ویراستاری بدون تغییر متن: تأخیر در برگزاری انتخابات، بدعتگذاری خطرناک
۱- «مسئلهی انتخابات برای کشور، مسئلهی بسیار مهمّی است. ما این را در طول این ۳۶ سال، ۳۷ سالی که از اوّل انقلاب گذشته است، نگذاشتیم تعطیل بشود یا تأخیر بیفتد… در بعضی از دورهها برخی از آدمهای سیاستباز و سیاستزده سعیشان این بود که انتخابات را تعطیل کنند یا عقب بیندازند؛ به توفیق الهی جلوی اینها گرفته شد و انتخابات در موعد معیّن انجام گرفت.»
رهبر شهید، ۱۳۹۴/۰۶/۲۴
۲- ۸ سال (اگرچه به شیوهای متفاوت) جنگیدیم ولی هیچگاه انتخابات منوط به سرنوشت جنگ نشد. اکنون نه تنها انتخابات شورای شهر و روستا به دو ماه پس از پایان جنگ موکول شده، آزمونهای نهایی مدارس و امتحانات کنکور هم تا بعد از جنگ عقب افتاده است. بازار و سرمایه هم معطل سرنوشت جنگ است و دولت باید ابزارهای اطمینانبخش برای بخش اقتصادی و عمرانی داشته باشد. امنیت معلق به اقتصاد معلق میرسد و بالعکس! اما گویی جریانی مؤثر در حکمرانی برای بازگشت به زندگی عادی، زندگی را به سرنوشت جنگ گره زده است تا فشار را برای زودتر جمع و جور کردن جنگ بالا ببرد و انتظارات را حول آن شکل دهد که اگر میتوانستند تجمعات خیابانی را هم به پس از جنگ موکول میکردند که چند حرکت کوچکشان با پاسخ محکم مردم روبهرو و در نطفه خفه شد.
۳- اهمیت تأخیر انتخابات در «بدعت سیئه» بودنش نیز هست؛ بدعتی که میتواند هزارتویی از حوادث شوم خلق کند و به انتخاباتهای دیگری کشیده شود و در کورهی انگیزهها و بهانههای وظیفهشناسان پشت میز خدمت بدمد. تو خود حدیث مفصل بخوان…
۴- با تأخیر در انتخابات شهر و روستا در اوج حماسهی جهاد و گرمای حضور خیابانی، یک فرصت تاریخی برای مشارکت پرشکوه و پرتوجه و آگاهانه در انتخابات از دست رفت، که میتوانست هم در روز انتخابات حماسه حضور خلق کند و هم برای سالیان بعدش برکت نمایندگانی صالح را به جامعه هدیه کند و هم سلاحی برای مقابله با سوءمحاسبه دشمن باشد.
و دریغ از کمترین پاسخ که توضیح داده شود چرا؟! و مگر جنگ با مختصاتی که داشت؛ و آتشبس با شرایطی که دارد خللی در امر انتخابات مردم و کار تکنوکراسی سیاسی مملکت ایجاد میکرد که تعطیل شد؟
اگرچه حیف شد! هنوز هم دیر نشده است برای هر یک روزی که انتخابات کمتر به تأخیر بیفتد و کسی سینه این سنت سیئه را بشکافد.
جناب آقایان شورای عالی امنیت ملی، تقاضا داریم اقدامات لازم در ارتباط با تأمین درخواست فوقالاشاره در اولین زمان ممکن فراهم گردد.
ویژه
بحث و گفتگو