تیم ملی ایران در یک سال گذشته ۱۲ بار به میدان رفته؛ حاصلش در وقت قانونی فقط ۴ برد، ۵ مساوی و ۳ شکست بوده است. در جام جهانی ۲۰۲۶، مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر حتی یک برد به دست نیامد و ایران با سه مساوی دوباره در مرحله گروهی حذف شد. حالا هم در اولین بازی بعد از جام جهانی، تیم ملی با نتیجه ۳ بر ۱ مقابل ازبکستان شکست خورده است. این نتایج دیگر یک اتفاق یا یک بازی بد نیست؛ خروجی یک مسیر است.
در کنار نتایج، ابهام درباره قرارداد و هزینه کادر فنی هم جدی است. درباره تمدید قرارداد امیر قلعهنویی، رقم ۹۰ میلیارد تومان مطرح شده که فدراسیون آن را رد میکند؛ اما خود قلعهنویی پیشتر گفته قراردادش ۳۰ میلیارد تومان بوده و ۱۴۰ میلیارد تومان نیز پاداش دریافت کرده است. وقتی چنین ارقامی از منابع فوتبال ایران هزینه میشود، حق هوادار است که درباره کیفیت بازی، نتیجه، جوانگرایی، پیشرفت فنی و آینده تیم ملی مطالبهگر باشد. حداقل انتظار هم این است که قرارداد سرمربی و تمام پرداختها شفاف و عمومی شود.
این کارزار نه علیه یک شخص، که برای ایجاد یک تغییر ضروری در تیم ملی است. بعد از چند سال فرصت، جام ملتها، انتخابی جام جهانی و خود جام جهانی، امروز داده کافی برای ارزیابی این دوره وجود دارد. ما از فدراسیون فوتبال میخواهیم به جای ادامه خودکار این مسیر، قرارداد فعلی را مورد بازنگری قرار دهد و فرایند انتخاب سرمربی جدید تیم ملی را با معیارهای روشن، حرفهای و شفاف آغاز کند. تیم ملی ایران به یک شروع تازه نیاز دارد.
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو