با سلام و احترام خدمت تمام دانشآموزان، دانشجویان و مسئولان مربوط به آموزش و پرورش؛
با توجه به فرجه در نظر گرفته شده برای امتحانات نهایی پایه یازدهم و دوازدهم، باید به عنوان یک دانشآموز عرض کنم که با توجه به شرایط متشنج این سه ماه اخیر، حتی اگر تأثیر امتحانات یازدهم مثبت شود و فقط امتحانات نهایی دوازدهم برگزار شود، باز هم فرصت سه هفتهای که برای ۱۰ امتحان به شدت تأثیرگذار در سرنوشت یک دانشآموز در نظر گرفته شده، واقعاً فرصت محدودی است.
ما دانشآموزان مقطع دبیرستان خواستاریم که این شرایط متشنج را به یک فرصت تبدیل کنیم و بهجای سختتر کردن ماجرا و ایجاد شرایط استرسزا، به خودمان کمک کنیم.
ما از افراد مسئول در این زمینه خواستاریم علاوه بر حذف کامل تأثیر دروس یازدهم، تأثیر قطعی معدل دوازدهم را هم کاهش دهند. چطور ممکن است آزمونی مهم که با شرایط عادلانهتری برگزار میشود را با سهم ۴۰ درصد و آزمونی که زیرساخت لازم برای برگزاری و تصحیح عادلانه آن وجود ندارد را با سهم ۶۰ درصد برگزار کنیم؟ همه ما میدانیم که تأثیرات بالای امتحانات نهایی ضربه بزرگی به بسیاری از دانشآموزان وارد کرد و بسیاری را که از نظر دانش شایسته بودند، کنار زد. برخی افراد که درصدهای قابل قبولی در کنکور داشتند به دلیل شرایط ناعادلانه تصحیح امتحانات نهایی به راحتی کنار گذاشته شدند و کشور از وجود چنین افراد شایستهای در نظام آموزشی خود محروم ماند.
آیا این جلوگیری از پیشرفت یک کشور نیست؟
و اما در آخر:
آیا نمیشود تأثیر قطعی امتحانات نهایی دوازدهم فقط ۲۰ درصد باشد و ۸۰ درصد دیگر را به دروس تخصصی و آزمون عادلانهتری به نام کنکور اختصاص داد؟
آیا این قانون مشکلات دانشآموزان حال و آینده را کمتر نمیکند؟
آیا دلیل تمام این قوانین که از سال ۱۴۰۲ اجرایی شده است، برای کاهش فشار روانی دانشآموزان نبود؟
آیا نمیتوان از این شرایط نامطلوب امسال به هدف سه سال پیش خود رسید و شرایط را برای تمام دانشآموزان و مصححان آسودهتر کرد و فشار روانی را از روی دانشآموزان و خانوادههای آنان برداشت؟
فضای کنکور در طی این چند سال اخیر بهشدت متشنج بوده؛ از تجاوزات مختلف به خاک کشورمان و شهادت جمع بسیاری از هموطنانمان و حادثه بالگرد ریاست جمهوری و درگیریهای پشت سر هم و امروز هم جنگ. ما خواستاریم که قانون ثابتی برای کنکور لحاظ شود تا نگرانیهای بیثباتی این تغییرات برای همیشه برای دانشآموزان حال و آینده رفع شود.
آیا نباید به فکر دانشدوستان کشور خودمان باشیم؟
آیا صدای دانشآموزان به گوش مسئولان در این زمینه میرسد؟

بحث و گفتگو