واگذاری تصمیم‌گیری درباره «گوشی هوشمند» به مدارس، یک خطای راهبردی است. ۳۰ مهر، معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش اعلام کرد بر اساس ماده ۱۲۰ آیین‌نامه اجرایی، استفاده از تلفن هوشمند در مدارس «مجاز» است و تصمیم‌گیری درباره آن به شورای مدارس محول شده است!
آسیب‌های وارد بر فرایند آموزش و تربیت و سلامت روان دانش‌آموزان به‌دلیل استفاده‌ی غیرقابل‌کنترل آن‌ها از گوشی‌های هوشمند و غلبه‌ی زیست مجازی بر زندگی طبیعی، سال‌هاست گریبان‌گیر نظام آموزشی و خانواده‌ها در تمامی کشورهای دنیا شده و پژوهش‌های متعددی در این زمینه منتشر شده است. شدت آسیب‌ها به حدی است که موجی از تصویب قوانین ملی برای ممنوعیت ورود گوشی هوشمند به مدارس از سه سال گذشته آغاز شده و کشورهایی مانند استرالیا، ایتالیا، اسپانیا، هلند، فرانسه، بلژیک و یونان به آن پیوسته‌اند و برخی، مانند انگلستان، اعلام کرده‌اند به‌زودی چنین خواهند کرد.
اعطای حق تصمیم‌گیری درباره مجوز استفاده از تلفن هوشمند به مدیران مدارس و معلمان، به‌صورت موردی و برای یک درس خاص، در عمل به آزادی کامل استفاده از تلفن‌های هوشمند در مدارس می‌انجامد و مقابله‌ی دائم با اصرار و مخفی‌کاری دانش‌آموزان جز عوارض تربیتی و تخریب روابط عاطفی دانش‌آموزان با مسئولان مدرسه، هیچ نتیجه‌ای نخواهد داشت. کدام اهداف حیاتی در نظام آموزشی است که بدون تلفن‌های هوشمند قابل‌دسترسی نیست و رایانه‌های مدرسه برای آن کاربرد ندارد؟! آسیب‌های ناشی از حواس‌پرتی و عدم تمرکز در کلاس و فرایند آموزشی، در کنار انبوه آسیب‌های زیست مجازی، هیچ مزیت قابل‌ذکری برای اعطای این مجوز عجیب باقی نمی‌گذارد.
بنابراین، از مسئولان مربوطه در وزارت آموزش و پرورش می‌خواهیم قبل از آنکه دیر شود، برای اصلاح ماده ۱۲۰ آیین‌نامه اجرایی و تصریح بر ممنوعیت تلفن‌های هوشمند در مدارس اقدام کنند.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو