جناب آقای دکتر پزشکیان
رئیسجمهور محترم
با سلام و احترام،
کادر سلامت ایران در پیچیدهترین دوران تاریخی، با چالشهای چندگانه روبهروست. ما در مرزهای حساس سلامت، از مقابله با پاندمیها گرفته تا مدیریت پیامدهای بحرانهای بهداشتی و جنگهای تحمیلی، ایستادهایم. اما پرسش اصلی اینجاست: آیا ساختار رفاهی ما، با سطح ریسک و مسئولیتهایی که بر دوش ماست، تناسب دارد؟
در حالی که مسئولیتهای ما در سطح «امنیت ملی» و «مقابله با بحرانهای وجودی» تعریف میشود، واقعیت رفاهی ما در مقایسه با سایر بخشهای حاکمیتی، با شکافی نگرانکننده روبهروست. در سایر وزارتخانهها، افزایش سطح ریسک شغلی مستلزم مزایای ویژه است؛ اما کادر سلامت همچنان با ساختاری سنتی مواجه است. با وجود آنکه جناب آقای دکتر موهبتی دلسوزانه و با تمام توان پیگیر مطالبات بهحق کارکنان هستند، اما این تلاشها در غیاب یک «همراهی و اراده ملی» در سطح کلان دولت و سازمانهای ذیربط، به نتیجه مطلوب نمیرسد.
ما خواستار بازنگری فوری در حقوق و مزایا، تدوین بستههای رفاهی در قالب طرحهای کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت، و ایجاد زیرساختهای رفاهی ویژه برای کادر خط مقدم جهت تضمین پایداری نیروی انسانی در زمان بحرانهای ملی هستیم؛ امری که تضمینکننده امنیت معیشتی متناسب با مسئولیتهای سنگین ما در برابر تهدیدات سلامت خواهد بود.
از این رو، دستور فرمایید اعتبار مورد نیاز برای برقراری پایدار این امتیاز و درج صریح آن مستقیماً در «احکام کارگزینی» کارکنان نظام سلامت، علاوه بر افزایش حقوق عمومی سالانه، در بخشنامه و جدول لایحه بودجه سال ۱۴۰۶ کل کشور پیشبینی و عملیاتی گردد.
نجات نظام سلامت کشور از فروپاشی کامل و حفظ انگیزه و شادابی این بدنه متعهد، تنها در گرو تصمیمی شجاعانه و درج این امتیاز در احکام پرسنلی، در این نقطه عطف تاریخی است.

بحث و گفتگو