دانشجویان استان گلستان در آستانه‌ی سال تحصیلی جدید، با سه بحران هم‌زمان دست‌وپنجه نرم می‌کنند:
اول، نبود حداقل ظرفیت در خوابگاه‌های دولتی که هرساله شمار زیادی از دانشجویان را در سردرگمی سرگردان می‌کند.
دوم، افزایش نجومی و غیرمنطقی هزینه‌ی خوابگاه‌های خودگردان در یک سال. آنچه ترم گذشته حدود ۹ میلیون تومان شهریه داشت، امسال بدون هیچ بهبود کیفی، به رقم باورنکردنی ۱۸ تا ۲۰ میلیون تومان رسیده است؛ رشدی بیش از ۱۰۰ درصد که هیچ تناسبی با تورم عمومی و توان مالی دانشجو ندارد. این در حالی است که ترم گذشته، به‌دلیل مجازی‌بودن کلاس‌ها، دانشجویان عملاً هیچ استفاده‌ای از خوابگاه نکردند، اما هزینه به‌صورت کامل دریافت شد و هیچ تخفیف یا بازپرداختی در کار نبود.
سوم، در همین خوابگاه‌های خودگردان با این هزینه‌های گزاف، متأسفانه ظرفیت اتاق‌ها به شکل وحشتناکی افزایش یافته و بعضاً تعداد تخت‌ها تا چندین برابر استاندارد، در یک اتاق کوچک چیده شده است. از سوی دیگر، نظافت و بهداشت به حداقل ممکن رسیده و محیطی ناسالم و آزاردهنده برای سکونت دانشجویان فراهم شده که با هیچ منطقی قابل توجیه نیست.
این شرایط، عملاً دانشجویان غیربومی را میان «تحمل هزینه‌های کمرشکن»، «زندگی در محیطی ناسالم» و «ترک تحصیل اجباری» گیر انداخته است.
و متأسفانه شماری از دانشجویان به‌خاطر هزینه و وضعیت خوابگاه اعلام کردند که از این ترم انصراف می‌دهند و این باید برای دانشگاه گلستان و مائده بسیار شرم‌آور باشد.
جمعی از دانشجویان استان گلستان
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو