مراجع عظام تقلید

شورای عالی حوزه‌های علمیه

ریاست محترم سازمان تبلیغات اسلامی

وزیر محترم کشور

استانداری‌ها و فرماندهی انتظامی

با سلام و احترام؛

عزاداری برای حضرت سیدالشهدا (ع) از شریف‌ترین شعائر دینی ماست که در فرهنگ عمومی‌مان ریشه دوانده است؛ مناسکی که مایه بیداری، رحمت و اخلاق بوده است. با این‌ حال، استفاده از بلندگوهای پرقدرت و دسته‌های عزاداری تا ساعات پایانی شب (بعضاً تا بامداد) در مناطق مسکونی، این آیین مقدس را برای بسیاری از شهروندان، به عاملی برای «سلب آسایش عمومی» تبدیل کرده است.

مسئله اصلی این مطالبه، نه‌ فقط تقابل با شعائر دینی و مذهبی نیست؛ بلکه یادآوری ضرورتِ «رعایت حق‌الناس» به‌ عنوان یک واجب شرعی است. باید بپذیریم این حجم از آلودگی صوتی، صرفاً یک مزاحمت ساده نیست؛ بلکه عاملی برای بی‌خوابی، اضطراب شدید، فرسودگی روانی و تشدید بیماری‌های جسمی است که بیشترین آسیب را به سالمندان، نوزادان، بیماران و افراد دارای حساسیت‌های حسی و روانی وارد می‌کند. وقتی حریم «خانه» که باید مأمن آرامش باشد، شکسته می‌شود، احساس بی‌پناهی در جامعه رشد کرده و منجر به افزایش تنش‌های اجتماعی و بدبینی نسبت به نهادها و شعائر مذهبی می‌شود.

این رفتار در حالی رخ می‌دهد که متون دینی ما بر حرمت آزار مردم تأکیدی مؤکد دارند:

قرآن کریم: «وَالَّذینَ یُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَیْرِ مَا اکْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبینًا»

و کسانی که مردان و زنان مؤمن را بی‌جهت آزار دهند، بار بهتان و گناهی آشکار را بر دوش گرفته‌اند. (احزاب، ۵۸)

پیامبر اکرم (ص): «الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ النَّاسُ مِنْ یَدِهِ وَلِسَانِهِ»

مسلمان واقعی کسی است که مردم از دست و زبان او در امان باشند.

امام حسین (ع): «إِیَّاکَ وَظُلْمَ مَنْ لَا یَجِدُ عَلَیْکَ نَاصِرًا إِلَّا اللَّهَ»؛

از ستم بر کسی که جز خدا یاوری ندارد بپرهیز.

از این رو، ما امضاکنندگان این کارزار، با تأکید بر برگزاری معظم عزاداری‌ها، خواستار اقدام فوری مسئولان دینی و اجرایی در محورهای زیر هستیم:

حوزه‌های دینی: اعلام موضع شفاف و رسمی از سوی مراجع و حوزه‌های علمیه در خصوص اینکه «هرگونه عزاداری که منجر به سلب آسایش عمومی و تضییع حق‌الناس شود، از نظر شرعی جایز است یا نه؟»

نهادهای اجرایی و نظارتی:

• تعیین ضابطه زمانی: اعمال ممنوعیت صریح برای استفاده از بلندگوهای پرقدرت و دسته‌های عزاداری پس از ساعت معینی در شب.
• پایش و نظارت: ایجاد سامانه پاسخگو برای رسیدگی به گزارش‌های «آلودگی صوتی مفرط» در بافت‌های مسکونی.
• تعهد هیئت‌ها: الزام برگزارکنندگان به دریافت مجوز و تعهد کتبی برای رعایت آرامش ساکنان.
• آموزش: تدوین پیوست آموزشی برای مسئولان هیئت‌ها درباره اولویتِ «حق‌الناس» بر «شدتِ صدا».

عزاداریِ فرزند پیامبر (ص) باید «مایه رحمت» باشد، نه «موجب زحمت». ما در حالی به سوگ بیدادهایی می‌نشینیم که بر خاندان پیامبر (ص) و حریم مقدس خانه حضرت فاطمه زهرا (س) رفته است، که امروز خود در کوچه و خیابان، به بهانه عزاداری برای همان بزرگواران، «حرمت خانه‌های مردم» را می‌شکنیم.

آیا شایسته است در مراسمی که برای یادبود امام عدالت و کرامت برپا شده، خانه شهروندان (که در فرهنگ اسلامی حریم امن و محل آرامش است) با بی‌توجهی به حقوق سالمندان، بیماران و نوزادان، به محیطی پُر از اضطراب و سلب آسایش بدل شود؟

سکوت امروز ما در برابر این بی‌نظمی‌ها، نه نشانه تقوا، بلکه عاملی برای فرسایش حرمت شعائر حسینی است. حفظ آرامش مردم و صیانت از حق‌الناس، نه در تضاد با مکتب حسین (ع)، که عین عمل به سیره آن امام همام است که برای احیای کرامت انسان قیام کرد.

از مسئولان محترم انتظار می‌رود با شجاعت در اعلام موضع و قاطعیت در اجرا، اجازه ندهند که صدای بلندگوها بر حق امنیت و آرامش همسایگان سایه بیفکند؛ مبادا مراسمی که با نام دفاع از اهل‌بیت (ع) برگزار می‌شود، با آزار همسایگان، قلب مبارک آن بزرگواران را برنجاند و تصویر نورانی عزاداری حسینی را به رفتارهایی بی‌ضابطه تقلیل دهد.

با سپاس و امید به اقدام عاجل برای احیای حقوق شهروندی و حفظ حرمت شعائر دینی