نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
ریاست محترم جمهوری
با احترام، همانگونه که استحضار دارید، اجرای متناسبسازی حقوق یکی از گامهای اساسی در جهت کاهش فاصله طبقاتی اجتماعی و برخورداری از عدالت نسبی و فرصتهای برابر جهت استفاده از منابع عمومی و افزایش رفاه نسبی اقشار مختلف جامعه میگردد.
اما چالش اصلی موجود، وجود صندوقهای مختلف بازنشستگی در کشور میباشد که هر یک در راستای وظایف و نفوذ خود از منابع کشور بهره جسته و اقدام به تأسیس صندوقهای مختلف بازنشستگی (۱۸ صندوق بازنشستگی) نمودهاند؛ بهطوریکه باعث بیعدالتی در سطح حقوق بازنشستگان گردیده است؛ بهطوریکه، بهعنوان مثال، در سال ۱۴۰۵، حقوق بازنشستگان صندوق بازنشستگی کشوری بهطور میانگین ۲۰ درصد افزایش یافته، اما حقوق کلیه بازنشستگان صندوق تأمین اجتماعی ۶۵ درصد افزایش یافته است.
به نظر میرسد متناسبسازی حقوق بازنشستگان یک صندوق در داخل همان صندوق، هیچ فایده و اثری نداشته و باعث افزایش سطح فقر بازنشستگان صندوق بازنشستگی کشوری گردیده است.
بهطور مثال، حقوق یک بازنشسته فرهنگی از ۲۸ میلیون به ۳۶ میلیون افزایش یافته (۲۹ درصد) که با توجه به تورم ۲۰۰ درصدی، بسیار ناچیز بوده و از حقوق یک کارگر افغانی که ماهیانه ۶۰ میلیون میباشد نیز کمتر است؛ که این موضوع شأن و منزلت معلمی، که شغل انبیا میباشد، را خدشهدار نموده است. اما حقوق یک شخص بازنشسته تأمین اجتماعی با پست همسطح یا پایینتر، از ۸۰ میلیون به ۱۳۰ میلیون افزایش یافته است که با هیچ عدالتی در نظام اسلامی سازگار نمیباشد.
بنابراین پیشنهاد میگردد در جهت اجرای عدالت در نظام اسلامی، نسبت به ادغام صندوقهای بازنشستگی (در گام اول، حداقل ۲ صندوق) صندوق تأمین اجتماعی و صندوق خدمات کشوری برنامهریزی و اقدام لازم صورت پذیرد و یا اینکه نسبت به همسانسازی حکم حقوقی بازنشستگان این دو صندوق بر اساس سطوح پستهای سازمانی اقدام گردد تا با این اقدام، فاصله طبقاتی کاهش یافته و باعث افزایش تابآوری ملی و افزایش پشتوانه اجتماعی نظام گردد.
با تشکر
جمعی از معلمان بازنشسته
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو