بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
حال که این متن را میخوانید، حدود ۶۰ روز از جنگ تحمیلی سوم به ایران اسلامی عزیزمان میگذرد. در این ایام شاهد رشادتهای بسیار بودهایم. آنچنان که اگر بار دیگر دوربین و میکروفونی به امثال شهید آوینی میرسید، فرصت برای توصیف و تشریح حجم انبوه سوژههای برخاسته از ایمان راسخ و بصیرت ملت مبعوث شدهی ایران کم میآمد.
سخن کوتاه که در بین تمام افرادی که جانفدای ایران جان مان بودند، نام حسین محمدی میدرخشد. کسی که برای مان تداعیگر آرش کمانگیر است. کسی که پشت لانچرهای موشکی نشست و هر دو دست و پایش را از دست داد ولیکن در دفاع از حریم این مرز و بوم مقدس، کم نگذاشت. حتی اگر این فداکاری به قیمت از دست دادن شرایط در آغوش کشیدن دخترش در روز دختر باشد.
حال وظیفه ماست که از دولت و بانیان امر مطالبه کنیم که نه تنها حسین محمدی، بلکه تمام دیگر نفراتی که مانند او فداکاری کردند، مزد دنیوی کارشان ضایع نشود و حداقل کاری که بتوان در این مسیر انجام داد، اطمینان از تأمین معیشت وی و امثال او باشد؛ خواه تأمین مسکن، ویلچر، دست و پای مصنوعی و مکانیکی پیشرفته، مایحتاج خانواده و....
با شرکت در این کارزار و اشتراک گذاری آن، نشان دهید که هم جانفدای ایران هستید و هم جانفدای ایرانیان. باشد که شرمنده نگاه حسین محمدی به دخترش نباشیم.
اللهم عجل لولیک الفرج
موفق شد
بحث و گفتگو