مردم شریف ایران، هم‌وطنان عزیز روستایی!

شوراهای اسلامی روستا، ستون فقرات توسعه محلی و نماد بارز مشارکت مردم در اداره امور جامعه خود هستند. اعضای این شوراها با تعهد، دلسوزی و ازخودگذشتگی، بدون چشم‌داشت و با صرف وقت، انرژی و گاهی حتی هزینه‌های شخصی، شبانه‌روز در تلاش‌اند تا مشکلات روستاهای خود را برطرف کرده، مسیر خدمت‌رسانی را هموار سازند و به پیشرفت و آبادانی این مناطق حیاتی کمک کنند.

اما واقعیت تلخ و نادیده‌گرفته‌شده‌ای وجود دارد که نباید از آن غافل شد: اعضای محترم شوراهای اسلامی روستا، در حال حاضر هیچ‌گونه حقوق، مزایا یا حتی کمک‌هزینه‌ای در ازای وقت، انرژی و مسئولیت خطیری که بر عهده دارند، دریافت نمی‌کنند. این عزیزان، با وجود صرف ساعات طولانی برای پیگیری امور روستا، شرکت در جلسات، حل و فصل مشکلات مردم و هماهنگی با دستگاه‌های اجرایی، هیچ حمایت مالی یا قانونی مشخصی را دریافت نمی‌دارند.

این فقدان حمایت مادی و معنوی، نه‌تنها می‌تواند به مرور زمان منجر به کاهش انگیزه در میان این خدمتگزاران مردمی شود، بلکه مانعی جدی بر سر راه جذب افراد توانمند، متخصص و دغدغه‌مند به این نهاد ارزشمند است. بسیاری از افراد شایسته، به دلیل نبود حمایت‌های اولیه و تضمین حداقل‌های لازم، از کاندیداتوری و حضور در مسئولیت خطیر شورا بازمی‌مانند، در حالی‌که روستا بیش از هر زمان دیگری به تخصص و تعهد آنان نیاز دارد.

چرا تعیین حقوق و امتیاز برای اعضای شورا ضروری است؟

- افزایش انگیزه و تعهد: با در نظر گرفتن حداقل حقوق یا مزایا، احساس ارزش‌گذاری و دیده‌شدن در اعضا تقویت شده و انگیزه آن‌ها برای خدمت، دوچندان می‌شود.

- جذب نیروهای متخصص و جوان: این حمایت، جوانان و افراد تحصیل‌کرده را ترغیب می‌کند تا با اطمینان بیشتری در انتخابات شوراها شرکت کرده و دانش و تخصص خود را در اختیار روستا قرار دهند.

- تقویت مسئولیت‌پذیری: زمانی‌که فرد از حمایت‌های لازم برخوردار باشد، با آسودگی خاطر بیشتری می‌تواند تمام تمرکز خود را بر مسئولیت‌های محوله بگذارد.

- توسعه و آبادانی پایدار روستاها: شوراهایی با اعضای باانگیزه، دغدغه‌مند و توانمند، نقش کلیدی در پیشبرد پروژه‌های عمرانی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی روستا ایفا کرده و به آبادانی پایدار کمک می‌کنند.

- رسمیت بخشیدن به جایگاه خدمتگزاران: پرداخت حقوق، نشان‌دهنده ارزش‌گذاری نظام به تلاش‌های اعضای شورا و رسمیت بخشیدن به نقش آنان است.

درخواست ما از دستگاه‌های ذی‌ربط:

ما از وزارت کشور، استانداری‌ها، بخشداری‌ها، مجلس شورای اسلامی، سازمان امور اداری و استخدامی و سایر نهادهای مسئول، قاطعانه و با تأکید بر ضرورت، درخواست داریم تا با رویکردی حمایتی و آینده‌نگر، هرچه سریع‌تر نسبت به تدوین و اجرای قوانینی برای تعیین حقوق، مزایا و امتیازات اولیه و متناسب برای اعضای شورای اسلامی روستا اقدام عاجل نمایند. این حمایت‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

- تصویب مقررات برای تعیین حقوق یا کمک‌هزینه ماهانه: اختصاص حداقل حقوق یا کمک‌هزینه ایاب و ذهاب و جبران وقت صرف‌شده برای اعضای شورا، به‌نحوی که کمترین بار مالی را بر دوش روستا گذاشته و بیشتر از محل اعتبارات استانی یا ملی تأمین گردد.

- پوشش بیمه‌ای: فراهم کردن پوشش بیمه حوادث، درمانی و بازنشستگی برای اعضای شورا، به‌عنوان حداقل حمایتی برای خدمتگزاران در مناطق دورافتاده.

- ارائه آموزش‌های مستمر و کاربردی: برگزاری دوره‌های آموزشی منظم برای ارتقاء دانش حقوقی، مدیریتی، مالی، زیست‌محیطی و فنی اعضای شورا، جهت توانمندسازی آن‌ها در انجام وظایف و استفاده بهینه از منابع.

- تسهیل دسترسی به اطلاعات و مشاوره‌های تخصصی: ایجاد کانال‌های ارتباطی مؤثر (دیجیتال و حضوری) برای دریافت مشاوره در زمینه‌های مختلف (حقوقی، عمرانی، اداری، کشاورزی و...) و دسترسی به قوانین و مقررات مرتبط.

- بررسی و رفع موانع قانونی و اداری: تسهیل فرآیندها و رفع بروکراسی‌های دست‌وپاگیر که مانع از فعالیت مؤثر و سریع شوراها در پیشبرد امور روستا می‌شود.

- ایجاد سازوکارهای تقدیر و تشویق: تعریف سیستم‌های رسمی برای تقدیر و تشویق شوراهای فعال، اعضای پرتلاش و دستاوردهای برجسته روستایی، به‌منظور الگوسازی و تقویت روحیه خدمت.

دعوت به همراهی:

از تمامی شهروندان گرامی، به‌ویژه اهالی محترم روستاهای سراسر کشور، فعالان حوزه روستایی، تشکل‌های مردمی و دغدغه‌مندان آبادانی ایران، دعوت می‌کنیم با امضای این کارزار، صدای خود را به گوش مسئولین برسانید و در جهت حمایت از اعضای خدوم شوراهای اسلامی روستا و ارتقاء جایگاه و انگیزه خدمت در مناطق روستایی، ما را یاری فرمایند.

بیایید با هم، انگیزه خدمت را در دل خادمان روستا زنده نگه داریم و شاهد آبادانی و پیشرفت روزافزون روستاهای عزیزمان باشیم.

با سپاس فراوان