به نام خدا
ریاست محترم دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
فرماندار شهرستان چابهار و تمامی عوامل مربوط به این تصمیم
ما جمعی از دانشجویان دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، با توجه به شرایط جنگی حاکم بر کشور، ناپایداری کامل اوضاع و روشننبودن زمان پایان این وضعیت یا احتمال ازسرگیری حملات، خواستار غیرحضوریشدن فعالیتهای آموزشی این دانشگاه هستیم.
دلایل ما به شرح زیر است:
۱. دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار در قلب منطقهای است که مستقیماً هدف حملات قرار گرفته است؛ در شهری که در جنگ اخیر، بهطور مکرر و مستقیم هدف حملات دشمن قرار گرفته است. برج مراقبت دریایی بندر شهید کلانتری چابهار در چند نوبت مورد حمله قرار گرفت و در نهایت بهطور کامل تخریب شد. این برج در فاصلهای بسیار نزدیک از دانشگاه و در همان محدوده قرار دارد. حملات به چابهار نه یک حادثهٔ موردی، بلکه بخشی از یک الگوی مکرر بوده است. این واقعیت که دانشگاه ما در شهری قرار دارد که بهطور مکرر و مستقیم هدف حملات نظامی است، ریسک حضور فیزیکی دانشجویان را بهمراتب بالاتر از سایر دانشگاهها میکند. در شرایط کنونی و با توجه به حملات دشمن به مراکز غیرنظامی و آموزشی، تردد روزانه و حضور فیزیکی در محیط دانشگاه میتواند جان دانشجویان را در معرض خطر جدی قرار دهد. هیچ تضمینی وجود ندارد که این حملات ادامه پیدا نکنند یا آتشبسهای موقت دائمی باشند. تجربه نشان داده است که در شرایط جنگی، اوضاع میتواند در هر لحظه تغییر کند و همین ناپایداری، ریسک حضور فیزیکی را بهشدت بالا میبرد. در چنین شرایطی، اصرار بر آموزش حضوری به معنای قرار دادن جان دانشجویان در معرض خطر ناخواسته است. حفظ جان دانشجویان بهعنوان سرمایههای علمی کشور باید در اولویت نخست تصمیمگیریها باشد. ما معتقدیم با استفاده از سامانههای آموزش مجازی و روشهای جایگزین، مانند ارائهٔ پروژه و ارزیابی آنلاین، میتوانیم مسیر تحصیلی خود را بدون خطر و نگرانی ادامه دهیم.
۲. احتمال تعطیلیهای ناگهانی و مکرر که روند آموزشی را مختل میکند و جبران آن دشوار خواهد بود، بهعلاوه سختترشدن شرایط حملونقل و رفتوآمد دانشجویان در شرایط بحرانی که خود مانعی جدی و حائز اهمیت است.
۳. بسیاری از ما دانشجویان، بهدلیل شرایط جنگی و نگرانی مداوم از حملهٔ مجدد، نگرانی مضاعفی برای امنیت خود و خانوادههایمان داریم. این فشار روانی، تمرکز لازم برای حضور مؤثر در کلاسهای حضوری را از ما سلب کرده است و بسیاری از دانشجویان از آرامش روانی لازم برای حضور در کلاسها برخوردار نیستند. معلومنبودن اینکه جنگ چه زمانی دوباره از سر گرفته میشود، این اضطراب را دوچندان کرده است.
پیشنهادات ما:
۱. برگزاری تمامی کلاسها بهصورت مجازی و آنلاین تا زمان اعلام رسمی پایان شرایط جنگی و تثبیت کامل امنیت.
۲. شفافسازی وضعیت آموزشی دانشجویان و اعلام تقویم جدید آموزشی از سوی مسئولان دانشگاه.
ما دانشجویان دانشگاه دریانوردی چابهار، آمادگی کامل داریم تا با مسئولان دانشگاه برای تحقق این خواستهها همکاری کنیم. هدف ما تنها حفظ جان و سلامت روان خود و خانوادههایمان در این شرایط دشوار و نامعلوم است. امیدواریم مسئولان محترم با نگاهی انسانی و واقعبینانه، به این مطالبهٔ بهحق پاسخ مثبت دهند.
با احترام
جمعی از دانشجویان دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار

بحث و گفتگو