ریاست محترم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
با سلام و احترام؛
بدینوسیله، جمعی از فارغالتحصیلان و دانشجویان رشته شنواییشناسی، مستند به قوانین و مقررات جاری کشور و همچنین با در نظر گرفتن چالشهای پیش روی این حرفه تخصصی، مراتب اعتراض و درخواست خود را مبنی بر لغو قانون طرح نیروی انسانی اجباری در رشته شنواییشناسی، به شرح ذیل حضورتان تقدیم میدارد:
رشته شنواییشناسی، به عنوان یکی از ارکان اساسی در حوزه سلامت و توانبخشی، نقشی حیاتی در تشخیص، ارزیابی و توانبخشی اختلالات شنوایی و تعادل ایفا میکند. این تخصص، نیازمند دانش روزآمد، مهارتهای عملی و دسترسی به تجهیزات و فناوریهای نوین است.
دلایل و استدلالها:
-
عدم توازن میان عرضه و تقاضا: در حال حاضر، تعداد فارغالتحصیلان رشته شنواییشناسی به طور قابل توجهی از ظرفیت مراکز پذیرنده نیروی طرحی فراتر رفته است. این شکاف، منجر به ایجاد صفهای طولانی، افزایش دوره انتظار برای گذراندن طرح و در نتیجه، ایجاد سرخوردگی و ناامیدی در میان دانشآموختگان شده است.
-
نیاز به زیرساختها و تجهیزات تخصصی: اجرای مؤثر و استاندارد خدمات شنواییشناسی، مستلزم بهرهگیری از دستگاهها و تجهیزات پیشرفته (مانند ادیومتر، تمپومتر، ABR، OAE و…) است. متأسفانه، بسیاری از مراکز درمانی و بهداشتی، فاقد این زیرساختهای تخصصی لازم برای ارائه آموزش و نظارت صحیح بر عملکرد دانشجویان طرح هستند. این امر، اثربخشی دوره طرح را به شدت کاهش داده و حتی میتواند به ارائه خدمات غیر استاندارد منجر شود.
-
تأثیر منفی بر اشتغال و آینده حرفهای: اجباری بودن طرح، فرآیند ورود فارغالتحصیلان به بازار کار را طولانیتر و پیچیدهتر میکند. بسیاری از فارغالتحصیلان، توانایی تأمین هزینههای اولیه تأسیس کلینیک شخصی یا ادامه تحصیل را پیش از گذراندن طرح ندارند و این اجبار، مانع بزرگی در مسیر پیشرفت شغلی و اقتصادی آنان محسوب میشود.
-
کارایی و اثربخشی طرح: با توجه به موارد فوق، اصرار بر اجرای طرح اجباری، با رویکرد ارتقاء سطح علمی و حرفهای، عملاً با چالشهای جدی مواجه است. پیشنهاد میشود با رویکردی حمایتی و تسهیلگرانه، فرآیند خدمترسانی فارغالتحصیلان این رشته بازنگری شود
ویژه
بحث و گفتگو