۵ جلسه آموزش مجازی = ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ تومان
یک ترم تدریس ۲ واحدی = کمتر از ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان
یعنی هزینه یک دوره اجباری، بیش از ۶۰٪ درآمد یک ترم کامل تدریس است.
رهبر معظم انقلاب در پیام آغاز سال تحصیلی تأکید کردند که معلمان و اساتید «شایسته تکریم همگان» هستند و «مناعت و قناعت ایشان، مسئولین را نسبت به وضع فعلی معیشت قانع نمیسازد» و باید برای بهبود آن تلاش مؤثری صورت گیرد.
اما دانشگاه جامع علمیکاربردی با ابلاغیهای جدید، مدرسان خود را ملزم کرده است که برای اخذ مجوز تدریس مجازی، «دوره مهارتهای تدریس آموزش مجازی» را بگذرانند.
جزئیات این الزام:
- ۵ جلسه
- هزینه هر جلسه: ۲۵۰٬۰۰۰ تومان
- جمع کل: ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ تومان
- پرداخت از جیب مدرس و ثبتنام از طریق سامانه LMS دانشگاه
این در حالی است که:
- حقالتدریس یک مدرس برای یک درس ۲ واحدی در طول یک ترم (۱۶ جلسه) معمولاً به ۲ میلیون تومان هم نمیرسد.
- پرداخت حقالتدریس، در خوشبینانهترین حالت، ۲ ماه پس از پایان ترم پرداخت میشود.
- مدرس باید بیش از نیمی از درآمد یک ترم کامل تدریس را فقط برای «مجوز تدریس مجازی» بپردازد.
- بسیاری از همین مدرسان در دوران کرونا، تجربه عملی و طولانی در آموزش مجازی کسب کردهاند و اکنون مجبورند برای اثبات مهارتهایی که قبلاً در عمل نشان دادهاند، هزینه سنگینی بپردازند.
نتیجه چیست؟
دانشگاه از یک سو حقالتدریس را در سطحی نگه میدارد که حتی هزینههای اولیه مدرس را پوشش نمیدهد و از سوی دیگر، با اجبار به پرداخت بیش از یک میلیون و دویست هزار تومان، آیا این رویه به معنای درآمدزایی از جیب همان مدرس نیست؟
آیا مدرس در این نظام آموزشی «سرمایه آموزش» است یا «منبع تولید سود»؟
اگر کیفیت آموزش مجازی واقعاً مهم است، هزینه توانمندسازی مدرسان باید بر عهده دانشگاه باشد، نه اینکه به باری سنگین بر دوش کسانی تبدیل شود که همین حالا با دریافتی ناکافی کار میکنند. اجبار کسانی که تجربه واقعی دارند به پرداخت هزینه برای گواهینامهای که مهارتشان را از قبل اثبات کردهاند، نه منطقی است و نه منصفانه.
ما از مسئولان دانشگاه جامع علمیکاربردی میخواهیم:
۱. هزینه این دوره اجباری را کاملاً از دوش مدرسان بردارند.
۲. نظام حقالتدریس را بازنگری کنند تا تناسبی بین زمان، تخصص، مسئولیت و دریافتی ایجاد شود.
۳. به جای نگاه سودمحور، مدرس را ستون اصلی کیفیت آموزش بدانند.
۴. درآمد حاصل از این دورهها و محل هزینهکرد آن را شفاف کنند.
تدریس فقط حضور در کلاس نیست. مدرس با زمان، تخصص، مسئولیت و انرژی خود میآید. وقتی این انرژی با فشار مالی و اجبارهای هزینهبر تضعیف شود، کیفیت آموزش و دانشجو هم آسیب میبیند.
اساتید سرمایه دانشگاهاند، نه ابزار تولید سود.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو