ریاست محترم سازمان امور عشایری
مدیریت محترم امور عشایری تهران
با سلام و احترام
بدین‌وسیله به استحضار می‌رساند. این گزارش جهت انتقال فوریت و نگرانی دامداران در خصوص شیوهٔ جدید محاسبه و قطع سهمیهٔ آرد عشایری تنظیم می‌گردد.
در بررسی‌های میدانی و وضعیت موجود، شاهد یک نابرابری آشکار در تخصیص منابع هستیم.
نخست، قطع سهمیهٔ آرد برای عشایری که در حال حاضر ماهیت «کوچ‌رو» دارند. این گروه‌ها که دارای حداقل ۱۰۰ تا ۱۵۰ رأس دام هستند و سالانه در مسیر کوچ قرار می‌گیرند، به‌دلیل ماهیت سیار زندگی و نیاز مبرم به انرژی برای تأمین مایحتاج خود در مسیرهای دشوار، با قطع ناگهانی سهمیه مواجه شده‌اند. استدلال مبنی بر مصرف بالای آرد توسط این گروه‌ها، نادیده گرفتن نیازهای بیولوژیک و عملیاتی یک دامدار کوچ‌رو است که اساس معیشت خود را بر این فعالیت بنا کرده است.
دوم، برخورد متفاوت با افرادی که از وابستگی دامداری جدا شده‌اند. مشاهده می‌شود افرادی که سال‌ها پیش فعالیت دامداری را رها کرده‌اند، دام خود را فروخته‌اند و دیگر هیچ فعالیت تولیدی یا دامداری در منطقه ندارند، اما صرفاً به‌واسطهٔ داشتن «دفترچهٔ عشایری» (که پیش‌تر جهت تسهیلات یا وام استفاده می‌شده است)، همچنان از سهمیهٔ آرد بهره‌مند می‌شوند. در مقابل، کسانی که دقیقاً طبق تعریف قانونی، دارای دام و در حال کوچ هستند، با محدودیت و قطع سهمیه روبه‌رو شده‌اند.
این وضعیت منجر به ایجاد نوعی بی‌عدالتی شده است؛ جایی که «سهمیه» به‌جای حمایت از «تولید و دامداری»، به ابزاری برای افراد غیرفعال تبدیل شده و در عین حال، بازوی تولید، یعنی همان عشایر کوچ‌رو، را در تنگنای معیشتی قرار داده است.
لذا از آن مقام محترم درخواست می‌شود با نگاهی بازدارنده و اصلاحی، نسبت به بازبینی فهرست ذی‌نفعان سهمیهٔ آرد اقدام فرمایید. ملاک تخصیص سهمیه نباید صرفاً «داشتن دفترچه» باشد، بلکه باید بر اساس «وضعیت فعلی دامداری»، «میزان واقعی گله» و «استمرار در فعالیت‌های کوچ‌نشینی» تعیین گردد تا از آسیب رساندن به معیشت عشایر واقعی و جلوگیری از اتلاف منابع ملی جلوگیری شود.
با سپاس و تجدید احترام
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو