ریاست محترم جمهور
وزیر محترم آموزش و پرورش
سلام علیکم
خانه معلم؛ نامی برای معلمان، اما با هزینههایی مشابه مراکز آزاد!
یکی از گلایههای قابلتأمل فرهنگیان، وضعیت استفاده از خانههای معلم در سراسر کشور است. مراکزی که اساساً با هدف رفاه، آسایش و حمایت از جامعه فرهنگیان ایجاد شدهاند، اما متأسفانه هزینه اقامت در بسیاری از آنها بهاندازهای است که تفاوت چندانی با هتلها و مراکز اقامتی آزاد ندارد.
این سؤال جدی مطرح است: اگر یک معلم برای استفاده از خانه معلم باید هزینهای مشابه سایر افراد پرداخت کند، پس امتیاز فرهنگیبودن و فلسفه وجودی این مراکز چیست؟
انتظار میرود خانههای معلم، پیش از آنکه یک مرکز درآمدزایی باشند، محلی برای حمایت و تکریم فرهنگیان باشند. معلمی که بخش مهمی از عمر خود را صرف آموزش و تربیت فرزندان این سرزمین کرده است، شایسته آن است که در سفرهای خود از امکانات رفاهی ویژه و تعرفههای حمایتی برخوردار باشد.
چگونه است که برخی دستگاههای اجرایی برای کارکنان خود مهمانسراها و امکانات اقامتی با هزینههای مناسب فراهم میکنند، اما فرهنگیان برای استفاده از مراکزی که بهنام خودشان تأسیس شده است، باید هزینههایی نزدیک به نرخ آزاد بپردازند؟
البته اداره و نگهداری این مراکز هزینهبر است، اما نباید فراموش کرد که فلسفه تأسیس خانه معلم، خدمت به معلمان است، نه صرفاً ارائه خدمات اقامتی با نرخهای معمول بازار.
اگر قرار است معلم هم مانند سایر مسافران هزینه پرداخت کند، دستکم باید تفاوتی معنادار میان خدمات خانه معلم و مراکز اقامتی آزاد وجود داشته باشد.
از شما، ریاست محترم جمهور و وزیر محترم آموزش و پرورش، انتظار میرود در تعرفهها و شیوه مدیریت این مراکز بازنگری کنید و با ارائه خدمات رایگان یا تخفیفهای واقعی و قابلتوجه، شأن و جایگاه فرهنگیان را پاس بدارید.
خانه معلم باید واقعاً خانه معلم باشد؛ نه صرفاً نامی که معلمان برای استفاده از امکانات آن، هزینهای مشابه دیگران بپردازند.

بحث و گفتگو