جناب آقای احمد میدری،

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی

با سلام و احترام

ما جمعی از مردم و فعالان حوزه بازاریابی، از جناب‌عالی درخواست داریم شرایط شغلی بازاریابان را با نگاهی عادلانه و کارشناسی بررسی کرده و زمینه لازم برای قرار گرفتن این شغل در فهرست مشاغل سخت و زیان‌آور را فراهم کنید.

بازاریابی، برخلاف تصور برخی افراد، صرفاً معرفی کالا و خدمات یا مذاکره با مشتری نیست؛ بلکه شغلی است که در بسیاری از موارد، فشارهای جسمی و روانی مستمر و مسئولیت‌های سنگینی را بر دوش شاغلان آن قرار می‌دهد. متأسفانه، بخش مهمی از این دشواری‌ها در ارزیابی‌های معمول از شرایط کار نادیده گرفته می‌شود.

دلایل درخواست ما برای بررسی سخت و زیان‌آور بودن شغل بازاریابی عبارت‌اند از:

۱. سفرهای مکرر و بین‌شهری: بسیاری از بازاریابان ناچارند در طول هفته، مسافت‌های طولانی را برای مراجعه به مشتریان، پیگیری سفارش‌ها و توسعه بازار طی کنند. این رفت‌وآمدهای مداوم، به‌ویژه در شرایط نامناسب جاده‌ای و ترافیک، موجب خستگی جسمی، کاهش زمان استراحت و افزایش خطر حوادث رانندگی می‌شود.

۲. فشارهای روانی و فرسودگی عصبی: مواجهه روزانه با مشتریان متعدد، پاسخ‌گویی به انتظارات مختلف، برخورد با نارضایتی‌ها و تلاش مستمر برای حفظ روابط کاری، در بلندمدت می‌تواند فشار روانی قابل‌توجهی ایجاد کند و سلامت روان شاغلان را تحت تأثیر قرار دهد.

۳. استرس مداوم ناشی از اهداف و سهمیه‌های فروش: در بسیاری از محیط‌های کاری، عملکرد بازاریابان با میزان فروش، جذب مشتری و تحقق اهداف تعیین‌شده سنجیده می‌شود. نوسانات بازار، شرایط اقتصادی و عواملی که خارج از کنترل بازاریاب هستند، می‌توانند فشار مضاعفی بر آنان وارد کنند؛ فشاری که گاهی حتی پس از پایان ساعات کاری نیز ادامه دارد.

۴. نامنظم بودن ساعات کار و اختلال در زندگی شخصی: سفرهای کاری، جلسات با مشتریان و ضرورت پیگیری سفارش‌ها ممکن است ساعات کاری بازاریابان را از چارچوب معمول خارج کند. این وضعیت می‌تواند فرصت استراحت، رسیدگی به خانواده و برخورداری از زندگی متعادل را محدود سازد.

۵. فشار مستمر برای حفظ مشتری و رقابت در بازار: بازاریابان باید به‌طور مداوم برای حفظ مشتریان فعلی، جذب مشتریان جدید و مقابله با رقبا تلاش کنند. تداوم این فشارها، به‌ویژه در محیط‌های کاری با انتظارات بالا و حمایت شغلی ناکافی، می‌تواند به فرسودگی شغلی منجر شود.

۶. تحمل هزینه‌ها و مخاطرات ناشی از مأموریت‌های کاری: رفت‌وآمدهای مکرر، حضور در مناطق مختلف و صرف زمان طولانی در مسیر، بازاریابان را در معرض خستگی، شرایط نامساعد محیطی و مخاطرات مرتبط با سفر قرار می‌دهد. ضروری است این شرایط در ارزیابی واقعی ماهیت شغل مورد توجه قرار گیرد.

۷. فشار ناشی از مسئولیت‌های چندگانه: در بسیاری از مجموعه‌ها، وظایف بازاریاب تنها به فروش محدود نمی‌شود و پیگیری مطالبات، بررسی وضعیت بازار، ثبت سفارش‌ها، پاسخ‌گویی به مشتریان و ارائه گزارش‌های مستمر را نیز در بر می‌گیرد. تجمیع این مسئولیت‌ها، بدون تناسب کافی میان حجم کار و امکانات حمایتی، دشواری شغل را افزایش می‌دهد.

جناب آقای وزیر؛

درخواست ما برخورداری از امتیازی غیرمنصفانه یا ایجاد تبعیض میان مشاغل نیست. سخن ما این است که دشواری‌های واقعی و مستمر شغل بازاریابی نیز باید مانند سایر مشاغل، با معیارهای روشن، علمی و عادلانه بررسی شود.

کارگری که سال‌ها از عمر خود را در مسیرهای بین‌شهری، زیر فشار اهداف فروش و در شرایط پراسترس سپری می‌کند، نباید صرفاً به دلیل ماهیت غیرتولیدی یا ظاهراً اداری شغل خود، از بررسی دقیق شرایط کاری محروم بماند.

از جناب‌عالی درخواست داریم دستور فرمایید موضوع سخت و زیان‌آور بودن شغل بازاریابی با مشارکت کارشناسان حوزه بهداشت حرفه‌ای، متخصصان سلامت روان، نمایندگان کارگران و کارفرمایان و سایر مراجع ذی‌صلاح بررسی شود. همچنین، با مطالعه شرایط واقعی فعالیت بازاریابان در بخش‌های مختلف اقتصادی، امکان تدوین معیارهای مشخص برای شناسایی و حمایت از افرادی که در معرض فشارهای مستمر جسمی و روانی قرار دارند، فراهم شود.

بدیهی است که تشخیص سخت و زیان‌آور بودن یک شغل باید بر اساس ضوابط قانونی و ارزیابی مستند شرایط آن صورت گیرد. ازاین‌رو، انتظار داریم این موضوع صرفاً به دلیل عنوان شغلی بازاریابان کنار گذاشته نشود و شرایط واقعی کار آنان ملاک تصمیم‌گیری قرار گیرد.

عدالت در محیط کار یعنی دشواری‌های شغلی افراد، فارغ از عنوان شغل و جایگاه سازمانی آنان، دیده شود.

امیدواریم با پیگیری جناب‌عالی، گامی مؤثر برای صیانت از سلامت جسمی و روانی بازاریابان، بهبود شرایط کاری آنان و بررسی عادلانه حقوق و مزایای شغلی این قشر برداشته شود.

با احترام و امید به تحقق عدالت در محیط کار