به نام خدا
من نه دبیر ادبیاتم، نه یک شخص مسئول یا خوش‌قلم.
پس از من انتظار نداشته باشید که محترمانه و مجلسی بنویسم. من از خود مردمم و عضو جامعه هستم.
آیا یک فرد مدیر آن‌قدر قدرت دارد که از حرف ۸۰ میلیون نفر ایرانی بالاتر باشد؟ حتی کسی به آن ۸۰ میلیون نفر توجه هم نمی‌کند!
آیا درست است قدرت دست این انسان‌ها باشد؟
در این وضع، در اجناس و موارد عادی زندگی (مانند خرید یک خوراکی کوچک برای یک کودک، خرید یک بار غذا از بیرون یا حتی درست کردن یک غذا در خانه و غیره...) به مشکل مالی می‌خوریم!
حالا این‌ها کم است؟ می‌خواهید اینترنت را نیز به این فهرست اضافه کنید؟
خود شرکت سازنده موبایل به‌اندازه شما، به بهانه رجیستری، سود نمی‌کند!
یا شرکت سازنده ماشین‌های خارجی به‌اندازه شما که مالیات ماشین می‌گیرید، سود نمی‌کنند!
حالا اینترنت اضافه شده؟
چه گناهی کردیم؟ چه اشتباهی کردیم؟ همه مانند شما حقوق دائمی و بدون تأخیری نمی‌گیرند که اصلاً شاید کلمه اینترنت را از یادشان رفته باشد!
کمی هم شده احساس مسئولیت کنید!
کمی به فکر مردم باشید!
حداقل یک چیز کوچک مانند اینترنت را رایگان که نه، ارزان هم نه؛ فقط و فقط در یک قیمت متوسط ثابت نگه دارید!
از طرف یک عضو کوچک جامعه...
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو