ما امضاکنندگان این کارزار، خواستار توجه جدی به جایگاه زبان فارسی در تمامی نهادها، سازمانها، وزارتخانهها و شرکتهای دولتی هستیم.
زبان فارسی، زبان رسمی کشور و یکی از مهمترین عناصر هویت تاریخی و فرهنگی ایران است. با این حال، در سالهای اخیر استفاده از واژهها، اصطلاحات و نامهای بیگانه در نامگذاری سازمانها، سامانهها، طرحها، بخشنامهها، گزارشها و مکاتبات اداری افزایش یافته است؛ روندی که میتواند به تضعیف جایگاه زبان فارسی در فضای عمومی و اداری کشور بینجامد.
از مسئولان کشور درخواست میکنیم:
- نام نهادها، سازمانها، شرکتها، سامانهها و طرحهای دولتی را تا حد امکان با نامهای رسا و روان فارسی جایگزین کنند.
- استفاده از واژههای فارسی را در تمامی مکاتبات اداری، نامهها، گزارشها، آییننامهها و اطلاعیههای دولتی الزامی سازند.
- از بهکارگیری بیدلیل واژهها و اصطلاحات خارجی در متون رسمی جلوگیری کنند؛ مگر در موارد تخصصی که معادل فارسی پذیرفتهشدهای وجود نداشته باشد.
- دستگاههای اجرایی را به رعایت مصوبات و پیشنهادهای فرهنگستان زبان و ادب فارسی در زمینه واژهگزینی و نگارش رسمی ملزم کنند.
- دستورالعملی واحد برای نگارش فارسیِ درست و یکدست در اسناد و مکاتبات دولتی تدوین و اجرا شود.
- آموزش نگارش اداری فارسی را برای کارکنان دستگاههای دولتی تقویت کنند.
- پایبندی به زبان فارسی را به یکی از معیارهای ارزیابی عملکرد دستگاههای اجرایی تبدیل کنند.
هدف این کارزار مخالفت با یادگیری زبانهای خارجی یا ارتباطات بینالمللی نیست؛ بلکه پاسداری از زبان رسمی کشور و ترویج نگارش روشن، دقیق و قابلفهم برای همه شهروندان است.
ما باور داریم که هرچه زبان فارسی در مدیریت و اداره کشور جایگاه محکمتری داشته باشد، هویت ملی، انسجام فرهنگی و ارتباط دولت با مردم نیز تقویت خواهد شد.
زبان فارسی، میراث مشترک همه ایرانیان است؛ پاسداری از آن، مسئولیتی همگانی است.
ویژه.jpeg)
بحث و گفتگو