با سلام،
یوزپلنگ ایرانی (Acinonyx jubatus venaticus) به عنوان آخرین بازمانده از یوزپلنگهای آسیایی، فقط در ایران باقی مانده است. جمعیت این گونه از حدود ۲۰۰ قلاده در دهه ۱۳۵۰ به کمتر از ۵۰ قلاده در سالهای اخیر کاهش یافته است. بر اساس آخرین برآوردها، تنها حدود ۲۰ قلاده یوزپلنگ در طبیعت ایران باقی ماندهاند.
علت اصلی کاهش جمعیت:
۱. تصادفات جادهای: محور میامی–عباسآباد در استان سمنان تاکنون بیش از ۱۵ قلاده یوز را به کام مرگ کشانده است.
۲. کاهش طعمهها: جمعیت آهوها از ۱۰۰٬۰۰۰ به ۲۰٬۰۰۰ رسیده است.
۳. ورود دام و سگهای گله به زیستگاههای یوزپلنگ در توران و میاندشت.
۴. کمبود بودجه برای فنسکشی جادهها و خروج دام از زیستگاهها.
۵. شکست برنامه تکثیر در اسارت: تجربه بیش از یک دهه نشان داده که این طرح نه تنها به حفظ نسل یوز کمک نکرده، بلکه با تلف شدن یوزها (از کوشکی و دلبر تا پیروز)، آسیبهای جبرانناپذیری به جمعیت این گونه وارد کرده است. تنها نر موجود («فیروز») کارآمدی لازم برای زادآوری را ندارد و بدون نر سالم، برنامه تکثیر عملاً محکوم به شکست است.
درخواستها:
۱. اجرای فوری سرعت مجاز ۶۰ کیلومتر بر ساعت در محور میامی–عباسآباد و نصب دوربینهای ثبت تخلف
۲. فنسکشی نقاط خطرساز جادههای عبوری از زیستگاههای یوزپلنگ
۳. اختصاص بودجه فوری برای خروج دام از پارک ملی توران و پناهگاه حیات وحش میاندشت
۴. افزایش نیروهای محیطبانی در زیستگاههای یوزپلنگ و تجهیز آنها به امکانات مناسب (خودرو، دوربین، جلیقه ضدگلوله)
۵. تقویت برنامههای تکثیر طعمهها در زیستگاههای یوزپلنگ
۶. بازنگری اساسی در برنامه تکثیر در اسارت: با توجه به شکستهای مکرر این طرح، سازمان محیط زیست باید هرچه سریعتر برنامهای شفاف، علمی و عملیاتی برای نجات یوزپلنگ ارائه دهد.
۷. افزایش بودجه سالانه حفاظت از یوزپلنگ و شفافسازی هزینههای انجام شده در این حوزه
با سپاس،
امضاکنندگان این کارزار و مسئولین سختکوش جمهوری اسلامی ایران
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو