جناب آقای دکتر سلاجقه
رئیس محترم سازمان حفاظت محیطزیست
سرکار خانم رفیعی
رئیس محترم فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی
با سلام
متأسفانه در مناطق شکارآزاد، هر کسی هرکاری در طبیعت انجام بدهد، مردم میگویند شکارچیها کردهاند. شکارچی با شکارکُش بسیار فرق دارد. وقتی که زمان شکار کردن به وقتش باشد، موقع زاد ولد حیوانات نباشد، بیرویه نباشد، هیچ قانونی آن را منع نکرده است. اکنون ۲ سال است که پروانه شکار به کسی ندادهاند، اما دردی از در محیط زیست و شکارهای غیرقانونی دوا نشده است.
سازمانهای مربوطه بهجای درگیری با شکارچیان و ندادن مجوز باید کمک حال طبیعت و حیات وحش باشند. چون طبیعت نباشد، همه متضرر میشوند. میتوانند قیمت هزینههای فشنگ را افزایش دهند تا کمکهزینهای برای محیط زیست باشد و یا مجوزهای شکار را بهسورت سالانه صادر کنند و چند سال بینشان فاصله بگذارند.
پروانه شکار ندادن کاملاً به نفع شکارچیان قاچاقچی است، زیرا مجوزها مدت اعتبار کمی دارند اما یک قاچاقچی میتواند در تمام طول سال شکار کند و در کنار آن اسلحه و فشنگ هم بهصورت آزاد خرید و فروش کند.
با صدور قانونی مجوز، قطعاً میتوان جلوی شکار بیرویه را گرفت و فرصتی به حیات وحش داد برای تولیدمثل و بازسازی خود.
با تشکر
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو