بسمه‌تعالی

وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

رئیس محترم مجلس شورای اسلامی

نمایندگان محترم کمیسیون بهداشت و درمان و کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی

وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی

رئیس محترم سازمان تأمین اجتماعی

با سلام و احترام

موضوع: درخواست قرار گرفتن شغل بهورزی در زمره مشاغل سخت و زیان‌آور

احتراماً، به استحضار می‌رساند بهورزان به‌عنوان یکی از ارکان اصلی نظام سلامت کشور، سالیان متمادی در خط مقدم ارائه خدمات بهداشتی، به‌ویژه در مناطق روستایی و محروم، با وجود محدودیت امکانات، کمبود نیروی انسانی، حجم بالای وظایف و مسئولیت‌های گسترده، نقش اساسی و انکارناپذیری در حفظ و ارتقای سلامت جامعه ایفا می‌کنند.

با این حال، متأسفانه ماهیت واقعی شغل بهورزی، سختی‌های محیط کار و مخاطرات مستمر آن، متناسب با شرایط کاری این قشر زحمتکش مورد توجه و حمایت قانونی قرار نگرفته است.

بهورزان در طول دوران خدمت خود با مجموعه‌ای از عوامل زیان‌آور جسمی، بیولوژیک، محیطی و روانی مواجه هستند که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

۱. مواجهه مستمر با بیماران مبتلا به بیماری‌های عفونی و واگیردار و احتمال انتقال عوامل بیماری‌زا در جریان ارائه خدمات بهداشتی.

۲. انجام واکسیناسیون، تزریقات، پانسمان، مراقبت از زخم‌ها و سایر خدمات بهداشتی که با خطر تماس با خون، ترشحات، اجسام تیز و برنده و آلودگی‌های زیستی همراه است.

۳. حضور مستمر در مناطق روستایی و انجام مأموریت‌های متعدد در شرایط دشوار جغرافیایی و اقلیمی، از جمله گرمای شدید، سرمای طاقت‌فرسا، گردوغبار و آلودگی هوا.

۴. حجم بالای فعالیت‌ها و مسئولیت‌های متعدد در حوزه مراقبت از مادران باردار، نوزادان، کودکان، سالمندان، بیماران مزمن و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر جامعه، به‌ویژه در شرایط کمبود نیروی انسانی.

۵. مشارکت در کنترل و مقابله با بیماری‌های واگیردار، اپیدمی‌ها، بیماری‌های نوپدید و بازپدید، بلایای طبیعی و سایر شرایط بحرانی و اضطراری.

۶. تحمل فشارهای روانی ناشی از پاسخ‌گویی مستمر به مردم، پیگیری وضعیت بیماران و خانواده‌ها و پذیرش مسئولیت سنگین حفظ سلامت جمعیت تحت پوشش.

۷. بازدید از کارگاه‌ها، معادن، دامداری‌ها و سایر محیط‌های دارای آلودگی‌های زیستی و محیطی که می‌تواند سلامت جسمی بهورزان را در معرض مخاطره قرار دهد.

۸. انجام امور آموزشی، مراقبتی، آماری، ثبت اطلاعات و پیگیری برنامه‌های متعدد بهداشتی در کنار ارائه خدمات مستقیم به مردم که موجب افزایش فشار کاری و مسئولیت‌های شغلی می‌شود.

بدیهی است مجموع این شرایط، به‌ویژه در طول سالیان متمادی خدمت، می‌تواند آثار نامطلوبی بر سلامت جسمی و روانی بهورزان بر جای بگذارد و ضرورت توجه ویژه به وضعیت شغلی و حقوق قانونی این قشر را دوچندان می‌کند.

لذا از مسئولان محترم کشور درخواست داریم:

۱. دستور بررسی کارشناسی و میدانی شرایط واقعی شغل بهورزی در سراسر کشور صادر شود.

۲. کارگروهی تخصصی با حضور نمایندگان وزارت بهداشت، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سازمان تأمین اجتماعی، کارشناسان بهداشت حرفه‌ای و نمایندگان جامعه بهورزان تشکیل شود تا مخاطرات و عوامل زیان‌آور این شغل به‌صورت دقیق و مستند مورد ارزیابی قرار گیرد.

۳. وزارت بهداشت با پیگیری جدی و ارائه مستندات لازم، زمینه طرح و تصویب سخت و زیان‌آور بودن شغل بهورزی را در مراجع قانونی فراهم کند.

۴. مجلس محترم شورای اسلامی، به‌ویژه کمیسیون‌های بهداشت و درمان و اجتماعی، با استفاده از ظرفیت‌های نظارتی و قانون‌گذاری خود، این مطالبه را پیگیری کرده و در صورت نیاز، زمینه تصویب مقررات قانونی لازم را فراهم سازد.

۵. اقدامات قانونی لازم برای قرار گرفتن شغل بهورزی در زمره مشاغل سخت و زیان‌آور و برخورداری بهورزان واجد شرایط از مزایا و حمایت‌های قانونی مربوط، از جمله بازنشستگی مطابق ضوابط و مقررات، به‌عمل آید.

سخن پایانی

بهورزان سال‌ها در دورترین روستاها، در سخت‌ترین شرایط محیطی و در مواجهه با انواع بیماری‌ها و مخاطرات شغلی، برای حفظ سلامت مردم تلاش کرده‌اند. آنان همواره در خط مقدم نظام سلامت حضور داشته و در بسیاری از شرایط دشوار و بحرانی، بدون هیچ‌گونه چشم‌داشتی به ارائه خدمت پرداخته‌اند.

انتظار جامعه بهورزی از مسئولان، صرفاً تقدیر و تشکر در مناسبت‌های مختلف نیست؛ بلکه به‌رسمیت شناختن سختی‌ها و مخاطرات واقعی این حرفه و برخورداری از حقوق و حمایت‌های قانونی متناسب با شرایط شغلی است.

آیا منصفانه است افرادی که سالیان طولانی در معرض عوامل بیماری‌زا، مخاطرات محیطی، فشارهای جسمی و روانی و مسئولیت‌های سنگین بهداشتی قرار دارند، از حمایت‌های قانونی متناسب با سختی شغل خود محروم بمانند؟

ما امضاکنندگان این کارزار، خواستار رسیدگی جدی، عادلانه و کارشناسی به این مطالبه ملی و فراهم شدن زمینه قرار گرفتن شغل بهورزی در زمره مشاغل سخت و زیان‌آور هستیم.

بهورزان حافظ سلامت مردم‌اند؛ اکنون نوبت حمایت قانونی از سلامت بهورزان است.

با احترام و سپاس

جامعه بهورزان کشور