اعتراض به حذف سهمیه بنزین خودروهای فرسوده
نوسازی آری؛ فشار مضاعف بر رانندگان کمبرخوردار هرگز
ما جمعی از مالکان و رانندگان خودروهای فرسوده، نسبت به طرح حذف سهمیه سوخت خودروهای فرسوده اعتراض داریم و خواستار بازنگری جدی در این تصمیم هستیم.
ما با کاهش آلودگی هوا، کاهش مصرف سوخت و نوسازی ناوگان حملونقل مخالف نیستیم؛ اما معتقدیم هیچ سیاستی نباید بدون در نظر گرفتن توان اقتصادی مردم و بدون ایجاد راهکار جایگزین، هزینه خود را مستقیماً بر دوش اقشار کمبرخوردار بگذارد.
بسیاری از خودروهای فرسوده، وسیله امرار معاش صاحبانشان هستند. رانندهای که با یک خودروی فرسوده کار میکند، لزوماً از روی انتخاب این خودرو را سوار نشده است؛ بلکه در بسیاری از موارد، توان مالی خرید خودروی جدید را ندارد.
امروز ارزانترین خودروهای داخلی حدود ۱ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان قیمت دارند، در حالی که خودروی فرسوده یک راننده ممکن است حدود ۱۸۰ میلیون تومان ارزشگذاری و از چرخه خارج شود.
حالا سؤال سادهای داریم:
رانندهای که خودروی فرسودهاش ۱۸۰ میلیون تومان ارزش دارد، چگونه باید اختلاف قیمت بیش از یک میلیارد تومان برای خرید خودروی جدید را تأمین کند؟
اگر این راننده توان پرداخت چنین مبلغی را داشت، اساساً سالها با خودروی فرسوده کار نمیکرد.
آیا حذف سهمیه سوخت، بدون فراهم کردن امکان واقعی و قابلدسترس برای نوسازی، چیزی جز افزایش هزینههای زندگی و فشار بیشتر بر رانندهای است که همین حالا هم برای تأمین معاش خانواده خود با مشکلات فراوان روبهروست؟
نوسازی باید با حمایت انجام شود، نه با فشار
اگر هدف دولت خروج خودروهای فرسوده از چرخه حملونقل است، راهکار منطقی آن ایجاد طرح واقعی و عملی جایگزینی خودرو است؛ طرحی که در آن مالک خودرو فرسوده بتواند با استفاده از تسهیلات مناسب، قیمتگذاری عادلانه خودروی فرسوده و حمایت واقعی دولت، خودروی جایگزین تهیه کند.
نمیتوان خودرویی را که سالها وسیله کار و درآمد یک خانواده بوده است، از چرخه خارج کرد و در مقابل، خودروی جدیدی با قیمت چندین برابر آن قرار داد و انتظار داشت راننده خودش این فاصله عظیم مالی را جبران کند.
نوسازی بدون حمایت، برای یک راننده کمدرآمد به معنای نوسازی نیست؛ به معنای حذف تدریجی او از چرخه کار و درآمد است.
اگر مشکل قاچاق سوخت است، با قاچاقچی برخورد کنید؛ نه با راننده
از سوی دیگر، اگر حذف سهمیه سوخت با هدف کاهش مصرف یا جلوگیری از قاچاق سوخت انجام میشود، سؤال جدی ما این است:
چرا باید فشار اصلی این سیاست متوجه مردم و رانندگان باشد؟
طبق برخی آمار و برآوردهای مطرحشده، صحبت از قاچاق روزانه حدود ۲۰ میلیون لیتر سوخت است.
اگر چنین حجمی از سوخت از چرخه رسمی خارج میشود، انتظار مردم این است که ابتدا با شبکههای قاچاق، سوءاستفاده و هدررفت گسترده سوخت برخورد جدی شود.
رانندهای که با خودروی فرسوده برای نان خانوادهاش کار میکند، نباید تاوان قاچاق سوخت را بدهد.
اگر قرار است جلوی قاچاق گرفته شود، جلوی قاچاقچی را بگیرید؛ نه اینکه سهمیه رانندهای را حذف کنید که برای تأمین معاش خود به همین خودرو وابسته است.
خواستههای ما
ما از مسئولان محترم درخواست میکنیم:
۱. اجرای حذف سهمیه سوخت خودروهای فرسوده تا زمان ایجاد یک سازوکار حمایتی واقعی متوقف شود.
۲. برای صاحبان خودروهای فرسوده، طرح جایگزینی واقعی، شفاف و قابلدسترسی اجرا شود.
۳. تسهیلات کمبهره و بلندمدت برای خرید خودروی جایگزین در اختیار رانندگان قرار گیرد.
۴. ارزش خودروی فرسوده در فرآیند جایگزینی عادلانه و متناسب با قیمت واقعی بازار محاسبه شود.
۵. فاصله بسیار زیاد میان ارزش خودروی فرسوده و قیمت خودروی جایگزین، با تسهیلات و حمایت دولت جبران شود؛ نه با تحمیل هزینه به راننده.
۶. پیش از اجرای هر تصمیم جدید، آثار اقتصادی آن بر رانندگان و خانوادههای آنان به طور جدی بررسی شود.
۷. اگر هدف کاهش مصرف سوخت و مقابله با قاچاق است، مبارزه با قاچاق و هدررفت سوخت با جدیت بیشتری دنبال شود و فشار اصلی بر دوش مردم و رانندگان قرار نگیرد.
۸. سیاست نوسازی ناوگان به صورت تدریجی، عادلانه و همراه با حمایت مالی واقعی اجرا شود.
حرف آخر
ما نمیگوییم خودروهای فرسوده برای همیشه در خیابانها باقی بمانند.
ما میگوییم:
نوسازی کنید، اما راه نوسازی را هم برای مردم فراهم کنید.
مصرف سوخت را مدیریت کنید، اما هزینه سوءمدیریت و قاچاق را از جیب مردم نپردازید.
با قاچاق مبارزه کنید، اما رانندهای را که برای نان خانوادهاش کار میکند، قربانی نکنید.
خودروی فرسوده برای بسیاری از ما یک انتخاب نیست؛ آخرین سرمایهای است که با آن زندگیمان را میچرخانیم.
وقتی خودروی ما ۱۸۰ میلیون تومان ارزش دارد و خودروی جایگزین بیش از یک میلیارد تومان قیمت دارد، نمیتوان از ما انتظار داشت یکشبه این فاصله را جبران کنیم.
ما خواستار نوسازی هستیم؛ اما نوسازی عادلانه، تدریجی و همراه با حمایت.
نه به حذف سهمیه بدون جایگزین.
نه به فشار بیشتر بر رانندگان کمبرخوردار.
بله به نوسازی واقعی و حمایت از مردم.
موفق شد
بحث و گفتگو