جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور محترم
جناب آقای دکتر محمدرضا ظفرقندی، وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
جناب آقای دکتر مهدی پیرصالحی، رئیس محترم سازمان غذا و دارو
جناب آقای دکتر سید سجاد رضوی، معاون محترم درمان وزارت بهداشت
جناب آقای سید عباس عراقچی، وزیر محترم امور خارجه
رئیس کل محترم بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران
رئیس محترم سازمان بهزیستی کشور
و سایر مسئولان مرتبط
با سلام و احترام؛
ما جمعی از خانوادهها، بیماران کمشنوا و ناشنوا، فعالان حوزه سلامت و شهروندان دغدغهمند، با نگرانی عمیق از وضعیت دسترسی کودکان و بزرگسالان ایرانی به تجهیزات حیاتی شنوایی، این درخواست را مطرح میکنیم.
فردی که با کمشنوایی یا ناشنوایی متولد شده، مسئول هیچ اختلاف سیاسی نیست. او فقط یک حق ساده دارد: شنیدن صدای مادر و پدرش، یادگیری زبان، رفتن به مدرسه و تجربهٔ زندگی مانند دیگران.
کاشت حلزون گوش و سمعک پایان درمان نیست. این کودکان و بزرگسالان برای حفظ توانایی شنیدن، بهطور مداوم به قطعات یدکی، باتری، پردازنده، کابل، کویل، تجهیزات جانبی، تعمیرات و خدمات تخصصی نیاز دارند. متأسفانه مشکلات انتقال ارز، محدودیتهای بانکی، تحریمها و پیچیدگیهای واردات باعث شده بسیاری از این بیماران با کمبود قطعه مواجه شوند و در معرض از دست دادن شنوایی قرار گیرند.
سازمان جهانی بهداشت نیز بر دسترسی عادلانه و مقرونبهصرفه به فناوریهای کمکشنوایی تأکید کرده است. سلامت و حق شنیدن انسانها نباید ابزار سیاست باشد.
درخواستهای مشخص ما از مسئولان ایرانی:
وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو: ایجاد مسیر ویژه و سریع برای ثبت سفارش، صدور مجوز و ترخیص تجهیزات کاشت حلزون، سمعک و قطعات یدکی مورد نیاز بیماران، با اولویتبندی کمشنوایان.
بانک مرکزی و وزارت امور اقتصادی: طراحی و فعالسازی مسیرهای مالی و ارزی ویژه (بشردوستانه) برای این تجهیزات، تا انتقال پول و خرید مستقیم از شرکتهای تولیدکننده بدون مانع انجام شود.
وزارت امور خارجه: پیگیری فعال و مستمر در مجامع بینالمللی و مذاکرات دیپلماتیک برای ایجاد سازوکار شفاف و تضمینشده جهت معافیت این تجهیزات پزشکی از تحریمها و محدودیتهای مالی.
سازمان بهزیستی و معاونت درمان: قرار دادن بیماران استفادهکننده از کاشت حلزون و سمعک در اولویت بستههای حمایتی، تا هیچ کمشنوایی به دلیل نبود قطعه، شنوایی خود را از دست ندهد.
سطح کلان دولت: دستور ویژه برای هماهنگی بین دستگاهها و تضمین اینکه تجهیزات پزشکی ضروری، فارغ از اختلافات سیاسی، در دسترس بیماران ایرانی قرار گیرد.
تحریم میتواند ابزار سیاسی باشد، اما سلامت و حق شنیدن کودکان نباید قربانی آن شود.
ما از مسئولان محترم نمیخواهیم سیاست را کنار بگذارند؛ از آنان میخواهیم سلامت انسانها را از سیاست جدا کنند و این موضوع را با جدیت پیگیری نمایند.
برای یک ناشنوا، یک قطعهٔ کوچک میتواند تفاوت میان شنیدن و سکوت ابدی باشد.
بیایید کاری کنیم که فرد کمشنوا به خاطر مشکلات ارزی، تحریم یا بوروکراسی، فرصت شنیدن را از دست ندهد.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو