بسمهتعالی
نامهای از سوی جمعی از مردم ایران خطاب به ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران و رئیس شورای عالی امنیت ملی،
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
در شرایطی که کشور عزیزمان ایران طی سالهای طولانی همواره بر ماهیت صلحآمیز برنامه هستهای خود تأکید کرده و بارها اعلام نموده است که تولید و بهکارگیری سلاح هستهای در دکترین دفاعی و حتی در مبانی فقهی و اخلاقی جمهوری اسلامی جایگاهی ندارد، افکار عمومی کشور با نگرانی شاهد آن است که همین رویکرد مسئولانه نیز نتوانسته مانع از فشارها، تهدیدها و حتی حملات مستقیم دشمنان علیه ایران شود.
جمهوری اسلامی ایران طی دهههای گذشته از پایبندترین اعضای پیمان عدم اشاعه سلاحهای هستهای (NPT) بوده است. پذیرش بازرسیهای گسترده، همکاریهای فنی با آژانس بینالمللی انرژی اتمی و اعلام مکرر صلحآمیز بودن برنامه هستهای، همگی نشاندهنده اراده ایران برای حرکت در چارچوب حقوق و تعهدات بینالمللی بوده است.
با این حال، تجربه سالهای اخیر نشان داده است که همین تعهدات و محدودیتها نهتنها موجب رفع تهدیدها نشده، بلکه گاه بهانهای برای فشار بیشتر، تحریمهای گسترده، عملیات خرابکارانه و حتی حملات نظامی علیه کشورمان شده است. این وضعیت پرسشهای جدی را در میان افکار عمومی ایجاد کرده است.
اگر عضویت در پیمانی مانند NPT نتواند
امنیت کشور را تضمین کند،
مانع تهدید و تجاوز شود،
و یا حداقل احترام به حقوق هستهای ایران را تضمین نماید،
طبیعی است که جامعه درباره کارآمدی و ضرورت تداوم این عضویت پرسشهایی مطرح کند.
از این رو انتظار میرود دولت محترم و شورای عالی امنیت ملی، با نگاه دقیق حقوقی، امنیتی و راهبردی، موضوع بازنگری در عضویت جمهوری اسلامی ایران در پیمان NPT را مورد بررسی جدی قرار دهند و نتایج این بررسی را به صورت شفاف با افکار عمومی در میان بگذارند.
بدیهی است که ملت ایران نه به دنبال جنگ است و نه خواهان تولید سلاحهای کشتار جمعی؛ اما در عین حال انتظار دارد امنیت ملی، استقلال و حق دفاع از کشور در بالاترین اولویت تصمیمگیریهای راهبردی قرار گیرد.
امید است با تدبیر، شجاعت و تصمیمگیریهای مبتنی بر منافع ملی، مسیرهایی انتخاب شود که ضمن حفظ اصول اخلاقی و انسانی جمهوری اسلامی، امنیت پایدار و بازدارندگی مؤثر برای کشور نیز تضمین گردد.
با احترام
جمعی از مردم ایران
ویژه
بحث و گفتگو