وزیر آموزش و پرورش
شورای عالی آموزش و پرورش
کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی
معیشت معلم را که اصلاح نمی‌کنید، لااقل اقتدار، کرامت و حرمت او را برگردانید. این کار بودجه نمی‌خواهد؛ اراده و اجرا می‌خواهد.
ما با تنبیه بدنی مخالفیم، اما با بی‌اختیاری معلم هم مخالفیم. جایگاه اجتماعی معلم را از بین برده‌اید و امروز معلم، علاوه بر دغدغهٔ معیشت، باید انواع فشارهای روانی ناشی از مشکلات ساختار آموزشی را نیز تحمل کند.
وزیر محترم اخیراً در رابطه با معیشت معلمان گفته‌اند: «شرمندهٔ معلمان هستیم.» اما آیا شرمندگی در کلام کافی است؟ می‌گویید منابع لازم برای افزایش حقوق و ارتقای معیشت معلمان را ندارید؛ آیا ارادهٔ لازم برای اصلاح وضعیت فاجعه‌بار آموزش و پرورش فعلی را دارید؟
دانش‌آموزی که معلم را کتک می‌زند یا فیلم تحقیر او را پخش می‌کند، در بسیاری موارد فقط «مشاوره» می‌گیرد و دوباره به همان کلاس برمی‌گردد.
تعلیق و انتقال برای دانش‌آموزی که مدرسه برایش ارزشی ندارد، تنبیه نیست؛ استراحت است.
والدینی که معلم را تهدید یا تحقیر می‌کنند، با هیچ پیامدی روبه‌رو نمی‌شوند.
معلمان برای ثبت نمرهٔ واقعی توبیخ می‌شوند، چراکه آمار قبولی برای سیستم مهم‌تر از صداقت آموزشی شده است.
همراه داشتن گوشی در مدرسه ممنوع است، اما دانش‌آموز با آن از معلم فیلم می‌گیرد و در نهایت فقط معلم است که قضاوت و مؤاخذه می‌شود.
۱. پشتوانهٔ عملی برای معلم
تعیین وظیفهٔ صریح برای مدیر و اداره در راستای حمایت از معلم؛ اگر مدیر از معلم حمایت نکند، خودش باید پاسخ‌گو باشد.
پیگیری قضایی تمام موارد حمله به معلم توسط واحد حقوقی آموزش و پرورش، بدون نیاز به شکایت شخصی معلم و بدون هزینه برای او.
برخورد قانونی جدی با انتشار هرگونه فیلم از محیط کلاس یا معلمان توسط دانش‌آموزان.
۲. اجرای سریع و قطعی پیامدها
اقتدار از قطعیت می‌آید، نه از شدت. هر حمله یا توهین باید ظرف مدتی کوتاه و مشخص به پیامد برسد.
حمله، توهین و اهانت به معلم باید تحت عنوان «تخلف ویژه» با پیامد مشخص و غیرقابل‌اغماض تعریف شود.
۳. اختیار انضباطی پلکانی
جزئی: تذکر، ثبت در پرونده، تماس با خانواده و اخذ تعهد.
مکرر: خدمات اصلاحی، محرومیت از اردو و فوق‌برنامه‌ها، ماندن در مدرسه بعد از زنگ و محرومیت موقت از تحصیل.
جدی (حمله به معلم، توزیع مواد و...): تعلیق طولانی‌مدت، انتقال اجباری، ثبت در پرونده با اثر واقعی و پیگیری قضایی.
استثنایی و تکراری: اخراج دائم با تأیید اداره و حق اعتراض، با تضمین ادامهٔ تحصیل در برنامه‌های ویژه.
اختیار اخراج از کلاس: اعطای حق اخراج دانش‌آموز مخل نظم از کلاس به معلم (تا ۳ جلسه و در صورت تکرار تا یک هفته) با ثبت مستندات.
تأثیر واقعی نمرهٔ انضباط بر ارتقای پایه و انتخاب رشته.
تعیین ضابطهٔ روشن برای تمایز «اقدام انضباطی مجاز» از «خشونت».
۴. مسئولیت‌پذیری والدین
حضور اجباری والدین در جلسات انضباطی و امضای تعهد کتبی در قبال رفتار فرزند (عدم حضور مساوی با ارجاع به مراجع بالاتر).
جبران خسارت مادی در صورت آسیب رساندن فرزندشان به معلم یا اموال مدرسه، مستقیماً بر عهدهٔ والدین باشد.
توهین، تهدید، فحاشی یا هجوم والدین به معلم باید به‌عنوان تخلف ثبت‌شده با اخطار رسمی و در موارد جدی با شکایت نهاد آموزش و پرورش همراه باشد، نه اینکه معلم خود به‌تنهایی درگیر پروسهٔ شکایت شود.
امضای «تعهدنامهٔ همکاری» در آغاز سال تحصیلی که حقوق و وظایف طرفین (حق معلم در مدیریت کلاس و حق والدین در پیگیری از مسیر رسمی) را شفاف کند.
ایستادگی آموزش و پرورش در برابر فشارهای غیرمنطقی والدین؛ معلم نباید برای «آرام کردن فضا» قربانی شود.
۵. پایان فشار برای نمرهٔ غیرواقعی
ممنوعیت استفاده از ارزشیابی سالانه و تهدید به لغو ابلاغ به‌عنوان ابزار فشار بر نمره‌دهی معلم.
بازنگری اساسی در رتبه‌بندی مدارس که صرفاً بر اساس «درصد قبولی» تنظیم شده است.
مصونیت معلمی که طبق معیارهای استاندارد نمره می‌دهد از فشارهای مدیر و اداره.
حسابرسی مستقل نمرات بدون مقصر دانستن بی‌دلیل معلم.
۶. مدیریت گوشی‌های هوشمند، فیلم‌برداری و انتشار
اجرای جدی ممنوعیت گوشی: تحویل یا ضبط گوشی، ثبت تخلف و احضار خانواده.
فیلم‌برداری از معلم و انتشار آن باید به‌عنوان تخلف ویژه با پیامدهای سنگین انضباطی و قضایی شناخته شود.
حمایت حقوقی و روانی از معلم تا پایان بررسی پرونده؛ پرهیز ادارات از موضع‌گیری علیه معلم پیش از رسیدگی قطعی.
پیگیری رسمی و فوری مدرسه و اداره برای حذف فیلم‌های منتشرشده از پلتفرم‌های فضای مجازی.
۷. سنجش دانش‌آموزان؛ الزام‌آور و غیرقابل‌دورزدن
نتیجهٔ سنجش الزام‌آور باشد: سنجش‌های پیش از تحصیل نباید تشریفاتی باشند. اگر سنجش تشخیص داد دانش‌آموزی نیاز به آموزش استثنایی دارد، ثبت‌نام او در مدرسهٔ عادی اکیداً ممنوع باشد و با توصیه‌نامه و پارتی‌بازی دور زده نشود.
پاسخ‌گویی در قبال تخلف: هر مدیری که خارج از ضابطه این دانش‌آموزان را در مدرسهٔ عادی ثبت‌نام کند، مرتکب تخلف اداری شده و شخص توصیه‌کننده نیز باید پاسخ‌گو باشد.
نظارت مستقل: فهرست دانش‌آموزانی که با وجود نتیجهٔ سنجش «استثنایی» در مدارس عادی ثبت‌نام شده‌اند، سالانه حسابرسی شود.
حق رد کردن برای معلم: معلمی که آموزش تخصصی برای کار با دانش‌آموزان دارای نیازهای ویژه ندیده است، حق داشته باشد مسئولیت آموزشی آن‌ها را نپذیرد؛ بدون اینکه توبیخ شود یا از نمرهٔ ارزشیابی‌اش کسر گردد.
حمایت به‌جای فرسایش: برای کلاسی که دانش‌آموز دارای اختلال دارد، باید معلم کمکی، مشاور و ابزار تخصصی تخصیص یابد؛ نباید بار همهٔ مشکلات روی دوش یک معلم رها شود و در نهایت او را به «ناتوانی در مدیریت کلاس» متهم کنند.
۸. استقلال حرفه‌ای
به‌رسمیت شناختن اختیار حرفه‌ای معلم در انتخاب روش تدریس و ارزشیابی.
ارائهٔ آموزش‌های کاربردی و بهروز در زمینهٔ روان‌شناسی و مدیریت کلاس برای معلمان.
۹. رتبه‌بندی و معیشت؛ از اجرا تا اثر واقعی
نظارت بر اجرای دقیق و بدون تبعیض قانون رتبه‌بندی و تعیین تکلیف فوری مطالبات باقی‌مانده.
تضمین پایداری پرداخت‌ها و پیش‌بینی بودجه برای جلوگیری از معوق شدن احکام.
تضمین تأثیر واقعی رتبه‌بندی بر معیشت؛ این طرح نباید فقط تغییر عنوان باشد، بلکه باید به افزایش قدرت خرید واقعی معلم منجر شود.
بازگرداندن تمرکز طرح رتبه‌بندی به اهداف اولیهٔ خود، یعنی ارتقای جایگاه و شأن حرفه‌ای معلم.
چرا باید این کارزار را امضا کنیم؟
معلمی که هر روز تهدید می‌شود، نمره‌اش دست‌کاری می‌شود و ساختار آموزشی پشتش نمی‌ایستد، نمی‌تواند آموزش بدهد. نظام آموزشیِ بدون پیامد، در نهایت به هرج‌ومرج کشیده شده و مستقیماً به زیان خود دانش‌آموزان و آیندهٔ جامعه تمام می‌شود.
اگر معتقدید معلم باید اقتدار واقعی و حمایت قانونی داشته باشد، والدین باید مسئول رفتار فرزندشان باشند و مدرسه باید جایگاه نظم، تربیت و تعالی باشد، نه انفعال و بی‌قانونی؛ این کارزار را امضا کنید.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو