جناب آقای عیناللهی
وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
جناب آقای عبدالملکی
وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی
جناب آقای اسماعیلی
رئیس محترم کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی
با سلام
چند ماهی است ماجرای تبدیل وضعیت افراد دارای سهمیه در دستگاههای اجرایی بهویژه وزارت بهداشت رقم خورده است. در حالی که انگار دولت و مجلس تصمیم و عزم جدی برای تبدیل وضعیت افراد فاقد این سهمیه ندارند.
هزاران نیروی شرکتی، قراردادی، برونسپار و طرحی به سختی روزگار میگذرانند. همکاران دارای سهمیه همسطحشان تبدیل وضعیت شدهاند و عدم تحقق این مسئله برای ایشان، باعث اختلافات بسیار شده است.
سؤال اینجاست آیا این تصمیم مجلس و دولت باعث ایجاد اختلافات بین ردههای اجتماعی و تقابل بین کارکنان دارای سهمیه و فاقد سهمیه نمیشود؟ آیا باعث از بین رفتن امید اجتماعی نمیشود؟ آیا باعث افزایش تنش اجتماعی نمیشود؟ آیا به نظر شما نیروی شرکتی که ۱۰ سال سابقه دارد باید در وضعیت شغلی نامطلوب باقی بماند و نیروی تازهواردی که از ورودش به بهداشت و درمان چند ماه بیشتر نمیگذرد ولی سهمیه دارد، تبدیل وضعیت شود؟ این عین نابرابری نیست؟
بررسی رسانه متخصصان بهداشت ایران نشان میدهد علیرغم تمام شعارها توسط مسئولان، عدم تحقق تبدیل وضعیت برای سایر نیروهای فاقد سهمیه موجی از نارضایتی، گاهی درگیری لفظی بین کارکنان، از بین رفتن سرمایه اجتماعی و اعتماد ایجاد کرده است.
کادر سلامت طی دوره کووید۱۹ نشان دادند نمودی از ایثارگری هستند. آنها خود ایثارگرند و شهادت صدها نفر از این عزیزان و بروز اختلالات متعدد کووید در کادر سلامت و عدم خالی کردن سنگر ارائه خدمات در روزهایی که خیلیها در استراحت و تعطیلات کرونا بودند، جلوهای از این ایثارگری است.
این عادلانه نیست که تحقق تبدیل وضعیت برای عدهای باشد و عدهای به دلیل نداشتن سهمیه نهتنها از این ماجرا بهرهمند نشوند بلکه به دلیل عدم تبدیل وضعیت، مقابل خانواده معظم ایثارگران قرار گیرند. کادر سلامت همواره احترام به این عزیزان را مهم شمردهاند و به صلاح نیست تقابل اجتماعی صورت گیرد.
بنابراین اینجانبان، نیروهای شرکتی باسابقه بدون سهمیه، تقاضای رسیدگی هرچه زودتر به موضوع تبدیل وضعیت خود همانند دیگر همکاران را داریم.
با تشکر
ویژه
بحث و گفتگو