وزیر محترم وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
وزیر محترم وزارت وزارت آموزش و پرورش
استاندار محترم خراسان رضوی
استاندر محترم تهران
استاندار محترم البرز
درخواست اصلی ما:
برگزاری فوری کلاس‌های دانشگاه‌ها و مدارس به‌صورت مجازی و آنلاین تا پایان سال تحصیلی.
با سلام و احترام،
ما امضاکنندگان این کارزار، دانشجویان، دانش‌آموزان و خانواده‌های آنان هستیم؛ همان‌هایی که هر روز با اضطراب قطعی برق، گرانی، هزینه‌های سرسام‌آور رفت‌وآمد و سایه سنگین ناامنی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
آقای رئیس‌جمهور، جناب آقای مسعود پزشکیان، فرموده‌اند:
«برق هر جایی را که می‌توانیم قطع کنیم، ولی نگذاریم چرخ تولید قطع شود. خودمان در سرما بمانیم، ولی چرخ تولید متوقف نشود.»
جناب آقای محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور، نیز تأکید کرده‌اند:
«نباید برق و گاز صنایع قطع شود.»
زیرا قطع انرژی یعنی تعطیلی تولید، بیکاری کارگران و فشار بیشتر بر سفره مردم.
از سوی دیگر، محمد اکرمی‌نیا، سخنگوی ارتش، درباره «ردپای جنگ سخت آمریکا با ایران» و احتمال تجاوز نظامی هشدار داده است.
ما این هشدارها را می‌شنویم. ما فشارها را می‌فهمیم. اما سؤال ما این است:
آیا قرار است تاوان بحران برق، گرانی و ناامنی را نسل جوان و آینده‌ساز این کشور بپردازد؟
دانشگاه‌ها و مدارس ما با کمبود شدید برق، قطعی‌های مکرر، استرس ناشی از اخبار امنیتی و نگرانی از تکرار حوادث تلخ روبه‌رو هستند. در چنین شرایطی، حضور اجباری در کلاس‌های حضوری نه‌تنها دشوار، بلکه پرهزینه و پرخطر است.
همچنین شیوع بیماری آنفولانزا و کرونا و تشدید آن در کل دانشگاه‌ها، موجب ادامه‌دار شدن بیماری و در ادامه، آسیب به سرپرستان خانوار و بازنشستگان کشوری می‌شود. این وضعیت، فشار مضاعفی بر خانواده‌ها وارد کرده و سلامت دانشجویان، کارکنان و خانواده‌های آنان را تهدید می‌کند.
هزینه رفت‌وآمد با تاکسی حداقل ۶۰۰ هزار تومان، هزینه خوابگاه، خوراک، لوازم‌التحریر و زندگی، کمر خانواده‌ها را شکسته است. از طرفی، افزایش شهریه ثابت ورودی‌های جدید ۱۴۰۵ و ۱۴۰۶ و افزایش حداقل ۴۰ درصدی شهریه متغیر دروس، در حالی که درآمد دانشجو و سرپرست خانوار افزایش نیافته، فشار را دوچندان کرده است.
نتیجه چیست؟ آنچه این ترم شاهد بودیم:
مرخصی، انصراف و خداحافظی نخبه‌ها و معدل‌الف‌ها با تحصیل.
ما نمی‌خواهیم آینده‌مان را از دست بدهیم. ما راه‌حل داریم:
آموزش مجازی و آنلاین تا پایان سال تحصیلی.
این مطالبه فقط صدای یک شهر یا یک دانشگاه نیست. این مطالبه، صدای هزاران دانشجو و خانواده در سراسر کشور است. دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی زیر، تنها بخشی از مراکز آموزشی هستند که دانشجویانشان این روزها با بحران برق، گرانی، بیماری و ناامنی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
درخواست‌های اولویت‌دار ما:
۱. برگزاری فوری کلاس‌ها به‌صورت مجازی و آنلاین
کلاس‌های دانشگاه‌ها و مدارس در تمامی شهرها و استان‌های فوق، تا پایان سال تحصیلی به‌صورت مجازی و آنلاین برگزار شود.
۳. تأمین زیرساخت اینترنت و سامانه‌های آموزش مجازی
اینترنت پایدار، فراگیر و کم‌هزینه برای همه دانشجویان و دانش‌آموزان فراهم شود.
۳. حمایت مالی فوری از دانشجویان و خانواده‌های کم‌درآمد
برای جلوگیری از انصراف نخبگان و معدل‌الف‌ها، بسته‌های حمایتی مالی و آموزشی اجرا شود.
۵. بازنگری در افزایش شهریه‌ها
افزایش شهریه ثابت ورودی‌های جدید ۱۴۰۵ و ۱۴۰۶ و افزایش حداقل ۴۰ درصدی شهریه متغیر دروس، در شرایط بحرانی اقتصادی بازنگری شود.
۷. شفاف‌سازی امنیتی و تدابیر حفاظتی
درباره وضعیت امنیتی مراکز آموزشی شفاف‌سازی شود و تدابیر لازم برای حفظ امنیت جان و روان دانشجویان و دانش‌آموزان اتخاذ گردد.
۹. مقابله با شیوع آنفولانزا و کرونا در دانشگاه‌ها
با توجه به شیوع بیماری آنفولانزا و کرونا و تشدید آن در کل دانشگاه‌ها، امکان ادامه آموزش به‌صورت مجازی فراهم شود تا از ادامه‌دار شدن بیماری و آسیب به سرپرستان خانوار و بازنشستگان کشوری جلوگیری گردد.
ما صدای دانشجوییم. ما صدای دانش‌آموزیم. ما صدای خانواده‌هایی هستیم که دیگر تاب تحمل این فشار را ندارند.
نگذارید چراغ علم در این کشور خاموش شود.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو