بسمه تعالی

ریاست محترم جمهور

ریاست محترم مجلس شورای اسلامی

رئیس محترم سازمان برنامه و بودجه

وزیر محترم آموزش و پرورش

در سال‌های اخیر، آموزش و پرورش ایران با چالش‌های متعددی در حوزه منابع انسانی مواجه بوده است. تفاوت فاحش بین وضعیت معیشتی فرهنگیان (اعم از شاغل یا بازنشسته) با سایر کارمندان دولت و همچنین در قبال اوضاع اقتصادی و تورم‌های افسارگسیخته‌ای که آمارهای رسمی درصد آن را بیش از ۴۰ درصد اعلام کرده و خطوط فقر را به مرحله بغرنجی رسانده‌اند، موجب بروز نارضایتی‌های گسترده و عمیق، افت شدید کیفیت آموزش و خروج نیروهای متخصص و توانمند از بدنه وزارت آموزش و پرورش، خصوصاً در بین پرسنل آقا شده و نشان‌دهنده بحرانی جدی است که اگر اقدامی فوری جهت اصلاح آن صورت نگیرد، به فاجعه‌ای غیرقابل جبران منجر می‌شود.

این مسئله تا آنجا پیش رفته که متأسفانه دیگر نه‌تنها شغل اول، که حتی شغل دوم نیز پاسخگوی تأمین معیشت فرهنگیان نبوده و همین امر نیز به دستاویزی برای تمسخر اوضاع معیشتی فرهنگیان تبدیل شده است. در این حین مشاهده این نکته که در بین این تورم خانمان‌سوز که معیشت تمام ملت ایران را تحت تأثیر خود قرار داده، فرهنگیان علاوه بر تحمل فشار کاری تعلیم و تربیت در کلاس‌های ۴۰ نفره و با کلاس‌هایی که بعضاً فاقد کمترین امکانات لازم (حتی سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی) هستند و تحمل فشار روانی در جهت داشتن تدریس و تعلیم و تربیتی مؤثر برای ساختن نسل‌های آینده ایران عزیز، در مقایسه با سایر کارمندان دولت، از کمترین میزان حقوق دریافتی و مزایا و خدمات و امکانات رفاهی برخوردار می‌باشند، ضربه‌ای هولناک بر پیکره نحیف‌شده فرهنگیان کشور بوده و تداعی‌کننده این حالت است که انگار فرهنگیان در جزیره‌ای جدا از سایر کارمندان دولت، مطرود و بدون هیچ‌گونه توجهی از طرف مقامات بالادستی در دولت و مجلس، به تاوان عضویت در جامعه فرهیختگان و دل در گرو تعلیم و تربیت نسل‌های آینده‌ساز و ساخت تمدن نوین ایرانی اسلامی داشتن، با بی‌مهری تمام تنها اندک حقوقی جهت بقا دریافت می‌کنند.

در همین راستا و در جهت اصلاح معیشت و ارتقای جایگاه کلیه فرهنگیان ایران، مطالبات زیر به عنوان خواسته‌های بحق و حقوق قانونی، شرعی و حرفه‌ای خانواده بزرگ فرهنگیان که طلب چندین‌ساله این قشر فرهیخته، فداکار و دلسوز کشور از شرایط حداقلی جهت داشتن زندگی با رفاه نسبی و جایگاهی متناسب با شأن والای فرهنگیان ایران است جهت استحضار، اقدام و پیگیری فوری مسئولین ذی‌ربط مطرح می‌گردد:

۱. متناسب‌سازی حقوق تمامی فرهنگیان با متوسط حقوق و دریافتی سایر کارکنان دولت (بین ۴۰ تا ۶۰ میلیون تومان) از طرق زیر:

الف. اعمال فوق‌العاده خاص در سقف ۲۵۰۰۰ امتیاز یا واقعی‌سازی اعتبار فوق‌العاده رتبه‌بندی با افزایش حداقل ۳۰۰ درصدی ما به ازای کسب هر رتبه برای هر پرسنل

ب. متناسب‌سازی میزان دریافتی فوق‌العاده ویژه با سایر کارمندان دولت (به میزان ۵۰ درصد)

ج. متناسب‌سازی و اصلاح بندهای موجود در احکام حقوقی و اضافه شدن بندهای کمک هزینه مسکن، حق ایاب و ذهاب، فوق‌العاده جذب و کمک هزینه رفاهی به احکام کارگزینی تمام فرهنگیان مانند سایر کارمندان دولت

د. تعریف رفاهیات عمومی و اختصاصی به صورت کامل (در تعداد و مبلغ مکفی به ازای هر پرسنل) و متناسب با سایر کارمندان دولت

۲. برخورداری از تمام مزایای قانونی سایر کارمندان دولت در تعداد و مبلغ دریافتی: (مانند پاداش ازدواج، کمک هزینه و جایزه تحصیلی فرزندان، بن‌ها یا کمک هزینه‌های خواروبار، پاداش‌های عملکردی و تشویقی مانند پاداش پایان سال تحصیلی و...)

۳. اصلاح و افزایش حق‌الزحمه ساعات خدمت به صورت حق‌التدریس، متناسب با شرایط تورمی فعلی و حفظ شأن حرفه‌ای فرهنگیان و افزایش سالانه بر مبنای میزان افزایش درصد تورم (حداقل مبلغ ۲۰۰ هزار تومان به ازای هر ساعت آموزشی در شرایط فعلی)

۴. اصلاح و ارتقا خدمات و پوشش‌دهی بیمه تکمیلی درمان فرهنگیان اعم از شاغل و بازنشسته: (انعقاد قرارداد با شرکت‌های ممتاز در ارائه خدمات بیمه‌ای، حذف یا افزایش سقف‌های غیرمنطقی دریافت پوشش خدمات دندان‌پزشکی و سمعک)

۵. بازنگری، اصلاح و ارتقا اعتبارات و امکانات رفاهی فرهنگیان: (تقویت و گسترش مراکز رفاهی با خدمات و تسهیلات ویژه فرهنگیان، اصلاح و تقویت ساختار و خدمات تعاونی‌های فرهنگیان، اصلاح و تقویت سیستم اسکان فرهنگیان و رایگان‌سازی بهره‌مندی از اسکان‌های فرهنگیان و همچنین ارتقا و تقویت خانه‌های معلم)

۶. اهتمام ویژه در جهت تأمین یا ایجاد تسهیلات ویژه در جهت تأمین مسکن فرهنگیان، با تأمین بسته‌های حمایتی گوناگون (من‌‌جمله بسته‌های وام‌های بلندمدت، کمک هزینه‌های مسکن، تأمین مسکن سازمانی، اعطای زمین به صورت رایگان و...)

۷. بهره‌مندی رایگان یا حداقل نیمه‌ رایگان از خدمات شهری و خدمات و مراکز فرهنگی و علمی برای فرهنگیان: (اعم از حمل‌ونقل شهری، استفاده از کتابخانه‌ها، موزه‌ها، سینماها و...) در قالب کارت‌های منزلت فرهنگیان و بن‌ها و اعتبارات فرهنگی و علمی

۸. تدبیر و تسهیل شرایط جهت فراهم آمدن امکان تحصیلات تکمیلی و اعطای دسترسی‌های علمی ویژه، برای کلیه فرهنگیان، خصوصاً دانشجومعلمان (شامل دسترسی به امکانات، پایگاه‌ها و مراکز علمی و پژوهشی داخلی و بین‌المللی اعم از دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و...، اعطای فرصت‌های تحقیقاتی ویژه فرهنگیان، اعطای یارانه خرید کتاب و یارانه توانمندسازی و تقویت بنیه علمی و تهیه و طراحی دوره‌های بازآموزی و ارتقای شغلی سالانه)

۹. تفاهم ویژه و ایجاد تکلیف قانونی ما بین وزارت آموزش و پرورش و سازمان‌ها و نهادهای فرهنگی خصوصاً صدا و سیما در جهت ترمیم و تقویت جایگاه معلم و کمک به تعلیم و تربیت مؤثر بر مبنای سند تحول بنیادین: (از طرق ایجاد، تولید و ساخت برنامه‌های گوناگون سمعی و بصری و...)

۱۰. توجه ویژه به جایگاه آموزش و پرورش در سیستم نظام بودجه و ارتقا سهم آموزش و پرورش از بودجه سالانه کشور (حدود ۵ تا ۶ درصد از تولید ناخالص ملی بر اساس نُرم کشورهای توسعه‌یافته)، همچنین اختصاص و طراحی منابع درآمدی متنوع، گسترده و پایدار برای وزارت آموزش و پرورش با مشارکت‌گیری از فرهنگیان جهت ایجاد درآمدهای اختصاصی برای وزارتخانه در کنار ایجاد الزام قانونی برای شرکت‌های دولتی و غیردولتی در جهت اولویت‌دهی به سرمایه‌گذاری و انجام تعهد مسئولیت اجتماعی خود در آموزش و پرورش و نظام تعلیم و تربیت رسمی در طی یک فرآیند کاملاً شفاف.

در آخر باید گفت که واقعیت این است که اگر دولت و مسئولان توجه جدی به شرایط بحرانی معیشت معلمان نداشته باشند، زنگ خطر بزرگی به صدا درمی‌آید. معلمانی که به‌جای تمرکز بر آموزش و پرورش نسل‌های آینده، مجبورند با دغدغه‌های معیشتی و رفاهی روزگار بگذرانند، نه‌تنها امیدی به آینده ندارند، بلکه از توانایی و انگیزه لازم برای ایفای نقش کلیدی خود نیز تهی می‌شوند.

و اما هشدار جدی صنفی و مدنی.

ما یعنی خانواده فرهنگیان بزرگ ایران اعلام می‌کنیم:

دوران بی‌پاسخ گذاشتن مطالبات قانونی فرهنگیان به پایان رسیده است.

دوران توجیه بی‌عدالتی در حق فرهنگیان با بهانه‌های واهی مانند کمبود و یا نبود بودجه و قص علی هذا سپری شده است.

از این پس، عدم اجرای قانون اساسی و عدالت در حوزه اصلاح امور معیشتی و ارتقای جایگاه فرهنگیان، نه یک خطای سیاستی، بلکه نقض آشکار حقوق فرهنگیان تلقی شده و با مطالبه‌گری و واکنش جدی و قاطعانه مدنی، حقوقی و عمومی فرهنگیان مواجه خواهد شد.

امضای این متن، نه یک اقدام سیاسی و جناحی، بلکه اعلام پایبندی به قانون اساسی، کرامت انسانی و عدالت اجتماعی برای تمام جامعه فرهنگیان است که استخوان‌هایشان در زیر تحمل بار فشارهای معیشتی خرد شده است.

ما خواهان اجرای عدالت برای قشر مظلوم فرهنگیان هستیم و در این راه نیز به یاری خدا تا احقاق حقوق خود مجدانه ایستادگی خواهیم کرد؛ نه بیشتر و نه کمتر.