درخواست: حذف غذا از مراسم ختم؛ کمپین نخوردن غذا و نگرفتن بسته‌های غذا و میوهٔ ختم
سروران گرامی، در حال حاضر، به‌تبع شرایط اقتصادی، اقتضای امر بر این است که ما طلایه‌دار این امر باشیم؛ دعای خیر مردم بدرقهٔ کار مهم این عزیزان است؛ تا قیام قیامت فراموش‌شدنی نیستند.
به‌خدا، مقاومت در این امر پسندیده نیست. چرا به‌خاطر حرف مردم و برای مردم زندگی کنیم و به‌خاطر حرف چند نفر، افرادی که همیشه سرِ ناسازگاری با مردم دارند و با تفکر خشک‌مقدس و تفکر «مگر می‌شود؟ مگر داریم؟ آبرویمان می‌رود، مردم چه می‌گویند؟» دم از ناسازگاری زده‌اند و می‌زنند؟
برادران عزیز، شخصی را می‌شناسم که بعد از فوت پدرش، برای خرج، نزول کرد. شخصی تعریف می‌کرد دو سال است پدرش فوت کرده و هنوز پول آشپز مراسم را پرداخت نکرده است.
غذای احسانی که با ترس صاحب عزا از بابت آبرومند برگزار شدن مراسم و استرس و فشار مالی، در کنار غمی که به او وارد شده، تدارک دیده می‌شود، کراهت دارد و با این همه امواج منفی، به بدن آسیب هم می‌رساند. خیرات در راه خدا بد نیست. هر کسی توانایی احسان دارد، می‌تواند شب جمعه، هرچند نفر مهمان می‌خواهد، دعوت کند و خیرات دهد و کس دیگری می‌تواند این خیرات را به اهلش بپردازد: فقرا، بیماران سرطانی، دانش‌آموزان بی‌سرپرست و بی‌بضاعت، هزینهٔ واحدهای آموزشی در مناطق صعب‌العبور و محروم و...
به‌خدا قسم، اعمال و رفتار ما در زمان زنده‌بودنمان است که مشخص می‌کند عیار واقعی ما چقدر است و چقدر در ایمان و عبودیت و معرفت به خداوند متعال نزدیک هستیم و طاعت بندگی را به‌جا آورده‌ایم.
امام صادق علیه‌السلام فرمود: «کُونُوا لَنا زَیناً وَ لا تَکُونُوا عَلَینا شَیناً»؛ شما شیعیان، اسباب افتخار ما ائمه باشید، زیور ما باشید، مایهٔ ننگ و عار و شرمندگی ما نباشید؛ یعنی طوری باشید که در میان سایر مسلمانان، نمونه‌هایی از تقوا و پاکی و درستی باشید.
عزیزان من، رسم بندگی، عمل شایسته در زمان حیات است، نه احسان و خرج و برج در زمان ممات؛ چنان‌که دکتر علی شریعتی می‌گوید: عده‌ای نماز اجاره‌ای می‌خوانند و روزهٔ اجاره‌ای می‌گیرند برای امواتی که در حیاتشان وقت نداشته‌اند خودشان انجام دهند، ولی درعوض پولی داشته‌اند که بدهند.
همشهری گرامی؛
بیایید با هم این رسم‌های غلط را در جامعه ریشه‌کن کنیم. متأسفانه در جامعهٔ ما، خانوادهٔ عزادار علاوه بر غم و غصهٔ فقدان عزیز ازدست‌رفته، هم‌زمان باید به فکر تدارک پذیرایی از مهمان‌ها هم باشد که با وضعیت اقتصادی فعلی، برای بسیاری از خانواده‌ها بار مضاعفی است که باید در آن شرایط بحرانی به دوش بکشند.
حتی اگر مشکل مالی هم نداشته باشند، بار روانی تدارک‌دیدن و آبرومند ظاهرشدن در انظار هم در آن شرایط، یک بار اضافه است. علاوه بر این، از نظر انرژی، خوردن غذایی که با این شرایط روحی و گاهی هم با نارضایتی تدارک دیده شده، برای سلامتی می‌تواند مضر باشد. با نخوردن غذا در این مراسم، به‌تدریج این قضیه عمومیت پیدا می‌کند و انگیزهٔ تدارک غذای مراسم ترحیم کاهش یافته و به‌مرور این رسم برچیده می‌شود و دعای خیر خانواده‌ای که مشکل مالی دارد شامل حال خواهد بود. حذف پذیرایی و غذا از مراسم ختم، یک فرهنگ حسنه است که باید از خودمان شروع کنیم.
بیاییم از خودمان شروع کنیم.
و من‌الله التوفيق
موفق شد
ویژه
بحث و گفتگو