لطفاً به داد بازنشستگان تأمین اجتماعی برسید. بعد از عمری زحمتکشی، با این حقوق باید جلوی زن و بچه و عروس و داماد و نوه شرمنده باشیم. نور چشمانمان به منزل ما میآیند و ما حتی توان یک پذیرایی ساده را هم نداریم. جهیزیه دادن و سیسمونی و پول جشن عروسی و غیره نیز برای ما مصیبتی است. بهجای شادی، در اینگونه مسائل باید تا حد سکته جوش و غصه بخوریم. آخر چرا میان ما و دیگر بازنشستگان تبعیض وجود دارد؟ مگر نه اینکه چرخ این مملکت به بازوی ما کارگران عمری چرخیده است؟ مگر تا پای جان به نظام جمهوری وفادار نبودیم و هزاران مگر دیگر...
ویژه
بحث و گفتگو