بنزین ارزان، سم است؛ بنزین باکیفیت را به قیمت بخریم.
آیا تا به حال فکر کردهاید که بنزین ارزان چه خسارتهای پنهانی به جیب ما و اقتصاد کشور میزند؟ واقعیت این است که ما در مسئله بنزین، از همه جهت در حال ضرر کردن هستیم. بیایید این کلاف سردرگم را باز کنیم:
۱. قاتل خاموش موتور خودروها (خسارت مستقیم به جیب شما)
کیفیت پایین و اکتان نامناسب بنزین فعلی، باعث «ناک زدن» موتور میشود. به زبان ساده، قبل از اینکه پیستون به نقطه مناسب برسد، احتراق زودرس رخ داده و ضربهای خلاف جهت به میللنگ وارد میکند که باعث لرزش و استهلاک شدید موتور میشود.
هزینه تعمیر موتور یک خودروی مونتاژی این روزها ممکن است تا ۴۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان آب بخورد! از خود بپرسید: در دو یا سه سال گذشته چقدر بنزین ارزان زدهاید که بتواند جبرانکننده حتی ۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان از این خسارت سنگین تعمیرگاهی باشد؟ ما پولی را که در پمپ بنزین نمیدهیم، مستقیماً خرج خرید رینگ، پیستون و قطعات یدکی میکنیم.
۲. بنبست تولید و واردات (خسارت ملی)
دولت منابعی معادل ۴,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار برای واردات بنزین در اختیار ندارد. تجربه تلخ کشورهایی مانند ونزوئلا نشان داد که مقاومت در برابر اصلاح قیمت سوخت، در نهایت به فروپاشی کامل توان تولید پالایشگاهها منجر میشود. اگر بنزین استاندارد داشتیم و موتور خودروهایمان کممصرف بود، میتوانستیم سالانه حداقل ۸,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار صادرات انرژی بیشتری داشته باشیم و این ثروت را خرج توسعه کشور کنیم.
۳. راهکار چیست؟ از یک جایی باید شروع کرد
ما باید واقعبین باشیم و برای جلوگیری از خسارت به خودمان و وطنمان، اصلاح منطقی قیمت سوخت را مطالبه کنیم (مثلاً همقیمت شدن با یک بطری آب معدنی). پیشنهاد مشخص این است:
- اول بنزین داخلی ۱۰ تومن تا ۲۰ تومن شود تا درآمد آن به حساب ویژه دولت با نام خودروداران واریز شود.
- با پول آن، واردات گسترده بنزین باکیفیت و استاندارد جهانی انجام شود و با قیمت آزاد به صاحبان خودروهای گرانقیمت فروخته شود.
- تمامی درآمدهای حاصل از این کار، مستقیماً به صندوقی برای کمک به اسقاط و جایگزینی ۶,۰۰۰,۰۰۰ خودروی فرسوده و پرمصرف اختصاص یابد.
- یک جمع مردمدار، ناظر و حسابرس کل ماجرا شود و به مردم گزارش دهد.
حرف آخر
از بنزین لیتری ۱۰,۰۰۰ تومان نترسیم؛ امروز یک بسته پفک ۲۰۰ گرمی ۴۰,۰۰۰ تومان قیمت دارد! این اعداد دیگر ترسناک نیستند. ترس واقعی، ادامه دادن به این چرخه معیوب، گرفتاری اقتصاد و نابود کردن سرمایههای ملی و خودروهای شخصیمان است. وقت آن است که این گره را باز کنیم.
به تصمیمگیر جرات بدهیم و اعتماد کنیم، قبل از آنکه یکی بیاید بگوید نیست، نداریم، چیکار کنم؟

بحث و گفتگو