به نام خداوند دانایی و عدالت
ریاست محترم دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)
اعضای محترم هیئترئیسه و هیئتامنا
معاونت اداری و مالی، معاونت آموزشی و معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه
موضوع: درخواست بازنگری منصفانه در هزینههای تحصیل، شفافسازی مبالغ شهریه و ارتقای کیفیت خدمات آموزشی
ما دانشجویان دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، این کارزار را نه از سر تقابل با دانشگاه، نه برای بیاحترامی به مسئولان و نه با هدف ایجاد تنش، بلکه از سر دغدغه، مسئولیتپذیری و امید به شنیدهشدن صدای دانشجو آغاز میکنیم.
ما این دانشگاه را برای آموختن، ساختن آینده و تبدیلشدن به انسانهایی توانمندتر انتخاب کردهایم. برای بسیاری از ما، ورود به دانشگاه صرفاً انتخاب یک رشته یا گذراندن چند واحد درسی نیست؛ حاصل سالها تلاش، امید خانوادهها و سرمایهگذاری مادی و معنوی کسانی است که میخواهند فرزندانشان آیندهای روشنتر داشته باشند.
امروز اما مسئلهای پیش روی ما قرار گرفته که نمیتوان بهآسانی از کنار آن گذشت: هزینه تحصیل، توان اقتصادی بسیاری از خانوادهها را تحت فشار قرار داده است و همزمان، پرسشهایی جدی درباره تناسب شهریه پرداختی با کیفیت خدمات آموزشی مطرح است.
پشت هر شهریه، یک خانواده ایستاده است
وقتی درباره شهریه صحبت میکنیم، از چند عدد در سامانه مالی حرف نمیزنیم؛ از زندگی انسانها حرف میزنیم.
از پدری که کارگر است، هر روز برای تأمین هزینههای زندگی خانوادهاش تلاش میکند و با درآمدی محدود، باید هزینه مسکن، خوراک، درمان، رفتوآمد و تحصیل فرزندانش را بپردازد.
از مادری که شاید برای تأمین هزینههای دانشگاه فرزندش، از نیازهای شخصی خودش میگذرد.
از دانشجویی که همزمان با تحصیل کار میکند، خستگی روزانه را تحمل میکند و بخشی از درآمدش را برای پرداخت شهریه کنار میگذارد.
از خانوادهای که با وجود تمام دشواریهای اقتصادی، هنوز حاضر است برای آینده فرزندش هزینه کند؛ چون به علم، دانشگاه و آیندهای بهتر ایمان دارد.
شاید برای یک مجموعه، افزایش هزینهها بخشی از محاسبات مالی باشد؛ اما برای خانوادهای که باید آن مبلغ را از درآمد ماهانهاش تأمین کند، همین افزایش میتواند به معنای حذف بسیاری از نیازهای ضروری زندگی باشد.
ما نمیگوییم دانشگاه هزینهای ندارد یا نباید برای اداره و ارتقای خود منابع مالی داشته باشد. میدانیم که اداره یک مجموعه آموزشی مسئولیتها و هزینههای خودش را دارد. خواسته ما این است که در کنار ملاحظات مالی دانشگاه، توان اقتصادی دانشجویان و خانوادههایشان نیز با جدیت دیده شود.
آموزش عالی زمانی میتواند امیدبخش باشد که فشار هزینههای آن، مسیر رسیدن به علم را برای دانشجویان سختتر از توانشان نکند.
درخواست ما روشن است؛ شفافیت، تناسب و انصاف
با اعلام مبالغ شهریه متغیر و مشاهده مبالغ قابلتوجه در صورتحساب برخی دانشجویان، نگرانیها و پرسشهای متعددی درباره میزان افزایش هزینهها و نحوه محاسبه آن شکل گرفته است.
برای مثال، دانشجویی که ۱۸ واحد درسی انتخاب کرده، با مبلغی در حدود ۱۳ میلیون تومان شهریه متغیر روبهرو شده است؛ مبلغی که در صورت اضافهشدن شهریه ثابت، بار مالی بیشتری برای خانواده ایجاد میکند.
ما برای جلوگیری از هرگونه برداشت نادرست، خواهان انتشار جزئیات رسمی و قابلفهم محاسبات هستیم؛ زیرا میان افزایش واقعی شهریه، تغییر نرخ واحدهای درسی، پیشپرداخت علیالحساب و تسویه نهایی تفاوت وجود دارد. انتظار داریم دانشگاه این موارد را بهروشنی توضیح دهد تا دانشجو بداند دقیقاً بابت چه خدماتی، چه مبلغی و بر اساس کدام مصوبه هزینه پرداخت میکند.
درخواستهای مشخص ما عبارتاند از:
۱. بررسی امکان تعدیل هزینهها و حمایت مالی از دانشجویان
درخواست داریم مسئولان دانشگاه افزایش هزینههای تحصیل را با درنظرگرفتن شرایط اقتصادی جامعه و توان پرداخت خانوادهها بررسی کنند و امکان تعدیل شهریه، تخفیفهای هدفمند، تقسیط مناسب و تسهیلات ویژه برای دانشجویان نیازمند را در دستور کار قرار دهند.
هیچ دانشجویی نباید صرفاً به دلیل ناتوانی مالی خانوادهاش، میان ادامه تحصیل و تأمین نیازهای ضروری زندگی گرفتار شود.
۲. تضمین کیفیت آموزش متناسب با شهریه دریافتی
دانشجو حق دارد در برابر هزینهای که پرداخت میکند، از آموزش منظم، باکیفیت و قابلاتکا برخوردار باشد. تجربه مشکلات آموزش مجازی در نیمسال گذشته، از جمله دشواریهای دسترسی به سامانهها، اختلالات اینترنتی و افت کیفیت برخی کلاسها، نگرانیهایی ایجاد کرده است که شایسته بررسی جدی است.
در صورت مجازیشدن کلاسها، انتظار داریم دانشگاه برنامهای مشخص برای حفظ کیفیت تدریس، دسترسی پایدار به محتوای آموزشی، تعامل مؤثر با استادان، جبران کلاسهای ازدسترفته و رسیدگی به مشکلات دانشجویان ارائه کند.
۳. شفافیت درباره نحوه ارائه خدمات آموزشی و حضوری
از دانشگاه درخواست داریم درباره تصمیمهای مرتبط با حضوری یا مجازی برگزارشدن کلاسها، مبانی تصمیمگیری و برنامه اجرایی خود اطلاعرسانی شفاف داشته باشد و اطمینان حاصل کند که تغییر شیوه آموزش، به افت کیفیت یادگیری و تضییع حقوق آموزشی دانشجویان منجر نمیشود.
۴. ایجاد مسیر رسمی و مستمر برای شنیدن صدای دانشجو
پیشنهاد میکنیم جلسهای با حضور نمایندگان دانشجویان، مسئولان مالی، معاونت آموزشی و معاونت فرهنگی و دانشجویی برگزار شود تا مسائل مطرحشده مستقیماً بررسی شوند و نتیجه رسیدگی به مطالبات، بهصورت شفاف به دانشجویان اعلام شود.
همچنین درخواست داریم پاسخ رسمی و زمانبندی مشخصی برای بررسی و پیگیری این مطالبات ارائه شود.
خطاب به مسئولان محترم دانشگاه
ما شما را در برابر خود نمیبینیم؛ شما را مخاطب امید و اعتماد خود میدانیم.
ما میدانیم که اداره دانشگاه، تأمین هزینههای آن و حفظ کیفیت آموزش کار سادهای نیست. از همین رو، بهجای پیشداوری درباره تصمیمها، درخواست داریم زمینهای فراهم شود تا دانشجویان دلایل این تصمیمها را بدانند و دغدغههایشان نیز در تصمیمگیریها اثرگذار باشد.
ما انتظار نداریم همه مسائل اقتصادی کشور در اختیار دانشگاه باشد یا تمام هزینهها بدون محدودیت کاهش پیدا کند. خواسته ما این است که در محدوده اختیارات دانشگاه، راهحلهایی منصفانه و عملی برای کاهش فشار مالی دانشجویان و حفظ کیفیت آموزش پیدا شود.
گاهی یک توضیح شفاف، یک فرصت مناسب برای پرداخت، یک تخفیف هدفمند یا یک تصمیم منصفانه میتواند نگرانی خانوادهای را کمتر کند و امید دانشجویی را که در آستانه ناامیدی است، زنده نگه دارد.
