بعد از هفتهها قطعی طولانی اینترنت بینالملل، بالاخره اتصال برقرار شده است؛ اما به جای جبران عقبماندگیها، با سرعتی غیرقابل استفاده مواجهیم که بارگذاری یک صفحه ساده، زمان زیادی میبرد. این وضعیت تنها نام «دسترسی» را یدک میکشد، اما مصداق بارز تضییع وقت مردم و سلب حق طبیعی کاربران است. اتلاف وقت اجباری میلیونها نفر، ذرهذره «حقالناسی» است که پای آن در دنیا و آخرت نوشته میشود.
اینترنت کند علاوه بر تخریب اعصاب و ایجاد تنش و استرس روزمره، بازدهی کاری را به شدت کاهش داده و ساعات طلایی عمر مردم را با انتظارهای بیهوده میسوزاند. برای کسانی که کسبوکارشان به ارتباطات بینالمللی وابسته است، این سرعت به معنای از دست رفتن مشتری، لغو قراردادها و ضربه مستقیم به درآمدشان است. آنها حقی برای کار بیشتر، رشد و درآمد عادلانه دارند؛ حقی که با هر دقیقه قطعی و کندی پایمال میشود.
ما نمیگوییم اینترنت رایگان شود؛ میگوییم حقی که بابت آن هزینه میدهیم و مالیات و عوارض میپردازیم، نباید به باری برای اعصاب و اقتصاد ما تبدیل شود. سرعت فعلی نه حداقلیهای یک زندگی دیجیتال مدرن را تأمین میکند، نه کوچکترین احترامی به وقت و سرمایه مردم میگذارد. از سازمان تنظیم مقررات و اپراتورها میخواهیم هرچه سریعتر نسبت به رفع مشکل و ارائه حداقل سرعت قابل قبول اقدام کنند و پاسخگو باشند که چرا اتصالی چنین را جایگزین «سرویس واقعی» کردهاند. وقت مردم کمارزش نیست؛ از مالشان هم بالاتر است.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو