به نام خداوند جان و خرد
رئیسجمهور محترم و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی
جناب آقای دکتر پزشکیان
رئیس محترم مجلس شورای اسلامی
جناب آقای دکتر قالیباف
وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری
جناب آقای دکتر سیمائی صراف
با احترام و با تکیه بر مطالبات دلسوزانه آحاد مردم، دانشجویان، استادان و نخبگان منطقه ترشیز، به استحضار میرساند که خبرهای واصله مبنی بر طرح «الحاق مرکز آموزش عالی کاشمر، بهعنوان تنها دانشگاه دولتی پهنه سرزمینی ترشیز، به دانشگاه سبزوار» موجب نگرانی عمیق آحاد مردم منطقه و جامعه دانشگاهی این خطه شده است.
مرکز آموزش عالی کاشمر، بهعنوان تنها دانشگاه دولتی منطقه ترشیز (شامل شهرستانهای کاشمر، بردسکن، خلیلآباد و کوهسرخ و ۱۹۷ روستا، با پهنه سرزمینی وسیعی حدود ۱۱٬۶۰۰ کیلومترمربع و جمعیتی قریب به ۵۰۰٬۰۰۰ نفر)، نقش محوری و حیاتی در آموزش عالی این پهنه جغرافیایی ایفا میکند. دانشگاه دولتی کاشمر در واقع تنها پایگاه علمی دولتی برای جوانان این چهار شهر است و بار سنگین تحصیل فرزندان این منطقه را بر دوش میکشد.
الحاق یا تضعیف استقلال این نهاد آموزشی، ضربهای جبرانناپذیر به توسعه پایدار و آینده علمی و تحصیلی منطقه وارد میکند و آسیبهای زیر را به دنبال خواهد داشت:
محرومیت منطقه ترشیز از پایگاه علمی مستقل: با توجه به اینکه سه شهر همجوار کاشمر در منطقه ترشیز فاقد دانشگاه دولتی هستند، دانشگاه کاشمر تنها امید و تکیهگاه نخبگان و جوانان بومی برای تحصیل رایگان و تحصیلات عالیه است. سلب استقلال از آن، تمرکززدایی آموزشی را خدشهدار میکند.
دوری مراکز تصمیمگیری و تضعیف مدیریت محلی: انتقال مدیریت به شهرهای دورتر، مانند سبزوار با فاصلهای حدود ۲۰۰ کیلومتر در مسیری کوهستانی و بسیار حادثهخیز، بروکراسی اداری را پیچیدهتر کرده و دسترسی دانشجویان و استادان منطقه ترشیز را برای پیگیری امور آموزشی دشوار و هزینهساز میکند.
تأثیر منفی بر توسعه متوازن منطقه: دانشگاه، قلب تپنده توسعه پایدار فرهنگی و اقتصادی است. کاشمر، بهعنوان قطب منطقه ترشیز، نیازمند حفظ و تقویت این زیرساخت حیاتی است تا بتواند پاسخگوی نیازهای نخبگان و صنایع محلی و منطقهای باشد.
افزونی مشکلات اقتصادی و معیشتی دانشجویان: تغییرات ساختاری و ادغامها معمولاً با سردرگمیها و هزینههای مضاعفی همراه است که در شرایط اقتصادی فعلی، فشار مضاعفی بر سازمان و خانوادههای دغدغهمند منطقه وارد میسازد.
ما مردم منطقه ترشیز و امضاکنندگان این کارزار، ضمن مخالفت صریح خود با این طرح و تأکید بر لزوم ارتقای کیفی آموزش عالی، معتقدیم که «راهکار، الحاق نیست» و انتظار داریم با بازنگری جدی در این طرح، ضمن حفظ استقلال کامل دانشگاه کاشمر، زمینه ارتقای آن بهعنوان قطب آموزش عالی منطقه ترشیز فراهم گردد و بهجای الحاق، با تسهیلگری و تقویت بودجه، به توسعه زیرساختهای این دانشگاه برای پوشش بهتر شهرهای کمبرخوردار و محروم فاقد آموزش عالی دولتی در منطقه کمک نمایند. صدای ما، صدای مطالبه حقِ دسترسی عادلانه به آموزش عالی در مناطق محروم و کمبرخوردار است. پیش از هر تصمیم سرنوشتسازی، خواستار توجه به ویژگیهای جغرافیایی و جمعیتی منطقه ترشیز هستیم.
با احترام و امید به حفظ کیان علمی و استقلال منطقه ترشیز
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو