خطاب به ریاست محترم قوای سه‌گانه، فرماندهان فداکار نیروهای مسلح، مسئولان عالی‌رتبه نظام، مقامات عالی وزارت امور خارجه و نمایندگان دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران

ضمن تمجید از مقاومت سرافرازانه و قهرمانانه اخیر مردم انقلابی و نیروهای مسلح جان بر کف جمهوری اسلامی ایران در برابر تجاوز نظامی مستقیم و تهدیدات مستمر نظام سلطه امپریالیستی به سرکردگی آمریکا و پادگان استعماری منطقه‌ای آن رژیم صهیونیستی، بر این باوریم که این نمایش قدرت و اراده ملی، عمق بازدارندگی کشور را به اثبات رساند.

در همین حال به منظور تعمیق و تقویت این مقاومت میهنی ضد امپریالیستی در تمامی عرصه‌ها، اعم از نظامی، سایبری و اقتصادی و در راستای خنثی سازی توطئه‌های استکبار جهانی و تسریع فروپاشی هیمنه امپریالیست‌های کودک‌کش و جنایتکار، قوای سه‌گانه موظفند ضمن نهادینه‌سازی این روحیه فدایی و انقلابی در ساختارهای کشور و به ویژه تأمین فوری نیازهای معیشتی محرومان، زحمت‌کشان و پابرهنگان که لنگرگاه اصلی انقلاب در این مقاومت میهنی هستند و بدون هرگونه سازش، عقب گرد و عقب‌نشینی، توسعه‌ همه‌جانبه تعاملات و همکاری‌های همه‌جانبه را با دیگر دولت‌های مستقل جهان که تحت فشارها، تجاوزات و تهدیدات مشترک از سوی نظام سلطه جهانی هستند، در دستور کار قرار دهند.

در شرایطی که جهان شاهد تشدید رویارویی‌های تجاوزکارانه و تداوم سیاست‌های مداخله‌جویانه و جنگ‌افروزانه نظام سلطه به رهبری ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه دولت‌های مستقل و ملت‌های خواهان صلح و استقلال است، و با توجه به تهدیدات مشترک علیه محور مقاومت و دولت‌های مستقل، اتخاذ تدابیر قاطعانه و پیشگیرانه برای تأمین امنیت ملی ایران، بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد.

این تهدیدات چندلایه، که شامل تحرکات نظامی در مرزهای دریایی و هوایی، جنگ‌های نیابتی، و تلاش برای محاصره اقتصادی و نفوذ امنیتی است، ایجاب می‌کند که دکترین دفاعی کشور بر مبنای "بازدارندگی فعال و پیشرفته" بازتعریف و تقویت گردد.

مطالبات کلیدی این کارزار ملی با استناد به اصول ۱۵۴ و ۱۵۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به شرح زیر است:

۱. تقویت فوری و همه‌جانبه پدافند هوایی و قوای دفاعی کشور:

الف. اولویت‌بخشی به ارتقاء سامانه پدافند هوایی: با توجه به ماهیت تهدیدات هوایی، تخصیص فوری منابع و تسریع در روند تولید، خرید و استقرار سامانه‌های پدافند هوایی دوربرد، میان‌برد و کوتاه‌برد پیشرفته (شامل سامانه‌های نسل جدید موشکی) و هواپیماهای آواکس باید در صدر اولویت‌های نیروهای مسلح قرار گیرد.

ب. توسعه ظرفیت‌های جنگنده‌های استراتژیک: برنامه‌ریزی جهت خرید یا توسعه مشترک جنگنده‌های نسل جدید (نسل ۴++ و ۵) برای برقراری برتری هوایی و مقابله با هرگونه تجاوز احتمالی، با استفاده از پتانسیل‌های همکاری با فدراسیون روسیه و جمهوری خلق چین، حیاتی است.

۲. توسعه استراتژیک همکاری‌های دفاعی و تسلیحاتی با چین و روسیه:

الف. با اتکاء به "سند همکاری راهبردی جامع" با چین و "توافق‌نامه‌های استراتژیک" با روسیه، رایزنی‌های دیپلماتیک و دفاعی باید در اسرع وقت به نتایج ملموس در زمینه انتقال فناوری، خرید تسلیحات پیشرفته (به‌ویژه سامانه‌های پدافندی و جنگنده‌ها) و آموزش‌های مشترک منجر شود.

۳. تعمیق روابط با دولت‌های مستقل جدید در آفریقا:

الف. غرب آفریقا: دولت‌های انقلابی‌‌ای که اخیراً در کشورهای غرب آفریقا از طریق سرنگونی حکومت‌های دست‌نشانده غربی‌ها به قدرت رسیده‌اند (نظیر نیجر، بورکینافاسو، و مالی)، به عنوان شرکای بالقوه برای شکل‌دهی به یک جبهه ضد استعماری در قاره آفریقا شناسایی شوند. وزارت امور خارجه موظف است در اسرع وقت نسبت به برقراری تماس‌های سطح بالا، تبادل هیئت‌های سیاسی و نظامی، و تدوین چارچوب‌های همکاری سیاسی-امنیتی و نظامی با این دولت‌ها اقدام نماید.

ب. توسعه همکاری با متحدین سنتی: رایزنی‌ها برای تقویت روابط سیاسی و نظامی با دولت انصارالله یمن، جبهه پولیساریو، جمهوری الجزایر و جمهوری آفریقای جنوبی باید به صورت ویژه مورد اهتمام قرار گیرد. این همکاری‌ها باید شامل تبادل اطلاعات، آموزش‌های تخصصی، و هماهنگی در مجامع بین‌المللی برای مقابله با استراتژی‌های غرب باشد.

۴. تعمیق روابط با جمهوری دموکراتیک خلق کره (DPRK):

با در نظر گرفتن تجربه موفقیت‌آمیز همکاری‌های موشکی، سابقه درخشان جمهوری دموکراتیک خلق کره در حمایت سیاسی و نظامی از نهضت‌های ضد استعماری در جهان و از جمله حمایت از ملت ایران در دوران جنگ تحمیلی هشت ساله و اشتراک نظر در زمینه مقابله با سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه غرب، ضرورت دارد توسعه همکاری‌ها در حوزه‌های موشکی دوربُرد، سامانه‌های پیشرفته دفاعی و پدافندی و تبادل تجربیات در زمینه فناوری‌های استراتژیک (از جمله مباحث مربوط به بازدارندگی هسته‌ای) به صورت ویژه در دستور کار وزارت امور خارجه، نیروهای مسلح و نهادهای مرتبط قرار گیرد.

۵. همبستگی و توسعه همکاری در آمریکای لاتین:

با توجه به استمرار تلاش‌ها برای بی‌ثبات‌سازی و اعمال فشار از سوی قدرت‌های امپریالیستی علیه دولت‌های مستقل در آمریکای لاتین، وزارت امور خارجه موظف است نسبت به تقویت بی‌قید و شرط همبستگی سیاسی و توسعه همکاری‌های دفاعی و تبادل تجربیات امنیتی با دولت‌های مستقل و چپگرای این منطقه، به ویژه جمهوری کوبا، جمهوری بولیواری ونزوئلا، جمهوری کلمبیا و جمهوری مکزیک، در راستای حمایت از حاکمیت ملی آن‌ها اقدام نماید. این همکاری‌ها باید شامل توسعه تعاملات اقتصادی-فناورانه در کنار ابعاد سیاسی-نظامی‌باشد.

۶. توسعه روابط استراتژیک با بلاروس:

با توجه به همسویی سیاسی و مواجهه با فشارهای یکسان و تهدیدات امنیتی مشترک ناشی از رویکردهای توسعه‌طلبانه ناتو و هم‌پیمانانش، توسعه روابط استراتژیک با جمهوری بلاروس باید به فوریت در دستور کار قرار گیرد. این امر شامل فعال‌سازی مجدد و تقویت کارگروه‌های همکاری دفاعی و تسلیحاتی، تبادل تجربیات در زمینه سامانه‌های پدافندی و همکاری‌های اطلاعاتی در حوزه‌های امنیتی مشترک است.