ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
نمایندگان محترم مجلس
وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی
رئیس محترم سازمان اداری و استخدامی کشور
با سلام و تحیت،
امروز، شکاف میان «مدیریت» و «اجرا» به اوج رسیده است. در حالی که ساعات کاری بخشهای اداری بهطور مستمر در حال کاهش است و تعطیلات پنجشنبهها به واقعیت جدید آنها تبدیل شده، نیروهای عملیاتی در میانه ناترازی انرژی و گرمای شدید و در شرایط جنگ، همچنان بدون هیچگونه تعدیل یا جبران خسارت، در فشار حداکثری هستند.
در سالهای اخیر به دلایل متعددی از جمله گرمای طاقتفرسا، آلودگی شدید هوا، بحران ناترازی انرژی (برق و گاز)، پاندمی کرونا و سایر شرایط غیرمترقبه، هیئت دولت و استانداریها بارها اقدام به تعطیلی ادارات، سازمانها و نهادهای مختلف کردهاند. همچنین در ایام بسیار حساس و عزاداری ملی، از جمله در پی حوادث و مناسبتهای مربوط به شهادت و مراسم خاکسپاری رهبر عظیمالشأن انقلاب اسلامی، که کشور در شرایطی خاص و از نظر روحی و اجتماعی در حال بدی بود، تعطیلات رسمی اعلام گردید. این تصمیمات اگرچه برای حفظ نظم یا احترام به مناسبتهای ملی ضروری است، اما منجر به شکلگیری یک تبعیض آشکار و ناعادلانه در حق «پرسنل شیفتی و نوبتکار» شده است.
ما خواستار بازنگری در ساختار پاداش و همسانسازی امتیازات رفاهی هستیم. عدالت، سنگبنای پایداری سیستم است.
ما پرسنل شیفتی در بخشهای مختلف، اعم از مراکز درمانی، نیروهای امدادی، اداره برق، گاز، آب، بخشهای خصوصی و تولیدی، در تمام این روزهای بحرانی، ایام عزاداری ملی و تعطیلات اضطراری، بدون کوچکترین وقفه در بدترین شرایط محیطی و با وجود شرایط روحی حساس، در محل کار حاضر بودهایم تا چرخهای حیات کشور متوقف نشود.
نکته دردآور اینجاست که در نظام پرداخت جاری، هیچ تفاوت شاخصی میان فردی که در این روزهای بحرانی در استراحت به سر میبرد با فردی که در خط مقدم خدمترسانی مشغول به کار است وجود ندارد. عدم تخصیص حقوق متناسب با حجم کار در مقایسه با پرسنل غیرشیفت باعث سرخوردگی شدید و تضعیف روحیه خدمت در میان این قشر زحمتکش شده است.
لذا ما امضاکنندگان این کارزار، از مقامات عالیرتبه کشوری و قانونگذاران محترم خواستار اصلاح قوانین و بخشنامهها، تدوین و ابلاغ بخشنامهای سراسری جهت الزام کلیه نهادهای دولتی و خصوصی به پرداخت پاداش نقدی معادل ضریبهای تعطیلکاری برای روزهایی که به دلایل غیرتقویمی (گرما، آلودگی و…) یا مناسبتهای ملی و اضطراری تعطیل اعلام میشوند.
عدالت حکم میکند که اگر باری از دوش گروهی برداشته میشود، از زحمات کسانی که آن بار را به تنهایی بر دوش میکشند، به نحو مقتضی قدردانی شود. انتظار میرود با تدبیر و نگاه منصفانه شما، این شکاف تبعیضآمیز پر شده و حق پرسنل شیفتی استیفا گردد.
با سپاس
پرسنل شیفتی و نوبتکار سراسر کشور
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو