وزیر محترم آموزش و پرورش
رییس محترم سازمان بهزیستی
رییس محترم جمهوری اسلامی
با سلام و عرض ادب؛
مسئولان محترم؛ آیا به این فکر کردهاید که چرا یک کودک به جای درس خواندن و در دست گرفتن قلم و دفتر، باید پشت چراغ قرمز یا در متروها کار کند و خرج زندگی را بدهد؟
کودکان کار، قربانیان بیصدایی هستند که آیندهشان در میان سختیهای کار اجباری دفن میشود.
ما امضاکنندگان این کارزار درخواست داریم که:
- کار کودکان را متوقف کنید.
- به خانوادههای آسیبپذیر کمک مالی کنید تا فرزندانشان به جای کار، به درس خواندن مشغول شوند.
- آنها را برای ادامه تحصیل به مدارس بازگردانید.
کودکانی که امروز در کارگاهها، خیابانها و متروها مشغول کار هستند، در واقع در حال از دست دادنِ سرمایه انسانی آینده کشورند. سرمایهگذاری بر روی تحصیل این کودکان هزینهای نیست که از بودجه صرف شود، بلکه «سرمایهگذاری بر روی امنیت و توسعه ملی» است.
امضای ما، صدای کودکان بیصدایی است که حق بازی و حق یادگیری دارند.
کودکی؛ حق بازی، نه سهم کار!
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو