ما امضاکنندگان این کارزار، خواستار آن هستیم که اماکن علمی، آموزشی و تاریخی آسیبدیده در حملات اخیر، در محل فعلی خود بازسازی نشوند و فرایند بازسازی و احداث مراکز جایگزین در منطقهای دیگر انجام گیرد.
ما معتقدیم این بناها باید با حفظ آثار تخریب و ایجاد سازوکاری مناسب برای حفاظت از آنها (برای مثال کشیدن دیوار شیشهای به دورشان)، بهعنوان سندی تاریخی از حمله به زیرساختهای تمدنی ایران و نمادی برای آگاهی نسلهای امروز و آینده باقی بمانند. حفظ این آثار، نه برای تداوم اندوه، بلکه برای ثبت حقیقت در حافظه تاریخی ایرانیان و همه ملتهای آزاده جهان ضروری است.
از مسئولان کشور درخواست میکنیم با حفاظت از این مکانها و تبدیل آنها به یادمانی ماندگار، از فراموشی این رویدادها جلوگیری کرده و همزمان امکانات علمی و آموزشی جدید را در مکانی دیگر توسعه دهند.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو