ما مردم این سرزمین، با دل‌هایی پُر از نگرانی و دلسوزی برای آینده کشور، امروز بیش از هر زمان دیگری احساس مسئولیت می‌کنیم. امنیت و سلامت رهبر معظم انقلاب برای ما فقط یک مسئله سیاسی نیست؛ مسئله‌ای است از جنس دل، از جنس باور، از جنس سرنوشت یک ملت.
از مسئولان نظامی و سیاسی کشور با تمام وجود مطالبه داریم که هرچه سریعتر، قاطع‌تر و جدی‌تر از همیشه، تدابیر بازدارنده‌ای مؤثر و درخور شأن این جایگاه برای حفظ جان و تأمین امنیت ایشان اتخاذ کنند. تأخیر در این امر چیزی نیست که وجدان عمومی جامعه بتواند به‌سادگی از کنار آن بگذرد.
جهان امروز به ما نشان داده است که کشورهایی مانند روسیه، چین و کره شمالی برای حفاظت از رهبران خود از بالاترین سطح بازدارندگی استفاده می‌کنند؛ چرا که می‌دانند ثبات و اقتدار یک کشور به امنیت رأس آن گره خورده است.
وقتی رهبر ما در پیام اخیر خود در میان اندوه یک فقدان بزرگ از «چه ما باشیم و چه نباشیم» سخن می‌گویند، این جمله برای ما فقط یک عبارت نیست؛ هشداری است عمیق، تلنگری به وجدان‌ها و یادآوریِ مسئولیتی که بر دوش همگان سنگینی می‌کند.
امروز ما، با صدایی از دل مردم، خواستار اقدام فوری، هوشمندانه و بی‌درنگ هستیم. امنیت رهبر، امنیت کشور است. این یک مطالبه ساده نیست؛ یک دغدغه ملی است که باید همین امروز پاسخ داده شود.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو