جناب آقای دکتر محمدرضا ظفرقندی
وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
سرکار خانم دکتر طاهره چنگیز
معاون محترم آموزشی وزارت بهداشت
با سلام و تحیات الهی؛
احتراماً، جمعی از دانشجویان رشتههای علوم پزشکی، در پی ابلاغ بخشنامه مربوط به شهریه دانشجویان ورودی جدید، مهمان، انتقالی و همچنین افزایش شهریه دانشجویان قدیمی شهریهپرداز برای سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶، مراتب حیرت، تعجب و نهایت ناامیدی خود را از این تصمیم غیرقابلباور، به استحضار مقام عالی وزارت و معاونت محترم آموزشی میرسانیم.
با نگاهی به جدول پیوست، بهوضوح مشخص است که شهریه ثابت برای دانشجویان دکترای عمومی به رقم خیرهکننده ۳۴۱٬۹۲۵٬۳۳۴ ریال در هر نیمسال (معادل حدود ۶۸۳ میلیون ریال در سال) رسیده است. این ارقام در حالی اعلام میشوند که شهریه متغیر (دروس نظری، عملی، آزمایشگاهی و کارورزی) نیز با جهشی طوفانی، به مبالغی بالغ بر ۹۴ میلیون ریال برای هر واحد درسی رسیده است.
جنابان وزرا!
این حجم از افزایش قیمت، فراتر از یک تصویبنامه ساده است؛ این یک «جنگ اقتصادی» با نسل جوان، خانوادههای ایرانی و آینده نظام سلامت کشور است.
ما بهعنوان دانشجویانی که سالهاست با سختی و تلاش در این مسیر قدم برداشتهایم، عمیقاً معتقدیم این تصمیم بر مبنای واقعیتهای جامعه اتخاذ نشده است. امروز کشور ما با کسری شدید بودجه، کسری تراز مالی و بحرانهای اقتصادی گسترده دستوپنجه نرم میکند. به نظر میرسد این سیاست، واکنشی عجولانه برای جبران خلاهای مالی وزارتخانه است، غافل از اینکه جبران کسری بودجه نباید با قربانیکردن سرمایههای انسانی، اعتماد عمومی و نابودی معیشت مردم انجام شود.
ما در شرایطی زندگی میکنیم که تورم افسارگسیخته، کاهش شدید ارزش پول ملی و فشار طاقتفرسای معیشتی، سفرههای بسیاری از خانوادههای ایرانی را نشانه رفته است. در چنین شرایطی، مطالبه مبالغی معادل چندین برابر حداقل حقوق یک کارمند از خانوادهای که تمام توان خود را صرف نگهداری و تحصیل یک دانشجوی پزشکی کرده، نهتنها غیرمنصفانه و غیراخلاقی است، بلکه عملاً عدالت آموزشی را نابود کرده و مسیر تحصیل را به یک کالای لوکس و تجملی برای قشر خاصی از جامعه تبدیل میکند.
حیرت و ناامیدی ما زمانی صدچندان میشود که متوجه میشویم این افزایش بیضابطه، نهتنها شامل حال ورودیهای جدید میشود، بلکه دانشجویان قدیمی، مهمان و انتقالی را نیز با این توجیه که «سال ورود به دانشگاه مبدأ ملاک نیست» در بر میگیرد. این یعنی زدن ضربهای مهلک بر پیکر اعتماد دانشجویانی که سالها پیش با تکیه بر قوانین، تعهدات و وعدههای قبلی دانشگاهها، مسیر سخت و طاقتفرسای تحصیل را انتخاب کردهاند.
بهراستی مبنای این تصمیمات چه بوده است؟ آیا در محاسبات مالی، حداقل حقوق و دستمزد کارگران یا قدرت خرید خانوادههای متوسط ایرانی لحاظ شده است؟ یا صرفاً با یک فرمول ریاضی ساده و بدون در نظر گرفتن شرایط زیستی مردم، این ارقام تعیین شدهاند؟
دانشجویانی که امروز با مشاهده چنین اعدادی، بهطور کامل امید خود را برای ادامه مسیر و ساختن آیندهای روشن در این مرز و بوم از دست دادهاند. ما با گوشت و پوست خود لمس میکنیم که با این سیاست، نجابت و تحصیل در این مملکت دیگر برای طبقه متوسط و ضعیف ممکن نیست. نتیجه مستقیم این اقدام، چیزی جز مهاجرت گسترده نخبگان، ترک تحصیل دانشجویان مستعد، فروپاشی روحیه جوانان و در نهایت، بحران کمبود شدید کادر درمان و سلامت در آیندهای نهچندان دور نخواهد بود. سیاستی که با اهداف توسعهای نظام سلامت در تعارض کامل است و چیزی جز یأس و ناامیدی عاید این نسل نخواهد کرد.
اینجانبان بهعنوان جمعی از جامعه دانشجویان و خانوادههای ایشان، با نهایت احترام و در عین حال قاطعیت، مراتب اعتراض خود را اعلام داشته و خواستار اقدامات فوری و اساسی ذیل هستیم:
۱. بازنگری فوری، کارشناسیشده و شفاف در نرخهای اعلامی و تعدیل آنها متناسب با توان مالی واقعی خانوادههای ایرانی.
۲. توقف کامل اعمال افزایش شهریه برای دانشجویان قدیمی، مهمان و انتقالی که با قوانین و تعهدات قبلی ثبتنام کردهاند.
۳. ارائه سازوکار شفاف، منصفانه و گسترده برای پرداخت اقساطی شهریه با در نظر گرفتن شرایط تورمی کشور و تعیین سقف معقول برای دریافتیها.
امید است با عنایت به حساسیت موضوع، درک شرایط سخت مردم و توجه به حرف دل دانشجویان، شاهد بازنگری در این بخشنامه فاجعهبار باشیم.
با تجدید احترام و تأسف عمیق
جمعی از دانشجویان و خانوادههای ایشان در رشتههای علوم پزشکی
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو