بسمه‌تعالی

مقام محترم وزارت آموزش و پرورش

با سلام و احترام،

احتراماً، در پی ابلاغ اخیر وزارت آموزش و پرورش به استان‌ها مبنی بر محدود شدن میزان تدریس دبیران مدارس استعدادهای درخشان به حداکثر ۱۲ ساعت از ساعات موظف هفتگی، لازم می‌دانیم نگرانی عمیق و اعتراض جدی جامعه والدین، دانش‌آموزان و دلسوزان نظام تعلیم و تربیت را نسبت به آثار و تبعات این تصمیم اعلام نماییم.

مدارس استعدادهای درخشان طی دهه‌های گذشته یکی از مهم‌ترین بسترهای شناسایی، پرورش و هدایت استعدادهای برتر کشور بوده‌اند و بخش قابل توجهی از نیروهای علمی، دانشگاهی، مدیریتی و تخصصی کشور، دوران تحصیل خود را در این مدارس سپری کرده‌اند. بنابراین، هر تصمیمی که مستقیماً بر کیفیت نیروی انسانی و فرآیند آموزشی این مدارس اثرگذار باشد، صرفاً یک تصمیم اداری درباره نحوه توزیع ساعات تدریس نیست؛ بلکه می‌تواند بر کیفیت تربیت سرمایه انسانی کشور در سال‌های آینده اثر بگذارد.

از سوی دیگر، همواره در بیانات رهبر شهید بر ضرورت توجه ویژه به استعدادهای برتر و جلوگیری از تضعیف مدارس استعدادهای درخشان تأکید شده است. نگاه ایشان به مقوله عدالت آموزشی نیز صرفاً به معنای برخورد یکسان با همه دانش‌آموزان نبوده، بلکه توجه متناسب به تفاوت استعدادها و ظرفیت‌های افراد را لازمه عدالت دانسته‌اند. بر همین اساس، حمایت هدفمند از دانش‌آموزان مستعد و فراهم کردن شرایط مناسب برای رشد آنان، نه تبعیض، بلکه بخشی از عدالت واقعی و سرمایه‌گذاری برای آینده کشور است.

در چنین شرایطی، ابلاغ محدودیت ۱۲ ساعت تدریس دبیران، آن هم در آستانه آغاز سال تحصیلی جدید، نگرانی‌های جدی ایجاد کرده است. مدیران مدارس استعدادهای درخشان، برنامه‌ریزی نیروی انسانی و ساختار آموزشی سال تحصیلی پیش‌رو را بر مبنای ظرفیت و شرایط سنوات گذشته تنظیم کرده‌اند و در این مقطع کوتاه، عملاً فرصت کافی برای تأمین و جایگزینی نیروهای توانمند و متخصص وجود ندارد.

بدیهی است کاهش ناگهانی ظرفیت تدریس دبیران فعلی، بدون پیش‌بینی سازوکار جایگزین متناسب، می‌تواند به کمبود دبیر متخصص، افزایش جابه‌جایی نیروها، اختلال در برنامه هفتگی، کاهش کیفیت آموزش و در نهایت افت سطح آموزشی مدارس استعدادهای درخشان منجر شود؛ پیامدی که جبران آن در کوتاه‌مدت بسیار دشوار خواهد بود.

نگرانی دیگر، پیام اجتماعی و افکار عمومی این تصمیم است. در شرایط خاص کنونی کشور و در مقطعی که جامعه بیش از هر زمان دیگری نیازمند حفظ سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی به سیاست‌های آموزشی است، اتخاذ تصمیمی که از نگاه خانواده‌های دانش‌آموزان سمپاد به‌عنوان عامل تضعیف این مدارس تلقی شود، می‌تواند موجب شکل‌گیری شبهات و نگرانی‌های جدی در میان والدین و جامعه آموزشی گردد.

بی‌تردید، انتظار خانواده‌ها این نیست که مدارس استعدادهای درخشان از هرگونه اصلاح، ارزیابی یا تغییر در شیوه مدیریت منابع انسانی مستثنی باشند؛ بلکه خواسته اصلی آنان این است که هرگونه اصلاح، با حفظ کیفیت آموزشی، تأمین نیروی انسانی متخصص و با در نظر گرفتن اقتضائات خاص این مدارس انجام پذیرد.

خواهشمند است پیش از اجرای هرگونه محدودیت، آثار آن بر تأمین نیروی انسانی، کیفیت آموزشی و برنامه درسی مدارس سمپاد به‌صورت کارشناسی بررسی شود.

در صورت ضرورت اصلاح نظام ساعات تدریس دبیران، برای مدارس استعدادهای درخشان سازوکار متناسب با مأموریت و ویژگی‌های خاص این مدارس پیش‌بینی گردد.

با توجه به نزدیک بودن آغاز سال تحصیلی و عدم امکان جایگزینی سریع نیروهای متخصص، از اجرای تصمیماتی که موجب ایجاد خلأ نیروی انسانی و اختلال در برنامه آموزشی سال جاری می‌شود، جلوگیری شود.

امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است سیاست‌های آموزش و پرورش در حوزه استعدادهای برتر به‌گونه‌ای باشد که جامعه اطمینان داشته باشد مسیر حمایت از این سرمایه‌های ملی با قوت ادامه خواهد یافت. نباید تصمیمات اداری، ولو با نیت اصلاح و ساماندهی منابع انسانی، به‌گونه‌ای اجرا شود که در افکار عمومی شائبه تضعیف مدارس استعدادهای درخشان ایجاد کند.

سمپاد صرفاً مجموعه‌ای از مدارس نیست؛ بخشی از زیرساخت تربیت سرمایه انسانی آینده کشور است. حفظ کیفیت این مدارس، حفظ یک امتیاز سازمانی نیست؛ صیانت از سرمایه علمی و انسانی جمهوری اسلامی ایران است.

از مقام محترم وزارت آموزش و پرورش انتظار می‌رود با توجه به اهمیت موضوع و نگرانی گسترده خانواده‌ها و جامعه آموزشی، دستور فرمایند ابلاغ مذکور پیش از ایجاد تبعات جبران‌ناپذیر، مجدداً مورد بررسی کارشناسی قرار گرفته و راهکاری اتخاذ شود که ضمن رعایت ضوابط اداری، موجب کاهش کیفیت آموزشی و تضعیف مدارس استعدادهای درخشان نگردد.

با احترام
جمعی از والدین، دانش‌آموزان و مدیران مدارس استعدادهای درخشان