ما رانندگان کامیون، همان قشری هستیم که در سرما و گرما، شب و روز، جاده‌های خطرناک و حتی روزهای جنگ و بحران، اجازه ندادیم چرخه حمل‌ونقل و اقتصاد کشور از حرکت بایستد؛ اما امروز چه کسی به داد این قشر زحمتکش می‌رسد؟
۱. بیمه تکمیلی؛ پول می‌گیرند، اما قرارداد کجاست؟
از جیب راننده پول بیمه و بیمه تکمیلی پرداخت می‌شود، اما وقتی پای خدمات و تعهدات به میان می‌آید، راننده می‌ماند و هزاران سؤال بی‌پاسخ! قرارداد شفاف کجاست؟ تعهدات بیمه‌گر چیست؟ چرا راننده باید پول بدهد، اما از حقوق و خدمات خود مطمئن نباشد؟ ما شفافیت، قرارداد روشن و پاسخ‌گویی می‌خواهیم.
۲. سختی کار راننده کجاست؟
رانندگی کامیون فقط چرخاندن فرمان نیست؛ شب‌بیداری، دوری از خانواده، خطر تصادف، فشار جسمی و روانی و فرسودگی در جاده است. چرا با وجود این همه سختی، حق سختی کار رانندگان به‌درستی تعیین و پیگیری نمی‌شود؟ چرا کسی که ۳۰ سال عمرش را پشت فرمان گذاشته، باید نگران حداقل‌های دوران بازنشستگی باشد؟
۳. هزینه‌ها سر به فلک کشیده؛ درآمد کامیون چقدر است؟
چرا بیمه بدنه یک کامیون معمولی به ۱۵۰ میلیون تومان رسیده است؟ چرا یک جفت لاستیک چینی، با این کیفیتی که رانندگان از آن گلایه دارند، ۲۵۰ میلیون تومان قیمت دارد؟ هزینه قطعات، تعمیرات، لاستیک، بیمه و نگهداری هر روز بالاتر می‌رود؛ اما آیا درآمد یک کامیون در این شرایط، واقعاً پاسخ‌گوی این همه هزینه است؟
۴. چرا راننده مزدبگیر را کارفرما محسوب می‌کنند؟
راننده‌ای که کامیون ندارد و فقط در برابر کار خود دستمزد می‌گیرد، چرا باید در جایگاه کارفرما قرار بگیرد؟ راننده مزدبگیر نه صاحب سرمایه است و نه مالک وسیله کار. باید میان راننده مزدبگیر و مالک کامیون در قوانین و مقررات بیمه‌ای تفاوت روشن و عادلانه‌ای وجود داشته باشد.
و دردناک‌تر از همه اینکه بیمه و مستمریِ ۳۰ سال رانندگی در ایران، گاهی حتی کفاف مخارج یک هفته زندگی را هم نمی‌دهد!
حرف آخر با مسئولان:
اگر راننده نباشد، کالا جابه‌جا نمی‌شود؛ اگر کامیون از حرکت بایستد، زنجیره تأمین و چرخه اقتصاد کشور آسیب می‌بیند. پس چرا باید راننده زیر بار هزینه‌های سنگین، بیمه نامشخص و آینده‌ای نگران‌کننده فرسوده شود؟
ما صدقه نمی‌خواهیم؛ امتیاز بی‌حساب نمی‌خواهیم. ما بیمه تکمیلی شفاف و پاسخ‌گو، حق قانونی سختی کار، عدالت بیمه‌ای، اصلاح هزینه‌های کمرشکن و حمایت واقعی از رانندگان را مطالبه می‌کنیم.
آقایان مسئول! پیش از آنکه راننده از پا بیفتد و کامیون‌ها از حرکت بایستند، به داد این قشر زحمتکش و چرخه اقتصاد کشور برسید!
راننده کامیون فقط یک شغل نیست؛ یکی از ستون‌های اقتصاد کشور است. این ستون را زیر بار بی‌توجهی و هزینه‌های کمرشکن خرد نکنید!
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو