جناب آقای دکتر حاتمی
رئیس محترم سازمان نظام روانشناسی و مشاوره
بازرسان و ناظران محترم سازمان نظام روانشناسی و مشاوره
با سلام
آزار و تعرّض جنسی مشاوران و رواندرمانگران به درمانجویان پدیدهای نادر و اتفاقی نیست. هر روز که میگذرد درمانجویان آسیبدیدۀ بیشتری در فضای مجازی به صدا درمیآیند و از تجربیات تلخ آزار و تعرّض جنسیشان از سوی مشاور و رواندرمانگر خود، که اتفاقاً باسواد، مجرّب و سرشناس نیز هستند، پرده برمیدارند. رواندرمانی یک حرفۀ معنوی و اخلاقی است که با خلوت محرمانۀ جان افراد و اعتماد عمومی سر و کار دارد. خوشبختانه در سالهای اخیر حرفۀ مشاوره و رواندرمانی روزبهروز بیشتر در کشور ما موردتوجه، اعتماد و پذیرش مردم قرار گرفته است. ضعف نظارت، کنترل و مجازات آزار و تعرّض جنسی در اتاق درمان، نه تنها لگدمال کردن تهماندۀ امید و اعتماد درمانجویان نیازمند کمک، که خیانت به اعتماد عمومی و سایر درمانگران امین و درستکار است. هر چقدر نفوذ هنجارهای فرهنگی و اجتماعی جنسیتزده و مردسالارانه و واکنشهای سکوت، انکار، پنهانکاری، نادیده گرفتن و ناچیز قلمداد کردن آزار و تجاوز در جامعۀ کلان و در صنف مشاوره و روانشناسی بیشتر باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که درمانگر در اتاق درمان از اصول مشخص حرفۀ رواندرمانی عدول کند و به ارتباط جنسی با درمانجوی خود مبادرت ورزد.
لذا ما امضاکنندگان این کارزار درخواست داریم:
۱. هر چه سریعتر به پروندههای باز و مغفول ماندۀ مشاوران و رواندرمانگران آزارگر جنسی رسیدگی کنید و آنها را به مجازات عمل غیراخلاقی و غیرحرفهای خود برسانید.
۲. حقوق درمانجویان را به آنها آموزش دهید. بسیاری از درمانجویان دربارۀ حقوق خود و مرزهای حرفهای و اخلاقی رابطۀ درمانی اطلاعی ندارند. اعلام حقوق درمانجو و تعریف مرزهای مشخص نقش درمانگر و درمانجو را در بدو درمان اجباری و فراگیر سازید.
۳. بسیاری از درمانجویان نمیدانند درصورت مواجهه با رواندرمانگر آزارگر به کجا باید مراجعه کنند. روند گزارشدهی رفتارهای متجاوزانه و آزارگرانه را روشن و آسان سازید تا درمانجویان بدون ترس و نگرانی از نداشتن مدرک کافی، به شناسایی هر چه بیشتر درمانگران خاطی کمک کنند.
۴. رئیسان درمانگاهها، کلینیکها و مراکز مشاوره را در قبال رفتار متجاوزانۀ مشاوران و درمانگران زیرمجموعۀ خود به لحاظ قانونی مسئول بشناسید تا کنترل و نظارت کارفرما روی درمانگران جدیتر گرفته شود.
۵. بسیاری از مردم، دانشآموختگان روانشناسی و مشاوره و حتی درمانگران نمیدانند تعریف قانونی تعرّض جنسی و حد و حدود آن چیست، چه محرومیتها و مجازاتهایی در انتظار درمانگر آزارگر است و در این خصوص به چه ترتیب تصمیمگیری میشود. خلاءهای قانونی را شناسایی و برطرف نموده و اطلاعرسانی کنید.
۶. آموزش و بازآموزی مکّرر اصول اخلاقی و حرفهای درمان را برای دانشجویان مشاوره و روانشناسی و قشر مشاور و رواندرمانگر اجباری و فراگیر کنید.
۷. گذراندن ساعات مشخصی از رواندرمانی فردی و دریافت سوپرویژن فردی و گروهی را در روند کسب مجوز اجباری و فراگیر سازید.
درمانجویان در حالت استیصال و بیپناهی به درمانگران مراجعه میکنند و پس از مواجهه با آزار و تعرض جنسی درمانگر، دیر یا زود، درمان را قطع میکنند و به دلیل تجربۀ تلخ خود و بیاعتمادی، با وجود نیاز شدید به کمک، دیگر از مشاور و روانشناسی کمک نمیگیرند. شما میتوانید با آگاهی، مسئولیتپذیری و حساسیت بیشتر در قبال این تخطی آشکار، امنیت و اعتماد از دست رفته را دوباره به درمانجویان آسیبدیده و جامعه بازگردانید.
با تشکر
ویژه
بحث و گفتگو