نمایندهی محترم مردم شهرستان ساری و میاندورود
ریاست محترم کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی
ما، مددکاران اجتماعی بیمارستانی، در حالی این بیانیه را صادر میکنیم که در خط مقدمِ مواجهه با رنج، بیماری و فقرِ جامعه ایستادهایم. ما کسانی هستیم که در تاریکترین لحظاتِ زندگیِ بیماران، نورِ امید و حمایت را به آنها میرسانیم؛ اما امروز، خودمان در تاریکیِ بیعدالتیِ معیشتی و نادیدهگرفتهشدنِ تخصصی قرار داریم.
ما در کارزار خود، بر دو مطالبهی بنیادین ایستادهایم که گذشت از آنها، گذشت از کرامت انسانیِ مددکار و در نتیجه، تضعیفِ نظام سلامت است:
۱. مطالبهی حقِ برابر و برخورداری از مزایای شغلی:
ما که با فرسودگی روانی و جسمی ناشی از مواجهه با بحرانهای مرگ و زندگی دستوپنجه نرم میکنیم، مطالبهی جدی خود را برای «دریافت حق سختی کار» و «ایجاد ساختار تعرفهی ویزیتهای مددکاری» مطرح میکنیم. تخصصی که در تعیین سرنوشت اجتماعیِ بیمار نقش کلیدی دارد، نباید در نظام پاداش و حقوق، در حاشیه قرار گیرد.
۲. مطالبهی شفافیت و اجرای عدالت در تخصیص بودجه:
ما با صراحت اعلام میکنیم که وجود ردیف بودجهای همچون «ردیف ۱۲۹۰۸۱ (کمک به نیازمندان)» بدون وجود پشتوانهی مالی قابلملاحظه، تنها یک وعدهی بیاثر است. ما خواستار نظارت مستقیم مجلس، خصوصاً کمیسیون اجتماعی مجلس محترم، بر نحوهی تخصیص این بودجه هستیم تا اطمینان حاصل شود این منابع، نه در بروکراسیهای اداری، بلکه مستقیماً به دستِ نیازمندان و در اختیار مددکاران برای رفع نیازهای فوری بیماران میرسد.
اعضای کارزار ما، نه بهعنوان کارمند، بلکه بهعنوان حامیانِ آسیبپذیرترین اقشار جامعه که علاوه بر درد جسمی، متحمل دردهای اجتماعی نیز هستند، این بیانیه را صادر میکنند. ما از مجلس شورای اسلامی میخواهیم که فراتر از نگاهِ صرفاً اقتصادی، به جایگاهِ انسانیِ این حرفه بنگرد و با تصویب قوانین حمایتی، اجازه ندهد که ابزارِ خدمت به خلق، به دلیل فقرِ معیشتیِ خودِ خدمتگزاران، از کار بیفتد.
ما منتظرِ پاسخِ عملیِ قانونگذاران هستیم، نه تنها کلامِ تشویقی.
کارزار مددکاران اجتماعی بیمارستانی استان مازندران
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو