کارزار ملی «نه به حیوان‌آزاری؛ صدای بی‌صدایان باشیم»

مردم مهربان ایران

آیا گناه یک موجود زنده این است که زبان ندارد تا از دردش بگوید؟ آیا چون نمی‌تواند از خودش دفاع کند، حق زندگی‌کردن ندارد؟ آیا بی‌پناه‌بودن، مجوزی برای شکنجه‌شدن و مرگ دردناک اوست؟

سگ‌ها هم درد را احساس می‌کنند، از ترس می‌لرزند، به محبت دل می‌بندند و برای زنده‌ماندن تلاش می‌کنند. آن‌ها هم جان دارند؛ درست مثل ما. با این تفاوت که وقتی مورد آزار قرار می‌گیرند، نمی‌توانند شکایت کنند؛ وقتی زخمی می‌شوند، نمی‌توانند از کسی کمک بخواهند و وقتی گرسنه و تشنه‌اند، نمی‌توانند از ما درخواست آب و غذا کنند.

اما ما می‌توانیم صدای آن‌ها باشیم. 

بیایید لحظه‌ای خودمان را جای این موجودات بی‌پناه بگذاریم. تصور کنید تمام دنیایتان خیابانی سرد باشد، جایی برای خوابیدن نداشته باشید، از گرسنگی رنج بکشید و هر بار که انسانی به شما نزدیک می‌شود، به‌جای محبت، منتظر سنگ و آزار باشید. آن‌ها هم ترس را احساس می‌کنند، آن‌ها هم درد می‌کشند و آن‌ها هم به امنیت و محبت نیاز دارند.

بی‌پناه‌بودن، جرم نیست؛ جرم این است که از ناتوانی یک موجود برای دفاع از خودش سوءاستفاده کنیم.

از همه کسانی که قلبشان برای حیوانات می‌تپد، خواهش می‌کنیم اگر توانایی دارند، سگ‌های بی‌سرپرست را به سرپرستی بگیرند و به آن‌ها خانه‌ای امن و سرشار از محبت هدیه دهند. اگر امکان سرپرستی نداریم، باز هم می‌توانیم قدمی برای نجات جانشان برداریم.

بیایید مانند بسیاری از مردم کشورهای دیگر، در خیابان‌ها برای سگ‌های بی‌پناه ظرف‌های مخصوص آب و غذا قرار دهیم و به‌طور مرتب آن‌ها را با آب تمیز و غذای مناسب پر کنیم. شاید برای ما فقط یک ظرف آب یا مقداری غذا باشد، اما برای موجودی که ساعت‌ها در گرما و تشنگی سرگردان بوده، می‌تواند تفاوت بزرگی در زندگی‌اش ایجاد کند.

اگر با سگ بیمار، زخمی یا نیازمندی روبه‌رو شدیم، بی‌تفاوت از کنارش نگذریم؛ با کمک هم او را به دامپزشکی ببریم تا معاینه و درمان شود. اگر توانایی کمک مالی نداریم، می‌توانیم از دیگر حامیان حیوانات کمک بگیریم و برای نجات جانش تلاش کنیم.

از خانواده‌ها خواهش می‌کنیم به کودکان خود بیاموزند که به حیوانات سنگ نزنند، آن‌ها را نترسانند و آزار ندهند. کودکی که یاد می‌گیرد به موجودات ضعیف‌تر مهربانی کند، درس بزرگی از انسانیت آموخته است.

لطفاً مطمئن باشید که سگ‌هایی که از مراقبت مناسب، آب و غذای کافی، واکسیناسیون و رسیدگی دامپزشکی برخوردارند و از سوی انسان‌ها آزار نمی‌بینند، می‌توانند زندگی آرام‌تری داشته باشند. نباید تنها به دلیل ظاهر یا بی‌سرپرست‌بودنشان، همه آن‌ها را خطرناک بدانیم. رفتار هر حیوان به شرایط، سلامت، تجربه‌ها و نحوه برخورد با او بستگی دارد. با رعایت نکات ایمنی و رفتار درست می‌توانیم به همزیستی امن‌تر انسان‌ها و حیوانات کمک کنیم.

سگ‌ها هیولا نیستند؛ بسیاری از آن‌ها فرشته‌هایی چهارپا هستند که محبت می‌کنند، وفادار می‌مانند و گاهی زیباترین درس‌های مهربانی را به ما می‌آموزند. 

باور داریم مردم ایران قلبی مهربان و سرشار از انسانیت دارند و در برابر رنج موجودات بی‌دفاع بی‌تفاوت نمی‌مانند. مطمئنم با همراهی شما می‌توانیم صدای سگ‌های بی‌گناهی باشیم که هیچ زبانی برای دفاع از خود ندارند.

شاید جنگ و سختی‌های زندگی بلافاصله بعد از ممنوعیت سگ‌ها و کشتار آن‌ها تصادفی باشند، اما باور دارم که هیچ رنجی از چشم خدا دور نمی‌ماند. بیایید با جان موجودات بی‌دفاع بازی نکنیم؛ آن‌ها هم حق زندگی دارند و مهربانی با آن‌ها نشانه قلبی بزرگ و انسانی است. ما می‌توانیم باور داشته باشیم که مهربانی، همدلی و حفظ جان موجودات بی‌دفاع، دنیا را به جای بهتری تبدیل می‌کند. بسیاری از ما باور داریم که دعای خیر موجودات بی‌آزار می‌تواند مایه آرامش و برکت زندگی‌مان باشد؛ پس چه زیباست که به‌جای رنجاندن آن‌ها، دلیل نجات و آرامششان باشیم.🩷🐾

ما افرادی را می‌شناسیم که جان سگ‌های بی‌گناه را گرفتند و خودشان نیز به شکل‌های بسیار تلخ و دردناکی از دنیا رفتند. نمی‌توانیم با اطمینان بگوییم این اتفاقات نتیجه مستقیم رفتار آن‌ها بوده است، اما این ماجراها یادآور این هستند که نباید با جان هیچ موجود زنده‌ای بی‌رحمانه رفتار کنیم. هیچ‌کس نباید از قدرت خود برای آزار موجودی که توان دفاع از خودش را ندارد، سوءاستفاده کند.

شاید نتوانیم همه سگ‌های بی‌پناه را نجات دهیم، اما می‌توانیم برای یکی از آن‌ها تمام دنیا باشیم.

از مسئولان و تمام کسانی که در تصمیم‌گیری‌های مربوط به حیوانات نقش دارند، درخواست می‌کنیم به احساسات و نگرانی‌های حامیان حیوانات توجه کنند و اجازه ندهند رنج این موجودات بی‌دفاع نادیده گرفته شود. ما خواهان آن هستیم که با حیوانات با احترام و مسئولیت‌پذیری رفتار شود و هیچ موجود زنده‌ای بی‌دلیل قربانی خشونت نشود.

مردم ایران بارها نشان داده‌اند که در لحظات سخت می‌توانند کنار یکدیگر بایستند. این بار نیز می‌توانیم با یک امضا، قدمی برای حمایت از جان موجودات بی‌گناه برداریم.

هر امضا یک صداست؛ صدایی برای آن‌هایی که نمی‌توانند از خودشان دفاع کنند.

از شما خواهش می‌کنیم این کارزار را امضا کنید، آن را با دوستان و خانواده خود به اشتراک بگذارید و اجازه ندهید صدای حیوانات بی‌پناه در میان بی‌تفاوتی‌ها گم شود.

بیایید به نسل‌های بعدی یاد بدهیم که قدرت واقعی انسان در آزار دادن ضعیف‌ترها نیست؛ بلکه در محافظت از آن‌هاست.

بیایید دنیایی بسازیم که در آن هیچ سگی از دیدن انسان نترسد، هیچ حیوانی از گرسنگی و تشنگی رنج نکشد و هیچ موجود بی‌دفاعی به دلیل ناتوانی‌اش در دفاع از خود، قربانی بی‌رحمی نشود.

خواسته ما روشن است:

• پایان‌دادن به حیوان‌آزاری و کشتار بی‌رحمانه سگ‌های بی‌گناه.
• حمایت از سرپرستی مسئولانه سگ‌های بی‌سرپرست.
• فراهم‌کردن آب و غذای مناسب برای حیوانات بی‌پناه.
• کمک به سگ‌های بیمار و زخمی و رساندن آن‌ها به دامپزشکی.
• آموزش مهربانی با حیوانات به کودکان و جلوگیری از آزار آن‌ها.
• رسیدگی مسئولانه به وضعیت حیوانات و احترام به حق زندگی آن‌ها.

بیایید با امضای این کارزار نشان دهیم که هنوز هم مهربانی در قلب این سرزمین زنده است؛ که هنوز کسانی هستند که برای نجات یک جان تلاش می‌کنند و برای موجودی که صدایی ندارد، صدای اعتراض می‌شوند.

شاید یک امضای ما به‌تنهایی دنیا را تغییر ندهد، اما هزاران امضا می‌تواند نشان دهد که مردم خواهان مهربانی، مسئولیت‌پذیری و احترام به جان موجودات زنده هستند.