ما از دانشگاه انتظار داریم در کنار نقش آموزشی خود، صدای خانوادههایی را هم بشنود که با هزاران امید، فرزندانشان را به این مسیر فرستادهاند.
دانشجو برای دانشگاه فقط یک شماره دانشجویی، یک پرونده مالی یا یک واحد ثبتشده در سامانه نیست. او انسانی است با استعدادها، آرزوها، محدودیتها و مسئولیتهایی که گاهی فراتر از آن چیزی است که در محیط دانشگاه دیده میشود.
چرا این کارزار را آغاز کردهایم؟
ما میخواهیم بهجای گلایههای پراکنده و گفتوگوهایی که شاید هرگز به گوش تصمیمگیرندگان نرسند، مطالبهای روشن، مستند، محترمانه و جمعی داشته باشیم.
هدف ما تخریب دانشگاه نیست؛ اتفاقاً چون برای تحصیل در این دانشگاه وقت، هزینه، انرژی و امید صرف کردهایم، نسبت به کیفیت آموزش و شرایط ادامه تحصیل خود حساسیم.
ما نمیخواهیم اعتراضمان به فرصتی برای اختلاف میان دانشجویان و مسئولان تبدیل شود. میخواهیم راه گفتوگو باز بماند و نتیجه آن در زندگی واقعی دانشجویان دیده شود.
امضای این کارزار به معنای مخالفت با اصل تأمین هزینههای دانشگاه نیست؛ به معنای درخواست شفافیت، انصاف، حمایت از دانشجویان و پاسخگویی در برابر هزینهای است که برای آموزش پرداخت میشود.
ما باور داریم دانشگاهی که دانشجویانش بتوانند با اعتماد و احترام، دغدغههای خود را مطرح کنند و پاسخ روشن بگیرند، از این گفتوگو آسیب نمیبیند؛ بلکه میتواند اعتماد و سرمایه اجتماعی خود را تقویت کند.
سخن پایانی؛ از طرف دانشجویانی که هنوز امیدوارند
شاید برای بعضیها این موضوع فقط یک بحث مالی باشد؛ اما برای ما، مسئله ادامه مسیر تحصیل، آرامش خانوادهها و ارزشی است که برای آینده خود قائل هستیم.
ما دانشجویان، سالهای جوانی خود را صرف آموختن میکنیم تا روزی بتوانیم باری از دوش خانواده و جامعه برداریم. شایسته است در این مسیر، نگرانیهای اقتصادیمان شنیده شود و برای حفظ کیفیت آموزشمان تلاش واقعی صورت بگیرد.
ما بهجای سکوت، گفتوگو را انتخاب کردهایم؛ بهجای اتهامزنی، مطالبه مستند را؛ و بهجای ناامیدی، تلاش جمعی را.
از ریاست محترم دانشگاه، اعضای هیئترئیسه و هیئتامنا و مسئولان مرتبط درخواست داریم این کارزار را نه صرفاً مجموعهای از امضاها، بلکه فرصتی برای شنیدن تجربه واقعی دانشجویان و بازنگری در راهحلهای موجود بدانند.
از دانشجویان عزیز نیز دعوت میکنیم اگر با این مطالبات موافقاند، با امضای کارزار و انتقال محترمانه آن به دیگر دانشجویان، در شکلگیری یک گفتوگوی سازنده مشارکت کنند.
ما خواهان امتیاز ویژه نیستیم؛ خواهان دیدهشدن، شفافیت و برخورداری از شرایط منصفانه برای تحصیل هستیم.
ما خواهان تقابل نیستیم؛ خواهان گفتوگویی هستیم که به نتیجه برسد.
ما خواهان نادیدهگرفتن هزینههای دانشگاه نیستیم؛ خواهان آنیم که توان اقتصادی دانشجو نیز در کنار این هزینهها دیده شود.
امیدواریم نتیجه این مطالبه، تصمیمهایی باشد که هم به پایداری و ارتقای دانشگاه کمک کند و هم فشار مالی دانشجویان و خانوادههایشان را کاهش دهد.
با احترام به مسئولان دانشگاه و با امید به شنیدهشدن صدای دانشجویان
جمعی از دانشجویان دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)

بحث و گفتگو