درخواست همسان‌سازی حقوق پرستاران استخدامی دانشگاه آزاد اسلامی با دانشگاه‌های دولتی

#دادخواهی_پرستاران_دانشگاه_آزاد

درخواست همسان‌سازی حقوق پرستاران استخدامی دانشگاه آزاد اسلامی با دانشگاه‌های دولتی

جناب آقای دکتر ولایتی
ریاست محترم هیأت امنای دانشگاه آزاد اسلامی

سلام علیکم
احتراماً نویسندگان این نامه که کارمندان و کادر درمان دانشگاه آزاد اسلامی هستیم، بارها در توصیف وضعیت وخیم معیشتی خود با مسئولان محترم دانشگاه در واحدهای خود مکاتبه کرده‌ایم ولیکن تا کنون هیچ‌گونه اتفاق مثبتی رخ نداده است.
اکنون به امید آنکه شاید متولیان دانشگاه در سازمان مرکزی به اعتراض به‌حق این گروه از تحصیل‌کردگان و کارشناسان كه بر پرتگاه ناامیدی و استيصال ايستاده‌اند توجهی درخور نمايند،‌ برای آخرین بار دست به قلم می‌بریم تا روسای دانشگاه به فریادمان برسند که علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد.
جناب آقای دکتر ولایتی، مشکلات حاد اقتصادی از بد روزگار به شكلی مضاعف گریبان‌گیر پرستاران و کادر درمان دانشگاه آزاد شده است که به دلیل عملکرد ضعیف مسئولان و سهل‌انگاری در برطرف نمودن دغدغه‌های ما، عنقریب حس مسئولیت و وجدان کاری و انسانی این قشر زحمتکش را هدف قرار داده است.

۱-افزایش ۵۰ درصدی حقوق که در پایان سال ۱۳۹۸ از سوی دولت اعلام گردید و طبق قانون شامل حال تمامی کارمندان در بخش‌های دولتی و خصوصی شد، در دانشگاه آزاد محقق نگردیده و با گذشت ماه‌ها و تصویب افزایش ۵۰ درصدی در جلسه هیئت امنای دانشگاه بار مالی این افزایش را به دوش واحدهای بعضاً ورشکسته و بدون پشتوانه گذاشته که عملاً هیچ‌گونه افزایش حقوقی تا به حال اجرا نگردیده است.
۲- جناب آقای دکتر ولایتی، جنابعالی خود پزشک هستید و به میزان آسیب‌ها و سختی‌های کار کادر درمان به خوبی واقفيد.
پس از سال‌ها که قانون بهره‌وری در بیمارستان‌های دولتی اجرا می‌گردید با رایزنی‌های فراوان و کشمکش‌های زیاد، این قانون در واحدهای مختلف دانشگاه آزاد به صورت نصفه و نیمه به اجرا درآمد ولی با اجرای این قانون که حق طبیعی کادر درمان است، نوبت کاری و سختی کار حذف گردیده؛ ملاک این حذف چه بوده است؟
۳- فوق‌العاده ویژه برای پرستاران و کادر درمان مبلغی بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار تومان است درحالیکه همکاران در بیمارستان‌های دولتی ۲ تا ۳ میلیون تومان تنها برای این آیتم دریافت می‌نمایند، این‌همه فاصله معنی‌دار نتیجه‌ای جز سرخوردگی و بی‌انگیزگی ندارد.
۴- در طول اپیدمی ویروس کرونا، تمامی بیمارستان‌های دانشگاه آزاد از یکسو در معرض بیماران مبتلا به کرونا قرار گرفتند که طبق آمار، تعداد همکارانی که به واسطه حضور این بیماران به این ویروس مبتلا شدند حائز اهمیت است و دلیل آن کمبود وسایل حفاظت فردی و تعداد زیاد این بیماران بود و از سوی دیگر با افزایش تعداد بیماران غیراورژانس که در بیمارستان‌های مرکز کرونا پذیرش نمی‌شدند حجم کاری کادر درمان را به شدت بالا برد ولی با این وجود هیچ‌گونه مزایایی اعم از حق کرونا و ... به پرستاران و کادر درمان تعلق نگرفت.
۵- همانگونه که مستحضرید پرستاران و کادر درمان به خاطر شرایط کاری سخت و نوبت کاری در ایام تعطیل و عصر و شب و مواجهه با مخاطرات جسمی و روانی جزو مشاغل سخت محسوب شده و بازنشستگی پیش از موعد شامل حال آن‌ها می‌گردد ولی در دانشگاه آزاد به علت عدم پرداخت ۴ درصد حق بیمه تأمین اجتماعی در هنگام بازنشستگی مراتب تشکر و قدردانی از یک عمر فعالیت را با مشکلات عدیده و دوندگی‌های زیاد در دیوان عدالت و ... به چشم می‌بینند آیا پاسداشت پرستار فقط طبلی است دروغین که مسئولان در هنگام نیاز بر آن می‌کوبند؟
۶- کاهش ساعت کاری برای پرستاران و کادر درمان به مثابه طنزی است تلخ که از این قانون در بخشنامه‌ها تنها کاهش اضافه‌کار عایدمان شد
۷- در قسمت‌های اداری دانشگاه آزاد، كاهش ساعات كاری و دوركاری به عينه اجرا گرديد ولی برای كادر درمان كه می‌بايد دائماً بر بالين بیمار حاضر گردند، چه روز، چه شب و چه ايام تعطيل و اعياد و ماه مبارک رمضان، پرستاران كادر درمان از اين قانون چه نفعی بردند؟
۸- در بیمارستان‌های دولتی مانند تمام ارگان‌ها حقوق و مزایا پرداخت می‌گردد ولی در بیمارستان‌های دانشگاه آزاد حقوق ناچیز بی‌مزایا هم با تأخیر و مرحله‌ای داده می‌شود.
گویا مزایا چیزی شبیه به بن لباس، کارانه و پرداختی اعیاد است که ذهنمان یاری نمی‌کند آخرین بار در چه سالی و به چه مبلغی پرداخت شده است. آیا رواست یک دست لباس را برای چند سال پوشید؟ آیا رواست تلاش بی‌وقفه‌مان با کارانه صفر ریال تقدیر شود؟
۹- در برخی بیمارستان‌های دانشگاه آزاد، قانون بهره‌وری با مقاومت شدید مسئولان واحد تفسیر به رأی می‌گردد و به بهانه اجرای نصفه و نیمه این قانون، حق و حقوق دیگر پرستاران را زیر پا می‌گذارند. مگر یک قانون چند نوع تفسیر می‌گردد که پس از قریب به یک دهه از اجرای کشوری آن کماکان برای دریافت حقوق خود باید چانه‌زنی کنیم.

۱۰- با عدم واریز ۳ درصد بیمه بیکاری به تأمین اجتماعی، همکاران اداری و مخصوصاً پرستاران و کادر درمان عملاً تحت حمایت اداره کار قرار نمی‌گیرند؛ نه قوانین اداره کار از ما حمایت می‌کند و نه قوانین دانشگاه.

جناب آقای دکتر ولایتی، متأسفانه دردها زیاد است و مجال اندک.
برخی بیمارستان‌ها مشکلات بزرگی دارند که تنها مربوط به همان واحد می‌شود و این مشکلات بسته به واحد تغییر می‌نماید. آنچه در بالا گفته شد مشکلات اساسی است که اکثر بیمارستان‌ها هم اکنون با آن مواجه هستند.
اصلی‌ترین استدعای ما پرستاران کادر درمان از شما، توجه به مشکلات معیشتی است که دغدغه اصلی این روزهایمان شده و با افزایش بسیار ناچیز و بلکه خجالت‌بار حقوق (بدون مزایا) در سال ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ به قدری زیر خط فقر رفته‌ایم که کورسوی امیدی ما را به نگاشتن این درد دل وا داشت.
آیا با وجود این‌همه مشکلات و دغدغه‌های معیشتی، انگیزه‌ای برای فعالیت‌های آموزشی و درمانی که وظیفه اصلی دانشگاه است باقی می‌ماند همسر، پدر یا مادری که از تأمین ساده‌ترین نیازهای خانواده باز می‌ماند و جای شادی و امید، عرق شرم به خانه می‌برد چه انگیزه‌ای برای ایستادن بر بالین بیمار دارد؟ چه انگیزه‌ای برای تسکین جسم و روح بیمار دارد که خود محتاج تسكين است. وجدان آسوده‌ای که سال‌هاست به دندان می‌کشیم و دلیلی که برای انسانیت در خلوت خویش داریم به تار مویی بسته است. اینک پرستاران خود بیمارانی‌اند که محتاج دمی مسیحایی و یدی بیضایی می‌باشند.
مانند همیشه امیدمان به خداست و چشم به یاری و توجه شما داریم. باشد که خدمات صادقانه‌مان به ملت شریف ایران و دانشگاه آزاد اسلامی در طول این مدت برهانی باشد برای توجه و گره‌گشایی به دستان شما.

با تشکر

85%
15 درصد باقی مانده تا انتشار در شبکه‌های اجتماعی [اطلاعات بیشتر]

امضاکنندگان: 854 نفر

  • الهام اسداله زاده

  • حکیمه مظفری

  • لیلا علیین

  • علیرضا ممی زاده ارامچی

  • زهر اسکندری

  • مهین رضایی مهر

  • علی اکبر زمانی

  • شهلا زندی

  • زهرا دوامی

  • سیدجوا حسینی

  • نرگس وفایی

  • فاطمه نوبری

  • نسترن گوهری راد

  • لیلی منصف

  • ساغر نوفرستی

  • ملیحه حاج محمدی

  • ملیحه طالع زاری

  • فاطمه عرب زینلی

  • مریم فخرالدینب

  • کبری شعبان زاده

  • علی اکبرزاده

  • هایده افرا

  • فاطمه تقدیری

  • ارزو صداقتیان

  • ملیحه اعوانی

  • سحر قره

  • محمد خلیلی

  • شیما قربانی

  • زهره سادات قادري

  • مونا بهرامی

  • صغرا عرب قبادی

  • شیرین حقیقی منش

  • محمدرضاصلاتی کاخکی

  • معصومه عرب عامری

  • مهین رحیمی

  • سید عبید عباسی

  • بيژن اسماعيلي

  • مینا فرضی

  • علی کامرانی

  • الهام محمدی

  • معصومه اقامیرزایی

  • مریم نقره خاجا

  • فاطمه ناصری

  • رضا قدرتی

  • فاطمه عامریان

  • اسدلله غلامی

  • نصیبه محمدزاده

  • سوسن اسدی

  • مریم محمودزاده دزقی

  • فاطمه امین روان

بحث و گفتگو

فرات: با این کارها کک مسئولین دانشگاه نمیگزه بهتر است واحدهای بزرگ یک اعتصاب بزرگ سراسری رو مدیریت کنند مثلا همین امتحانات پایان ترم اعتصاب عدم همکاری کنند تا اینکه قول همسانسازی رو نگیرند بزارند دانشجویان بی تکلیف بمونند.
💬 پاسخ
یداله عرب طاهری: پرستار و خدمات و انتظامات فرقی نداره همه باهم یک مجموعه هستیم و مشکل فقط رنج پایین حقوقی ماست .با این تورم وحشتناک .ممنون از همگی
💬 پاسخ
مهدی جهانیان: لطفا ما خدمات بیمارستان هم در نظر بگیرید ما خدمات پا به پای کادر درمان در حال خدمت هستیم لطفا خدمات فراموش نشه مچکرم
💬 پاسخ
مرتضی طارمی: سلام نامه قشنگی بود اگر این نامه اجرایی بشه ولی متاسفانه امید جندانی نیست 😔
💬 پاسخ

اخبار مرتبط با این کارزار


هنوز خبر جدیدی درباره این کارزار به دست ما نرسیده است.
اگر شما خبر تازه‌ای دارید لطفا لینک آن را برای ما ایمیل کنید:
info [at] karzar.net



سایر کارزارها: