بسمه تعالی

معاون محترم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

با سلام و احترام

بدین‌وسیله جمعی از کارکنان مراکز بهداشت کشور، مراتب درخواست و دغدغهٔ خود را در خصوص لغو دورکاری روزهای پنج‌شنبه به استحضار می‌رسانیم.

بیش از یک سال است که در راستای سیاست‌های مدیریت مصرف انرژی، کارکنان مراکز بهداشت در روزهای پنج‌شنبه به‌صورت دورکار فعالیت داشته‌اند. طی این مدت، با وجود اجرای این طرح، ارائهٔ خدمات بهداشتی به مردم دچار اختلال نشده و مراکز منتخب، مراکز شبانه‌روزی، واحدهای هاری، مراقبت‌های ضروری و سایر بخش‌های خدمت‌رسان نیز مطابق نیاز جامعه به فعالیت خود ادامه داده‌اند. همچنین، تجربهٔ عملی این مدت نشان داده است که اجرای دورکاری پنج‌شنبه‌ها نه تنها خللی در فرآیند خدمت‌رسانی ایجاد نکرده، بلکه در بسیاری موارد موجب افزایش رضایت شغلی، انگیزهٔ کارکنان و بهبود بهره‌وری شده است.

اکنون با ابلاغ بخشنامهٔ جدید مبنی بر عدم شمول کارکنان حوزهٔ بهداشت در طرح دورکاری، این پرسش برای بسیاری از همکاران مطرح است که با وجود تجربهٔ موفق اجرای این طرح و عدم بروز مشکل در روند ارائهٔ خدمات، چه ضرورتی برای حذف کامل آن وجود دارد؟

بی‌تردید کارکنان نظام سلامت، به‌ویژه همکاران شاغل در مراکز بهداشت، در سال‌های اخیر با فشارهای متعدد شغلی، اقتصادی، اجتماعی و روانی مواجه بوده‌اند. افزایش هزینه‌های زندگی، دغدغه‌های معیشتی، مسئولیت‌های سنگین کاری و شرایط خاص کشور، بار مضاعفی را بر دوش کارکنان این حوزه قرار داده است. در چنین شرایطی، دورکاری روزهای پنج‌شنبه فرصتی ارزشمند برای بازیابی توان جسمی و روانی، کاهش فرسودگی شغلی و ایجاد تعادل میان زندگی حرفه‌ای و خانوادگی فراهم کرده بود.

تجربهٔ دو روز استراحت متوالی در پایان هفته، آثار مثبت قابل‌توجهی بر سلامت روان کارکنان و خانواده‌های آنان داشته است. بسیاری از همکاران توانسته‌اند زمان بیشتری را در کنار خانواده سپری کنند، به امور شخصی و خانوادگی خود رسیدگی نمایند، استراحت مؤثرتری داشته باشند و با انرژی و تمرکز بیشتری در آغاز هفتهٔ کاری حاضر شوند. نتیجهٔ طبیعی این شرایط، افزایش رضایت شغلی، کاهش خستگی مزمن، ارتقای کیفیت خدمت‌رسانی و افزایش بهره‌وری سازمانی بوده است.

امروزه توجه به سلامت روان کارکنان به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت سازمان‌ها شناخته می‌شود. وزارت بهداشت نیز همواره بر اهمیت سلامت روان جامعه تأکید داشته و برای ارتقای آن سرمایه‌گذاری‌های ارزشمندی انجام داده است. انتظار می‌رود سلامت روان کارکنان نظام سلامت نیز به‌عنوان سرمایه‌های اصلی این حوزه، مورد توجه ویژه قرار گیرد؛ زیرا ارائهٔ خدمات مطلوب به مردم بدون توجه به رفاه، انگیزه و سلامت نیروهای ارائه‌دهندهٔ خدمت دشوار خواهد بود.

از سوی دیگر، استمرار دورکاری روزهای پنج‌شنبه علاوه بر مزایای انسانی و سازمانی، در کاهش مصرف انرژی، کاهش ترددهای شهری، کاهش هزینه‌های رفت‌وآمد کارکنان و کمک به حفظ محیط زیست نیز نقش مؤثری داشته است. این موضوع به‌ویژه در شرایطی که کشور همچنان با چالش‌های تأمین انرژی مواجه است، از اهمیت بیشتری برخوردار است.

همچنین، در صورت وجود دغدغه در خصوص تأمین ساعات موظفی کارکنان، این موضوع می‌تواند از طریق افزایش ساعت کاری در سایر روزهای هفته جبران شود. به عنوان مثال، افزایش روزانه یک ساعت به ساعات کاری در روزهای شنبه تا چهارشنبه، امکان تأمین کامل ساعات موظفی را فراهم می‌کند و در عین حال مزایای حاصل از تعطیلی یا دورکاری روزهای پنج‌شنبه نیز حفظ خواهد شد. این راهکار می‌تواند بدون کاهش تعهدات کاری و بدون ایجاد اختلال در خدمت‌رسانی، رضایت کارکنان و بهره‌وری سازمانی را نیز ارتقا دهد.

ما بر این باوریم که هر سیاست مدیریتی زمانی اثربخش‌تر خواهد بود که منافع حاصل از آن بر پیامدهای احتمالی آن غلبه داشته باشد. تجربهٔ عملی یک سال گذشته نشان داده است که دورکاری روزهای پنج‌شنبه ضمن حفظ کیفیت خدمات بهداشتی، منافع قابل‌توجهی برای کارکنان، خانواده‌های آنان و حتی مدیریت مصرف انرژی کشور به همراه داشته است.

لذا خواهشمندیم دستور فرمایید موضوع عدم شمول کارکنان مراکز بهداشت در طرح دورکاری مجدداً مورد بررسی و بازنگری قرار گیرد و در صورت صلاحدید، با بهره‌گیری از راهکارهای جبرانی ساعات موظفی، از جمله افزایش ساعت کاری در سایر روزهای هفته، امکان تداوم دورکاری یا تعطیلی روزهای پنج‌شنبه برای کارکنانی که حضور فیزیکی آنان ضرورت ندارد، فراهم شود.

امید است با اتخاذ این تصمیم، ضمن حفظ کیفیت خدمات بهداشتی، گامی مؤثر در جهت ارتقای سلامت روان کارکنان، افزایش انگیزهٔ شغلی، حفظ سرمایهٔ انسانی و بهبود بهره‌وری در نظام سلامت کشور برداشته شود.

پیشاپیش از توجه، درایت و حمایت جنابعالی سپاسگزاریم.

با احترام

رونوشت:

- وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی؛ جهت استحضار و صدور اوامر مقتضی

- معاون محترم توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت؛ جهت استحضار و پیگیری

- رؤسای محترم دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور؛ جهت استحضار