان، پژوهش و کسب درآمد، به اینترنت پایدار نیاز دارند.
تداوم قطعیهای طولانیمدت اینترنت:
- موجب آسیب جدی به معیشت مردم و اقتصاد کشور میشود.
- اعتماد عمومی را تضعیف میکند.
- هزینههای اقتصادی و اجتماعی سنگینی بر کشور تحمیل میکند.
- میتواند در سطح بینالمللی، برداشتهایی منفی از وضعیت حکمرانی ایجاد کند.
امنیت پایدار، در دنیای امروز، از مسیر اعتماد، مدیریت هوشمندانه و ارتباط پایدار حاصل میشود، نه از طریق قطع طولانیمدت زیرساختهای حیاتی ارتباطی.
مطالبهی مشخص ما:
ما امضاکنندگان این کارزار، بهصورت شفاف و مسئولانه درخواست میکنیم:
- قطعی اینترنت بهعنوان یک راهکار دائمی یا قابل تکرار، عادیسازی نشود.
- اعمال محدودیتها صرفاً به شرایط بسیار حساس و استثنایی امنیتی محدود شود.
- قطعی اینترنت در شرایط استثنایی، موقت، هدفمند و همراه با اطلاعرسانی شفاف باشد.
- پس از بازگشت شرایط به وضعیت عادی، حداکثر زمان پیشنهادی برای تداوم قطعی اینترنت نباید بیش از ۴۸ ساعت (دو روز) باشد.
- وصل کامل اینترنت پس از آرام شدن شرایط، باید در اولویت فوری تصمیمگیران قرار گیرد.
پایان عادیسازی قطعیهای طولانی اینترنت، نه یک خواستهی حداکثری، بلکه حداقل انتظار شهروندان از حکمرانی مسئولانه در عصر دیجیتال است.
هیچگونه زیرساخت داخلی، جایگزین دسترسی پایدار به اینترنت جهانی برای آموزش، پژوهش، اقتصاد و ارتباطات بینالمللی نیست.
انتظار میرود نهادهای مسئول، در قبال این مطالبهی ملی، موضع رسمی و شفاف خود را به اطلاع افکار عمومی برسانند و چارچوب مشخصی برای مدیریت محدودیتهای اینترنت در شرایط بسیار حساس و استثنایی امنیتی ارائه دهند.
این مطالبه، مطالبهای سیاسی نیست؛ مطالبهای ملی، اجتماعی و معیشتی است و هدف آن حفظ حقوق دیجیتال و زیرساخت حیاتی زندگی مردم میباشد.
این کارزار با هدف بیان یک مطالبهی روشن و قابل اجرا منتشر شده و انتظار میرود در مسیر بررسی و پاسخگویی، مورد توجه مسئولان، رسانهها و نهادهای تصمیمگیر قرار گیرد.
از همهی شهروندان، فعالان اقتصادی، آموزشی، اجتماعی و کسبوکارهای آنلاین و دیجیتال دعوت میکنیم با امضای این کارزار، از حق خود برای اینترنت پایدار دفاع کنند.
ویژه
بحث و گفتگو