شهردار محترم تهران؛
جناب آقای دکتر علیرضا زاکانی

اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران

با سلام و احترام،

اینجانبان، جمعی از کارکنان رسمی شهرداری تهران و شهروندان دغدغه‌مند، با استناد به آمارهای رسمی منتشرشده از سوی مدیریت شهری و بانک مرکزی، درخواست خود را به شرح زیر مطرح می‌نماییم.

جناب آقای دکتر زاکانی از ابتدای دوره ششم مدیریت شهری، بارها از عملکرد خیره‌کننده و رشد چشمگیر درآمدهای شهرداری تهران، به‌ویژه در حوزه درآمدهای پایدار، سخن گفته‌اند. بر اساس اظهارات ایشان، درآمدها و منابع شهرداری تهران از حدود ۲۷ همت در سال ۱۳۹۹ به حدود ۲۶۲ همت در سال ۱۴۰۵ افزایش یافته که نشان‌دهنده‌ی رشدی نزدیک به ۱۰ برابر است. این دستاورد کم‌سابقه، همواره به عنوان یکی از مهم‌ترین افتخارات این دوره مورد تأکید قرار گرفته است.

با این حال، آمارهای رسمی بانک مرکزی نشان می‌دهد که نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ به ۸۳.۹ درصد و نرخ تورم سالانه به بیش از ۵۰ درصد رسیده است. در همین بازه، حقوق و مزایای کارکنان رسمی شهرداری در بهترین حالت تنها ۲۰ درصد افزایش یافته که به‌وضوح بسیار کمتر از نرخ تورم واقعی بوده است. نتیجه این شکاف آشکار، کاهش حدود ۱۲۵ درصدی ارزش واقعی حقوق و قدرت خرید کارکنان رسمی طی پنج سال گذشته است؛ به‌طوری که بخش قابل‌توجهی از معیشت آنان عملاً بی‌ارزش شده است.

اینجاست که پرسش اساسی و بی‌پاسخ مطرح می‌شود: سهم کارکنان رسمی شهرداری از این رشد ۱۰ برابری درآمدها چه بوده است؟ چگونه ممکن است منابع شهرداری با چنین سرعتی افزایش یابد، اما کارکنانی که نقش اصلی را در تحقق این درآمدها ایفا کرده‌اند، هر سال فقیرتر از سال قبل شوند؟ کارکنانی که با تخصص، تجربه و تعهد شبانه‌روزی، در تمامی شرایط – از دوران تحریم گرفته تا روزهای سخت جنگ و بحران – بدون وقفه در کنار شهر و شهروندان ایستاده‌اند و هرگز از انجام وظایف خود عقب‌نشینی نکرده‌اند. متأسفانه به نظر می‌رسد دغدغه‌ی کاهش مستمر قدرت خرید کارکنان رسمی، برای مدیران ارشد این دوره چندان ملموس نباشد؛ چرا که بخش قابل‌توجهی از مدیران منصوب، از بدنه رسمی شهرداری نبوده و عمدتاً تحت ضوابط متفاوت استخدامی و قانون کار فعالیت می‌کنند. این افراد به‌واسطه‌ی برخورداری از شرایط متفاوت حقوقی، طبیعتاً کمتر آثار فرساینده‌ی کاهش ارزش حقوق کارکنان رسمی را لمس کرده‌اند و شاید به همین دلیل حساسیت لازم نسبت به این موضوع شکل نگرفته است.

بنابراین، شایسته است در کنار بیان مکرر آمار رشد درآمدها، از بیان یک‌طرفه‌ی دستاوردها پرهیز شده و به وضعیت معیشتی کارکنان رسمی نیز توجه جدی شود؛ چراکه بخش عمده‌ی این عملکرد و رشد درآمدی، حاصل تلاش شبانه‌روزی، تخصص، تجربه و تعهد کارکنان رسمی شهرداری تهران است؛ کارکنانی که شایسته‌ی کرامت و عدالت مزدی هستند.

فلذا، ما امضاکنندگان این کارزار، از جنابعالی و شورای محترم شهر تهران تقاضای فوری داریم:

۱. افزایش حقوق کارکنان رسمی شهرداری در سال ۱۴۰۵ حداقل هم‌ارز با نرخ واقعی تورم (بیش از ۵۰ درصد) و اصلاح احکام حقوقی براساس شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI).

۲. جبران عقب‌ماندگی حقوقی پنج سال گذشته به‌صورت پاداش یا مزایای جبرانی، حداقل به میزان کاهش ارزش واقعی حقوق (۱۲۵ درصد) و یا لحاظ شدن این عقب‌ماندگی در پروژه‌های تعاونی مسکن.

۳. برابرسازی نظام‌های پرداخت (نظام هماهنگ پرداخت و نظام تابع قانون کار) که سال‌ها منشأ نابرابری آشکار میان همکاران بوده است.

۴. شفاف‌سازی کامل در خصوص نحوه‌ی توزیع درآمدهای حاصل از رشد ده‌برابری منابع و اعلام سهم کارکنان رسمی از این درآمدها.

۵. تعیین مهلت حداکثر یک‌ماهه برای اعلام برنامه‌ی عملیاتی در این خصوص و ارائه‌ی پاسخ مکتوب به امضاکنندگان.

ما بر این باوریم که حمایت از معیشت کارکنان رسمی، نه یک هزینه، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده‌ای پویاتر و توسعه‌یافته‌تر برای شهر تهران است. تا زمانی که آثار رشد درآمدهای شهرداری در بهبود معیشت و حفظ کرامت کارکنان رسمی این مجموعه مشاهده نشود، صرفاً استناد به ارقام درآمدی نمی‌تواند تصویری کامل از عملکرد مدیریت شهری ارائه دهد.

از تمامی کارکنان رسمی شهرداری تهران، شهروندان و فعالان مدنی دعوت می‌کنیم با امضای این کارزار، صدای خود را به گوش مدیران شهری برسانند و خواهان تحقق عدالت مزدی در مجموعه شهرداری تهران شوند.