باز هم پدید شوم تروریسم جنایت آفرید و بیش از ۲۵۰ دختر دانشآموز را به خاک و خون کشید. این فاجعه جانکاه نه تنها خانواده دختران دانشآموز مدرسه سیدالشهدای کابل را داغدار کرد بلکه ملت بزرگ افغان و دیگر مردم منطقه و جهان را در سوگی عظیم نشاند که با هیچ مرهمی التیام نخواهد یافت.
جنایتکاران چه پاسخی برای این عمل ننگین خود دارند؟ مگر تحصیل دانشآموزان معصوم جرم است؟ مگر ماه رمضان ماه حرمت و رحمت الهی نیست؟ مگر تمامی ادیان و آموزههای اخلاقی قتل انسان ها، به ویژه کودکان را عملی ممنوع و گناهی بزرگ نمیداند؟ این عمل ننگین نشان میدهد که تروریستها از هر مرام و اعتقاد و وجدان انسانی تهی بوده و همچون ابزاری در خدمت منافع آمران خود در نظام سلطه هستند.
استمرار چند دهه آتشافروزی تروریسم در این منطقه با هدف جلوگیری از توسعه و عقب نگه داشتن کشورها نشان میدهد که مداخلات خارجی با ادعاهای مبارزه با تروریسم هیچ ارمغانی به جز گسترش ویرانی و ناامنی روزافزون برای منطقه نداشته و ملتها به وضوح میبینند که نیروهای نظامی خارجی خود منشاء ناامنی و گسترش تروریسم هستند.
امضا کنندگان ذیل این بیانیه با محکوم نمودن این واقعه اسفبار و ابراز همدردی با خانوادههای قربانی این جنایت علیه بشریت و همراهی در عزای عمومی اعلام شده، از نخبگان، رهبران سیاسی منطقه و سازمانهای بینالمللی میخواهد تا به ابراز تأسف و محکومیت بسنده نکرده و قدمهایی عملی و موثر در مبارزه با ریشههای تروریسم و مجازات مجرمین برداشته و با مشارکت در کیفرخواهی در مجامع بینالمللی، دخالت خارجی را چارهاندیشی کرده و عدالت را برای قربانیان و ثبات و امنیت و آرامش را برای مردم منطقه تأمین کنند.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو